ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΜΟΥ!

Ronin.gr - widget IP και λειτουργικού OΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ izismile.com

21 Μαΐ 2010

ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΧΤΥΠΗΣΕ ΠΑΡΑΞΕΝΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...

Παρότι είχα δικό μου αυτοκίνητο, πήγα στην κηδεία του θείου μου με τον μπαμπά μου και το δικό του αυτοκίνητο.
Στο δρόμο πριν τη Λαμία, ένα σκυλί πετάχτηκε στο δρόμο μπροστά μας. Τρέχαμε λίγο, μας ακολουθούσαν άλλοι με μεγάλη ταχύτητα επίσης και δεν υπήρχε δυνατότητα αλλαγής λωρίδας. Ο μπαμπάς φώναξε κρατηθείτε και με ένα τρομερό γντουπ, ο σκύλος πήγε να συναντήσει το δημιουργό του. Μόλις μπορέσαμε, σταματήσαμε να δούμε τη ζημιά. Το φτερό αλώβητο, ο προφυλακτήρας αριστερά με μια γούβα νααααα! Φτάνουμε στην Καρδίτσα και αντί να πάμε στο σπίτι του νεκρού θείου, σταματάμε στην αντιπροσωπεία της ΤΟΥΟΤΑ, δείχνουμε τον προφυλακτήρα και μας λένε ότι σε δυο ωρίτσες θα το φτιάξουν. Όχι λέει ο μπαμπάς, θα βάλεις καινούργιο προφυλακτήρα. Αύριο τότε θα είναι έτοιμο, λέει ο μάστορας. Εντάξει λέει ο μπαμπάς, θα έρθουμε τέτοια ώρα αύριο να πάρουμε το αυτοκίνητο. Πήγαμε με ταξί στην κηδεία, με ταξί στο χωριό, με ταξί στην καρδίτσα την άλλη μέρα.

Ο μπαμπάς μου με τα αυτοκίνητά του είχε μια περίεργη σχέση. Το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα SIMCA 1300, είχε περάσει τα πάνδεινα μαζί μας. Στο σεισμό του 1982, μας κοίμιζε όλους μέσα του, η μαμά και ο μπαμπάς στις μπροστινές θέσεις, η αδερφή μου στις δυο πίσω και εγώ στο πορτ μπαγκάζ!
Το VOLGSWAGEN JETTA που πήρε μετά, είχε πέσει σε γκρεμό, το είχε διαλύσει το γκρέιντερ γιατί ήταν σκεπασμένο με χιόνια, συγκρούστηκε με ένα λεωφορείο, αλλά όταν το αντικατέστησε, ο μηχανικός το βρήκε σχεδόν καινούργιο!
Το ΤΟΥΟΤΑκι, το είχε πάρει για μένα, αλλά το είχα βρει πολύ συντηρητικό και το κράτησε αυτός. Όταν πέθανε ο μπαμπάς μου, το είχε μόνο δυο χρόνια. Εγώ το πήγα στην Καρδίτσα να το πουλήσω. Σε όλο το δρόμο, ένιωθα τον πατέρα μου δίπλα μου να με καθοδηγεί στο δρόμο που ήταν παγωμένος. Δάκρυσα όταν το έδωσα στον φίλο του να το πουλήσει. Έφυγα χωρίς να δω πίσω μου. Ήξερα πόσο το αγαπούσε ο μπαμπάς μου. 

Προχθές, γυρνώντας το βράδυ από τη δουλειά, ακριβώς μπροστά μου είδα το αυτοκίνητο του μπαμπά μου, όταν είδα την πινακίδα κάτι ένιωσα. Στο φανάρι ήταν δίπλα μου. Άνοιξα το παράθυρο, μίλησα με την οδηγό και καταλήξαμε να πίνουμε ουζάκι στην Καισαριανή. Αγόρασαν το αυτοκίνητο από την Καρδίτσα και μένουν στη Μυτιλήνη. Βρέθηκαν τυχαία στην Αθήνα. Ο πωλητής τους είχε μιλήσει για τον μπαμπά μου και θα ήθελαν πολύ να μάθουν περισσότερα γι αυτόν. Η κυρία που το οδηγούσε (γιατί δε σας είπα ότι όλα τα αυτοκίνητα μας ήταν αυτόματα γιατί έτυχε το πρώτο να είναι και μετά, γιατί να ταλαιπωρούμαστε;), είχε να το λέει ότι πέντε χρόνια, δεν της έβγαλε καμιά βλάβη και είναι σαν καινούργιο μηχανολογικά…

Γύρισα σπίτι με ένα γλυκόπικρο συναίσθημα. Από τη μια χαιρόμουν που το αγαπημένο εργαλείο του μπαμπά μου είχε περάσει σε ένα ζευγάρι τόσο καλό που το πρόσεχαν όπως ο αυτός, και από την άλλη μια απέραντη θλίψη που έλειπε ο μπαμπάς μου. Τον έχω τόση ανάγκη αυτήν την περίοδο…

16 σχόλια:

  1. Άκου τώρα σύμπτωση!!! και εγώ να ήμουν Ρια μου ετσι θα έκανα!!!
    Συγκινητικό και ανθρώπινο!!!
    Καλημέρα σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΦΟΥΛΗ

    δε γινόταν φούλη να μην τους μιλήσω...
    σκίρτισε η καρδιά μου μόλις είδα τον αριθμό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλά έκανες και τους μίλησες....!!! Και εγώ έτσι θα έκανα!!!!
    Καλό απόγευμα Ρία μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φοβερό που το ξαναείδες!! Α ρε Ριάκι, είσαι γλύκα! Κι εγώ έχω έρωτα με το παλιό αυτοκίνητο της μαμάς μου (πάει) και μ' αυτό που έχει τώρα που το οδηγούσα εγώ για πολλά χρόνια. Τι καλημέρες του έλεγα, τι το φιλούσα, γάμα τα. Το κοπανούσα βέβαια κανονικά όταν ήταν απαραίτητο αλλά μιλάμε για αγάπη. Και χτες πήγε μια καριόλα κι έπεσε πάνω και το γάμησε. Αλλά θα το φτιάξουμε και θα το αγαπάμε πάλι! Φιλάκια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κι εγώ δένομαι εύκολα με πράγματα, είτε αυτό είναι αυτοκίνητο είτε ένα βιβλίο. Δεν είναι τα αντικείμενα αυτά καθεαυτά αλλά οι αναμνήσεις με τις οποίες είναι συνδυασμένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έτσι είναι Ρία ... Μνήμες και συναισθήματα έρχονται στην επιφάνεια, μέσω συσχετισμών κάθε μορφής. Συμβαίνει σε όλους μας.

    Για να "ανέβεις", πάρε κάτι πολύ ξεκαρδιστικό:

    Κερατωμένη γάτα σε ανεπίθεση διαρκείας !

    Καλό σ/κ

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πόσο σε καταλαβαίνω αλήθεια..και μένα μου λείπει ο μπαμπάς μου Ρία μου..ειδικά αυτη την περίοδο!!

    Πάντα τέτοια μέρα το σπίτι μας ήταν γεμάτο κόσμο..για τη γιορτή του.. χρόνια ήμουν θυμωμένη που εφυγε τόσο ξαφνικά και τόσο νέος!..μου λείπει πολύ!

    Συγγνώμη..παρασύρθηκα

    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πολύ δύσκολο να ξεπεραστεί η θλίψη, εγώ δεν το κατάφερα και περάσανε 15 χρόνια, φίλη μου.

    Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Βρήκε τον τρόπο ο μπαμπάς σου να σου 'μιλήσει'.
    Τι φοβερά γεγονότα (συμπτώσεις?) μας συμβαίνουν!
    Και όπως έλεγε ο S.King "ποτέ μην ξεχάσεις την όψη του πατέρα σου".

    Καλημέρες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Έλενα και Πολύχρωμα Όνειρα είπε...

    δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. ένιωθα σα να έπρεπε να το κάνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. kwlogria

    μόνο εσύ με νιώθεις κωλογριούλα μου!
    καλά, πόσο αναίσθητη η "επιστήμων" που το στούκαρε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Panos Konstantinidis

    καλά, βιβλίο, δε δανείζω ποτέ!
    τα βιβλία είναι ιερά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. negentropist

    αχ, οι αναμνήσεις είναι αυτές που σε κρατάνε...
    ευχάριστες ή δυσάρεστες, έχουν μια γλύκα!

    ωραία η γάτα και ακόμα πιο ωραίος το τύπος που έβαλε τους υπότιτλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ✿ margarita

    μη ζητάς συγνώμη, το συναίσθημα, πρέπει να εκφράζεται. πόσο μάλλον όταν αφορά έναν πολύ αγαπημένο μας άνθρωπο που δεν είναι πια κοντά μας.

    σε νιώθω πολύ μαργαρίτα και λυπάμαι που αισθάνεσαι τόσο μόνη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. VERÓNICA MARSÁ

    αχ βερονικούλα, και πενήντα χρόνια να περάσουν πάλι έτσι θα αισθανόμαστε!

    φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Radio Marconi

    έτσι ακριβώς ένιωσα και εγώ φίλε μου!| ότι ήταν μήνυμα από τον μπαμπά μου!
    και φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσω τη μορφή του... δεν υπάρχει μέρα που δεν τον θυμάμαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

οι δικές σου σκέψεις ποιές είναι;

σχόλια γραμμένα με αγγλικούς χαρακτήρες θα σβήνονται αμέσως. αν δε γνωρίζετε πως γυρνά το πληκτρολόγιο στα ελληνικά, ρωτήστε να μάθετε!

Από το Blogger.

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ
ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΙΝΕΨΕΙΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙ

Αναγνώστες