ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΜΟΥ!

Ronin.gr - widget IP και λειτουργικού OΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ izismile.com

31 Δεκ 2009

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ

Μου ήρθε σήμερα με μήνυμα στο κινητό μου και το βρήκα πολύ έξυπνο και ωραίο!


ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΣΤΗΣ ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΜΑΣ ΓΑΜΗΣΕ!!!


Εύχομαι υγεία, ευτυχία, ειρήνη στη μέση ανατολή και τα τρίδυμα ανήψια της φίλης μου Μαρίας να γυρίσουν από τη Βοστώνη θεραπευμένα εντελώς και να μην κινδυνεύουν να μείνουν τυφλά...

Για όλους εσάς, φίλους, γνωστούς, απλούς αναγνώστες εύχομαι ότι επιθυμείτε να το πάθετε. Προσέχετε όμως τι εύχεστε!

Καλή χρονιά!

25 Δεκ 2009

ΕΠΕΙΔΗ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.


Και επειδή η ζωή είναι όλο εκπλήξεις, πάρτε μια φωτό του αγίου Βασίλη που θα μας φέρει δώρα σε μερικές μέρες...


Αλλά επειδή υπάρχουν και άλλες εκδοχές, δείτε και αυτή!


UPDATE

Επειδή το ζητήσατε!



φωτογραφία μπόνους!!!


(χρόνια πολλά)

23 Δεκ 2009

ΧΜΜΜ, ΩΡΑΙΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ!

Έχω από το πρωί πυρετό, βήχω σαν το γερο-Δήμο, φτύνω σαν τη χαλυβουργική και καπάκι έκανα και ένα τέλειο βρογχόσπασμο και άρχισα κορτιζονούχο εισπνεόμενο. Παίρνω ήδη, δυο αντιβιοτικά γιατί επειδή δουλεύω σε νοσοκομείο μπορεί κάτι να τσίμπισα...
Ακόμα και που ανασαίνω, κουράζομαι.
Ωραίες γιορτές θα περάσω!


21 Δεκ 2009

ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΑΣΙΟ

Θυμάσαι τι μέρα είναι σήμερα?


12 Δεκ 2009

ΒΙΤΡΙΝΑ...

Έρχονται γιορτές. Εσείς έχετε καταλάβει ότι έρχονται γιορτές;

Οι δρόμοι είναι πήχτρα στα σκουπίδια. Μέχρι προχτές το κέντρο ήταν κλειστό από τις φασαρίες. Τα νοικοκυριά είναι καταχρεωμένα. Τα σχολεία είναι κλειστά λόγω «γρίπης» ή κατάληψης.

Και καπάκι σε όλα αυτά, με το κράτος στα πρόθυρα της πτώχευσης, να βλέπεις παντού φωτάκια να αναβοσβήνουν.

Υποτίθεται ότι το ρεύμα είναι πανάκριβο. Ότι η γη υποφέρει και εμείς την καταστρέφουμε καθημερινά. Υποτίθεται ότι ανακυκλώνουμε για προστασία του περιβάλλοντος. Υποτίθεται ότι κλείνουμε όλα τα φώτα για δέκα λεπτά και αφήνουμε τη γη να αναπνεύσει ξαφνικά, από το Νοέμβριο βλέπεις στολισμένα τα πάντα. Φώτα, γιρλάντες, αηβασίλιδες, έλκηθρα και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, σε μπαλκόνια, βεράντες, βιτρίνες και πολυκατοικίες. Το απόλυτο κιτς. Τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι. Αντί να πληρώνουν οι δήμοι τόσα χρήματα κάθε χρόνο στη ΔΕΗ, γιατί δε δίνουν τα χρήματα αυτά σε φτωχές πολύτεκνες οικογένειες; Γιατί αντί να πληρώνει το κράτος τόσες φιέστες όπως τα στολίσματα με μπάντες και λοιπές βλακείες, δεν προσφέρει τα χρήματα αυτά σε ορφανοτροφεία;

Και το κερασάκι στην τούρτα… αυτό το κωλοτράγουδο το last christmass, πόσα χρόνια ακόμα θα το ροκανίζει τα οστάρια του αυτιού μας; Μας έχει πρήξει τόσα χρόνια ο ναρκομανής που το ερμήνευε με την κλαψομουνίασή του όταν έφαγε το κέρατο. Τι διάολο εορταστικό βρίσκουν σε αυτό το τραγούδι και μας γανώνουν τα νεύρα;

Αισθάνεστε εσείς κάτι διαφορετικό; Εγώ δε θλίβομαι για να με θεωρήσετε θύμα της εορταστικής κατάθλιψης. Δε με πιάνει μια εορταστική χαρά. Μόνο νεύρα για την εκμετάλλευση της κατάστασης.

Διαφημιστικά σποτ με παιδάκια για να μας χτυπήσουν στο συναίσθημα και να ξεσηκώσουμε τα μαγαζιά με τα παιχνίδια για τα παιδιά μας, τα ανίψια μας, τα βαφτιστήρια μας. Θυμόμαστε τα ορφανά, τα άρρωστα, τους ηλικιωμένους, τους φτωχούς, τους μετανάστες τους φυλακισμένους. Με μια φορά το χρόνο δε γίνεται τίποτα. Αν τους θυμόμασταν κάθε μήνα ίσως να μην εκνευριζόμουν τόσο. Όλο το χρόνο κάνουμε την πάπια και ξαφνικά για δεκαπέντε μέρες γινόμαστε όλοι φιλάνθρωποι και με κοινωνική συνείδηση. Βρε άι στο διάολο, φιλόπτωχοι του κώλου!

Αγοράζετε σκυλάκια και γατάκια και ιγκουάνα και ψάρια στα βλαστάρια σας για να είστε οι καλοί και σε δυο μήνες τα σκυλιά και τα γατιά σας τα παρατάτε γιατί θέλετε να φύγετε τριήμερο και δεν έχετε που να τα αφήσετε! Φιλόζωοι του κώλου επίσης!

Όλοι κλαίγονται για την οικονομική κρίση και ξαφνικά βλέπεις στο δρόμο κυράτσες και κυριούληδες να παραπατάνε από το βάρος των δώρων που έχουν αγοράσει. Εορτοδάνεια και πιστωτικές και προκαταβολές, βαράνε κόκκινο. Κατά τα άλλα έχουμε κρίση. Κρίση κρίση, αλλά στη λίμνη Πλαστήρα δε βρίσκεις ούτε κοτέτσι για τριήμερο. Και ας είναι αντικειμενικά πανάκριβα! Κρίση κρίση αλλά δε βρίσκεις εισιτήρια για Λονδίνο, Βερολίνο, Παρίσι… κρίση κρίση, αλλά όλα τα κοσμηματοπωλεία είναι γεμάτα! Τι διάολο, μόνο εγώ έχω να πληρώσω λογαριασμούς, κάρτες, το σήμα του αυτοκινήτου και χίλια δυο άλλα έξοδα; Όλοι οι άλλοι τα έχουν σουρωτά τα λεφτά;;;


Εορτές, ρεβεγιόν, φιέστες και πρέπει να παρευρισκόμαστε, να είμαστε καλοντυμένοι, να χαμογελάμε. Το ότι έχουμε να μιλήσουμε ουσιαστικά με την οικοδέσποινα τρεις μήνες δεν έχει σημασία. Το ότι κάθε πρωί ακούτε τα παράπονα της για το σόι της, τον άντρα της και τα παιδιά της, δεν παίζει ρόλο στην εικόνα της ευτυχισμένης συζύγου και μάνας που παρουσιάζει στο ρεβεγιόν. Το ότι τρώει το κέρατο αβέρτα, δε φαίνεται στο φιλί που ανταλλάσει με το σύζυγό της την πρωτοχρονιά μπροστά σε όλους. Το ότι σκάει γιατί άργησε να έρθει ο εραστής της με τη γυναίκα του, δε φαίνεται στο χαμόγελό της όταν τους καλωσορίζει στη μικρή γιορτή της. Το ότι έχει να πληρώσει τους μισούς υπαλλήλους τρεις μήνες, ο κύριος δεν το δείχνει όταν η σαμπάνια ρέει και το χαβιάρι γεμίζει τα καναπεδάκια τους και τα βολοβάν που σερβίρουν…

Και μετά να μην εκνευρίζομαι για την εκμετάλλευση λόγω των ημερών; Και θα νευριάζω και θα θυμώνω και θα τα χώνω επίσης!

Μια βιτρίνα είμαστε…


6 Δεκ 2009

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕ ΔΥΝΑΤΟ ΗΧΟ

Δέστε το παρακάτω βίντεο, πολύ γέλοιο εγγυημένο!

Γιατί η μέρα που δε γελάσαμε, είναι μια χαμένη μέρα!




Και αυτό:



Και φυσικά τανγκό που το λατρεύω




Ε, αυτό είναι το κάτι άλλο!


1 Δεκ 2009

ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑ ΜΕ ΓΡΙΠΗ Ή ΕΧΩ ΤΗ ΓΟΥΡΟΥΝΟΓΡΙΠΗ;;;

Η θερμοκρασία μου κυμαίνεται από 37,8 μέχρι 38,2...
Βήχω σαν το γέρο με το τσιμπούκι...
Με πονάει όλο το κορμάκι μου
Και το τέστ μου για τη γρίπη βγήκε θετικό σε γρίπη τύπου Α!!!
Είμαι δύο μέρες σε αυτό το χάλι, έχω πιει τόνους σούπας που μου φτιάχνει ο Ιάσιος, έχω χαλάσει δυο ρολά χαρτί υγείας για το φτύσιμο...
Δε βολεύομαι πουθενά, όλα μου φταίνε.

ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑ ΜΕ ΓΡΙΠΗ Ή ΕΧΩ ΤΗ ΓΟΥΡΟΥΝΟΓΡΙΠΗ;;;


ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΥ!

24 Νοε 2009

Το τρίτο πρόσωπο.

Με αφορμή μια φίλη μου, θα σας εξομολογηθώ τις σκέψεις μου για τη γυναίκα που αποτελεί το τρίτο πρόσωπο σε μια σχέση.

Ξεκαθαρίζω τη θέση μου λέγοντάς σας, ότι ποτέ δε θα γινόμουν το τρίτο πρόσωπο. Θεωρώ ότι είναι ότι πιο εξευτελιστικό για μια γυναίκα. Και επιπλέον δε συνάδει με τις αρχές μου.

Όμως, λυπάμαι τη φίλη μου. Τη λυπάμαι ακόμα και όταν κάθε εβδομάδα τρώει με το «πρόσωπο». Ακόμα και όταν μεσοβδόμαδα πηγαίνει εκδρομές με όλα πληρωμένα από το «πρόσωπο». Ακόμα και όταν μου δείχνει τα δώρα που της κάνει.

Τη λυπάμαι, γιατί όταν πήγε να κάνει έκτρωση, ήταν μόνη της. Μπορεί να είχε σούπερ λουξ σουίτα για τις 36 ώρες που έμεινε στο σικ, ιδιωτικό πάντα, νοσοκομείο, αλλά κανείς δεν ήταν στο πλάι της. Εγώ πήγα να τη δω και να την πάρω να την πάω σπίτι της.

Τη λυπάμαι γιατί σε όλες τις γιορτές που κατά κανόνα είναι οικογενειακές, αυτή είναι μόνη της. Μα εντελώς μόνη! Χριστούγεννα κάνει με την τηλεόραση. Πρωτοχρονιά με την τιβί. Ανάσταση με τον πρόεδρο της δημοκρατίας στο κουτί.

Πάντα υπ’ ατμόν μην τυχόν και της τηλεφωνήσει ότι μπορεί να ξεκλέψει δυο τρεις ώρες το «πρόσωπο» και να την επισκεφθεί. Πάντα στην πένα, με το μαλλί άψογο, την αποτρίχωση πρόσφατη, ποτέ κακοδιάθετη.

Μόνη να κάθεται στο σπίτι και να περιμένει αν και εφόσον, ίσως και πιθανόν…

Μπορεί να βλέπει το «πρόσωπο» στα καλύτερά του, πάντα φρέσκο, ξεκούραστο, κεφάτο, ορεξάτο, χωρίς προβλήματα από τη δουλειά, χωρίς άγχη για την καθημερινότητα, πεντακάθαρο, μυρωδάτο, εύθυμο, αλλά ποτέ δε θα κοιμηθεί μαζί του όλη τη νύχτα όταν αυτή θα έχει ανάγκη να τον δει και να ακουμπήσει στον ώμο του. Ποτέ δε θα του τηλεφωνήσει μέσα στη μαύρη νύχτα έτσι για να του πει σ’ αγαπώ ή απλά για να ακούσει τη φωνή του.

Δεν μπορεί να φύγει από την Αθήνα για το πατρικό της γιατί μπορεί να θέλει να φάνε μαζί. Μπορεί να θέλει να τη δει, μπορεί να πάει κανένα ταξιδάκι και να τη θέλει μαζί του.

Ρυθμίζει τη ζωή της ανάλογα με τις ανάγκες κάποιου άλλου ή για να είμαστε ειλικρινείς, κάποιας άλλης. Αυτής που οι ανάγκες της ρυθμίζουν τη ζωή του.

Επιλογή της θα μου πείτε, και θα έχετε και απόλυτο δίκιο. Όμως όπως λέει και αυτή κάθε φορά που της λέω να χωρίσει, η καρδιά δεν επιλέγει με τα κριτήρια του μυαλού…

Είναι ήδη 40 χρονών, έχει ξεγράψει την προοπτική της οικογένειας, έχει πάρει απόφαση ότι θα είναι μόνη. Η μητρότητα που πήγε να της χτυπήσει την πόρτα, βρέθηκε σε ένα σωλήνα αναρρόφησης. Συντροφιά της είναι τα βιβλία και οι ταινίες. Έχει κλειστεί μόνη της σε μια αόρατη φυλακή. Δε βγαίνει σε μέρη που ενδεχομένως πηγαίνει η «νόμιμη». Δε διατηρεί επαφή με κανέναν από τους κοινούς γνωστούς που είχαν πριν συνάψουν σχέση. Δεν πηγαίνει σε κινηματογράφο, θέατρο, ρεστοράν με παρέες γιατί συχνά μας έχει παρατήσει γιατί χτύπησε το τηλέφωνο και έπρεπε να φύγει για να τον υποδεχτεί στο σπίτι της.

Πιο πολύ μου θυμίζει πετ, παρά άνθρωπο. Έρχεται, την πηδάει, άντε να πιει και ένα ποτό μαζί της και φεύγει. Της ξεπληρώνει τις ώρες αναμονής με ακριβά δώρα. Που θα μπορούσε και μόνη της να αγοράσει. Έχει φάει η έρμη στα πιο απόμερα εστιατόρια. Έχει πάει σε κάθε κατσικοχώρι που είναι κοντά στο σημείο που θα ταξιδέψει αυτός.

Έχει χάσει τη ζωή της…


18 Νοε 2009

ΤΟ ΛΑΤΡΕΥΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!

Με αφορμή την εκπληκτική ελληνική ταινία "Ο φίλος μου ο Λευτεράκης" που έδειξε η τηλεόραση πριν λίγες μέρες, βρήκα αυτό το υπέροχο τραγούδι και το μοιράζομαι μαζί σας.

Γράψτε μου και σεις ποια είναι τα αγαπημένα σας τραγούδια από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο!


15 Νοε 2009

ΑΝΤΕ ΠΑΛΙ ΦΑΣΑΡΙΕΣ-ΦΩΤΙΕΣ-ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΙ

Και ξαφνικά διαπιστώνω ότι έρχεται η επέτειος του πολυτεχνείου.
Άντε ταλαίπωρε ελληνικέ λαέ να μην κατεβαίνεις κάτω στο κέντρο, να μην αφήνεις το αυτοκίνητό σου στο δρόμο αλλά πλήρωσε πάρκινγκ, αν μένεις στο κέντρο ή τα εξάρχεια να μην ανοίγεις παράθυρα λόγω των δακρυγόνων…
Και όλα αυτά γιατί;;;
Για το τι έγινε εκείνη την περίοδο, δε θα το γράψω εγώ, το έχουν γράψει άλλοι και με περισσότερες γνώσεις από μένα.
Και όλοι καταλήγουν στο ότι έχουν διαστρεβλωθεί τα πάντα.
Εμένα με απασχολεί ότι βρίσκουν αφορμή να καταλύσουν τα πάντα μερικοί. Βρίσκουν ευκαιρία να καθίσουν και να χαβαλεδιάσουν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές. Βρίσκουν ευκαιρία να μας κοροϊδέψουν οι δημοσιογράφοι.
Και θα μου πείτε τι με απασχολεί εμένα το όλο αυτό παραμύθι;
Με απασχολεί γιατί εκείνες τις μέρες χειρουργείται ένας φίλος μου με καρκίνο στο νεφρό και το νοσοκομείο είναι στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στο πολυτεχνείο. Γιατί δε θα μπορώ να πάω να συμπαρασταθώ στον ίδιο και τη γυναίκα του. Γιατί δε θα μπορώ να πάω να μείνω κοντά του για να πάει η γυναίκα του να ξεκουραστεί. Γιατί ούτε ο Ιάσιος θα είναι εύκολο να πάει στο νοσοκομείο που δουλεύει (το ίδιο νοσοκομείο είναι). Γιατί για ένα τίποτα αναστατώνεται όλη η πόλη χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους μερικοί, ότι υπάρχουν προβλήματα που τα επιδεινώνουν.

Με απασχολεί και το θέμα διαδοχής στη Νέα Δημοκρατία. Ο Σαμαράς που φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις να προηγείται, ήταν αυτός που έριξε τη Νέα Δημοκρατία από την κυβέρνηση το 1993, ο Αβραμόπουλος είχε φύγει από το κόμμα και είχε κάνει δικό του. Η έρμη η Ντόρα που πάντα ήταν στην πρώτη γραμμή, φαίνεται ότι θα χάσει την αρχηγία. Κρίμα. Τελικά είχε δίκιο ο Παπαδόπουλος (ο συνταγματάρχης Παπαδόπουλος της επταετίας) που είπε «αν ήξερα πόσο ανόητος είναι ο ελληνικός λαός, θα τον κυβερνούσα από υπολοχαγός»…



8 Νοε 2009

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

8 Νοεμβρίου σήμερα, γιορτάζει η Πολεμική Αεροπορία. Μια τέτοια μέρα δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτούς που έβαψαν με το αίμα τους τα φτερά της...


1 Νοε 2009

ΛΙΓΟ ΑΠ' ΟΛΑ

Το ξέρω χάθηκα.
Δούλευα όμως σερί εδώ και δεκαπέντε μέρες με ένα μικρό διάλειμμα μιας μέρας χθες και έπρεπε να κάνω ένα σωρό δουλειές.(είναι που δουλεύουμε λίγο εμείς οι στρατιωτικοί!)

Θέλω πολλά να πω.
Τόσα πολλά, που δεν ξέρω από πού να αρχίσω.

Ας ξεκινήσω από την επίθεση έξω από το αστυνομικό τμήμα την παραμονή της εθνικής μας εορτής.
Αν πέντε αστυνομικοί πυροβολούσαν εν ψυχρώ στα εξάρχεια ή όπου αλλού μαζεύονται αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, τι θα γινόταν???
Όχι είμαι περίεργη να ακούσω τις απόψεις σας.
Αν έμπαιναν πέντε ζητάδες στο πολυτεχνείο και άρχιζαν να πυροβολούν τους αναρχικούς την ώρα που καίνε και καταστρέφουν την περιουσία του ελληνικού λαού, θα καιγόταν η Αθήνα για κανέναν μήνα ή όχι???
Αυτοί οι καημένοι οι αστυνομικοί που για τη μαλακία του καθενός τρέχουν ότι ώρα και να είναι, τι έφταιγαν να γίνουν τα παπάκια της σκοποβολής στο λούνα παρκ των αντιεξουσιαστών???
Οι αστυνομικοί είναι η μόνη ομάδα επαγγελματιών που πηγαίνουν στη δουλειά τους και δεν ξέρουν αν θα επιστρέψουν σώοι. Είναι μια από τις τρεις ομάδες που έχουν άλλο όνομα από το κανονικό. Δεν είναι αστυνομικοί, είναι μπάτσοι, μπασκίνες, γουρούνια. Αυτούς όμως καλείς αν ο γείτονας παρκάρει μπροστά από το πάρκινγκ σου. Αυτούς καλείς όταν τσακώνεσαι με τον άντρα σου, αυτός έρχεται όταν ακούς φωνές στο διπλανό διαμέρισμα ή βλέπεις κάποιον περίεργο έξω από το σχολείο του παιδιού σου. Αυτόν τηλεφωνείς όταν ο από πάνω κάνει πάρτι και σε ενοχλεί.
Και τι σεβασμό του δείχνεις? Τον χλευάζεις και του βγάζεις παρατσούκλια. Οι αστυνομικοί μπάτσοι, οι στρατιωτικοί καραβανάδες και οι ταξιτζήδες ταρίφες. Μόνο που οι «μπάτσοι» υπάρχουν για να μας προστατεύουν. Εμείς γιατί δεν τους προστατεύουμε???

Ας περάσω στην παρέλαση. Τι χάλι ήταν αυτό???
Είναι η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση και παρέλασε η σάρα η μάρα και το κακό συναπάντημα πριν περάσουν οι ένοπλες δυνάμεις!
Τι οι σχολικοί τροχονόμοι, τι οι γύφτοι περαχωρίου (μοίραζαν και λουλούδια, να τα κάνει αλοιφή το άρμα, να γλιστράνε τα τμήματα), τι τα παιδιά με σύνδρομο ντάουν (κοινώς μογγολάκια).
Πήγε ο πρόεδρος να παρακολουθήσει τη στρατιωτική παρέλαση και με τι θράσος πέρασαν μπροστά του αυτοί που στο πανό έγραφαν ΕΠΟΝ ΕΑΜ ΕΛΑΣ? Γιατί αν θυμάμαι καλά, αυτοί δεν ήταν που μετά την απομάκρυνση των στρατευμάτων κατοχής, πολεμούσαν τους έλληνες για να εντάξουν τη χώρα μας στο ανατολικό μπλοκ? Αυτοί δεν ήταν που έφυγαν και πήγαν με τη θέλησή τους στη Ρωσία την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και όπου στο διάολο ήθελαν, αλλά οι ίδιοι δεν ήταν που επέστρεψαν από τις χώρες αυτές όταν τελικά τους επέτρεψε το καθεστώς που οι ίδιοι επέλεξαν να επιστρέψουν? Αν ήταν καλά εκεί, γιατί γύρισαν?
Όχι γιατί πολλές μαλακίες έχουμε ακούσει μέχρι τώρα. Πήγαν με τη θέλησή τους, και έφυγαν για να γυρίσουν πάλι εδώ τρέχοντας. Είδαν την εφαρμογή του κουμμουνισμού και λάκισαν με την πρώτη ευκαιρία. Και τώρα παρελαύνουν, γιατί??? Επειδή μάζεψαν παιδιά από τις μανάδες τους και τα πήγαν να μεγαλώσουν ορφανά κάπου που τα ίδια δεν επέλεξαν??? Γιατί πολεμούσαν τους πατριώτες τους για να γίνει η Ελλάδα όπως είναι η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Ουγγαρία και όλες οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ όπως είναι σήμερα???
Και έχουν μούτρα και το παινεύονται που πήγαν να καταστρέψουν τη χώρα και σκότωναν κιόλας γιαυτό???

Ας σταματήσω εδώ γιατί αν συνεχίσω, θα γίνουμε μαλλιά κουβάρια!

17 Οκτ 2009

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΤΗΛ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ!!!

Χθες βράδυ την ώρα που επέστρεφα από τη δουλειά έψαχνα να βρω κάτι στο ραδιόφωνο να μου κρατήσει συντροφιά.
Έπεσα λοιπόν, πάνω σε έναν τύπο που έκανε παράπονα γιατί οι στρατιωτικοί βγαίνουμε στη σύνταξη στα 35 χρόνια υπηρεσίας. Και επίσης έλεγε, ότι έχουμε χίλια προνόμια. Και μετά η εκπομπή τελείωσε. Κρίμα που δεν πρόλαβα να τον ρωτήσω ποια είναι τα προνόμιά μας!

Είμαι 25 χρόνια στις ένοπλες δυνάμεις. Φέρω το βαθμό του αντισμηνάρχου. Που στο διάολο είναι αυτά τα προνόμια γιατί παρότι κατάγομαι από οικογένεια ενστόλων, προνόμια δεν είδαμε!

Είμαστε σε θέση να συνταξιοδοτηθούμε μετά από 35 χρόνια υπηρεσίας. Είναι γεγονός (μέχρι τη στιγμή που μιλάμε), γιατί κάτι ακούγεται ότι θα παίρνουμε πλέον σύνταξη στα 65!!!
Μπαίνουμε στη σχολή στα 18, δουλεύουμε μετά από έξι μήνες τα πρωινά και τα απογεύματα κάνουμε τα μαθήματα στα οποία δίνουμε εξετάσεις. Δεν υπάρχει αξιωματικός που να μην τέλειωσε τη σχολή στα τέσσερα χρόνια. Κάνουμε πέρα από τη δουλειά την οποία μαθαίνουμε τα απογεύματα, σκοπιές, αγγαρείες και εργασίες που όλοι οι επιστήμονες σε άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα κάνουν μετά τη διάρκεια της σχολής τους.
Πολλοί αξιωματικοί, φοιτήσαμε παράλληλα με την εργασία μας σε άλλα πανεπιστήμια για την απόκτηση και άλλων τίτλων χωρίς να έχουμε άδεια από την υπηρεσία με αποτέλεσμα, να κάνουμε συνεχώς υπηρεσίες προκειμένου να είμαστε ελεύθεροι τις ώρες που έχει το πανεπιστήμιο υποχρεωτικές παρακολουθήσεις ή εργαστήρια. Με την απόκτηση του νέου πτυχίου, δεν έχουμε επιπλέον απολαβές. Το κάνουμε για το κέφι μας.

Έχουμε μεταθέσεις. Κάθε δυο, το πολύ τρία χρόνια, έχουμε να πακετάρουμε, να αφήσουμε σπίτι που μερικές φορές είναι ιδιόκτητο, φίλους, οικογένεια και να πάμε οπουδήποτε στην Ελλάδα. Άντε ψάξε σπίτι που τώρα θα πληρώνεις ενοίκιο και το δάνειο για το σπίτι που αγόρασες τρέχει, άντε βρες σχολείο για τα παιδιά, άντε μείνε μόνος σου χωρίς φίλους στην Καστοριά, την Κομοτηνή, την Πρέβεζα, την Καλαμάτα την Κω, τη Λήμνο ή τη Σάμο και πάει λέγοντας. Το αν εσύ ή τα παιδιά σου έχετε πρόβλημα με άσθμα ή αλλεργίες, δεν υπολογίζεται στο που θα πας. Ούτε αν έχεις δυο παιδιά που στα κρατάει η μάνα ή η πεθερά και τώρα θα πρέπει να βρεις μια άγνωστη γυναίκα που δεν ξέρεις από πού κρατάει η σκούφια της και θα την πληρώνεις και από πάνω! Χώρια που οι ντόπιοι το έχουν δει επιχείρηση και τα σπίτια που νοικιάζουν έχουν τιμές Κολωνακίου!

Έχουμε, είπε ο κύριος στο ραδιόφωνο, δικά μας νοσοκομεία. Ναι αλήθεια είναι. Μόνο που δεν έχουμε δικαίωμα να διαλέξουμε το γιατρό που θα μας κουράρει ή θα μας χειρουργήσει. Δεν έχουμε δικαίωμα να επιλέξουμε το θεράποντα και ακόμα και αν έχουμε ασφάλεια ιδιωτική, δεν έχουμε δικαίωμα να πάμε στο Υγεία ή το Ιασώ και αν το κάνουμε για να έχουμε το δικό μας γιατρό, δεν μπορούμε να πάρουμε αναρρωτική άδεια!

Δεν έχουμε δικαίωμα να φύγουμε από το στράτευμα χωρίς να περάσουν τουλάχιστον 15 χρόνια και φυσικά φεύγουμε χωρίς δικαίωμα σύνταξης. Έχουμε συνταξιοδοτικό δικαίωμα στα 25 χρόνια και η σύνταξή μας είναι πολύ μικρή για όσα έχουμε προσφέρει.

Οι μισθοί μας, μετά από 20 χρόνια, είναι πολύ μικροί. Δε φτάνουμε όλοι το βαθμό του ταξιάρχου, για να παίρνουμε 3.000 ευρώ. Και σ’ αυτό το βαθμό φτάνουμε μετά από 35 χρόνια (όσοι αντέξουν τόσο) και ο βαθμός είναι καταληκτικός. Δηλαδή τον παίρνεις εφ’ όσον έχεις άριστα χαρτιά στα 35 χρόνια υπηρεσίας και μετά με αυτόν το βαθμό πας σπίτι σου.

Δεν έχεις δικαίωμα να επιλέξεις τους υφισταμένους σου, δεν έχεις δικαίωμα να αλλάξεις τμήμα, λόχο, σύνταγμα, μοίρα, καράβι. Είσαι στο έλεος και τις ανάγκες της υπηρεσίας. Δεν έχεις δικαίωμα να πάρεις πρωτοβουλίες εκτός υπηρεσίας. Δεν μπορείς να είσαι μέλος κόμματος, να πεις δε θα πάω να ψηφίσω, να κάνεις πολιτικές συζητήσεις. Δεν μπορείς να απεργήσεις, να διεκδικήσεις ότι είναι απόλυτα λογικό για άλλους κλάδους. Δεν έχεις επίδομα αποδοτικότητας. Δεν υπάρχουν έξτρα χρηματικές απολαβές αν δουλεύεις νύχτα, Κυριακές, αργίες. Δεν υπάρχει αξιωματικός ούτε καν ο αρχηγός του κλάδου, που να έχει κάποια χρονιά περάσει όλες τις επίσημες αργίες του έτους με την οικογένειά του.

Ο ξάδερφός μου, τελείωσε τη νομική στα 8 χρόνια. Μπήκαμε μαζί στο πανεπιστήμιο. Εγώ όταν ορκίστηκε αυτός, ήμουν ήδη υποσμηναγός. Όταν έπιασε δουλειά, έπαιρνε πρώτο μισθό, δυο χιλιάδες λιγότερα από εμένα που είχα ήδη 4 χρόνια στην ενεργό δράση. Σήμερα παίρνει 2500, το λιγότερο κάθε μήνα και δεν έχει δικό του γραφείο, δουλεύει σε άλλον, εγώ δε φτάνω τις 2000 ευρώ το μήνα.
Η ξαδέρφη μου είναι δασκάλα, έχουμε την ίδια ηλικία, και ενώ διορίστηκε δυο χρόνια μετά από τη χρονιά που βρήκα από τη σχολή, πρώτη φορά διδάσκει και έχει διάβασμα, γιατί έχει την έκτη τάξη!!! Της τα έχωσα και ησύχασα! Γράφει δε τη λέξει κλειδί με δύο γιώτα, κλιδί. Όταν ο γιος μου ήταν στην Πέμπτη τάξη, μου τηλεφώνησε για να με ρωτήσει πως λύνεται ένα πρόβλημα που ο γιος μου το είχε λύσει μόνος του ενώ η δική της κόρη δεν ήξερε και αυτή και μια άλλη φίλη της δεν μπορούσαν (δασκάλα και εκείνη) να τη βοηθήσουν. Δουλεύει ούτε έξι μήνες το χρόνο, πληρώνεται όλο το χρόνο και τολμά και γκρινιάζει.

Θα μου πείτε, αφού είναι τόσο χάλια, γιατί πήγες στο στρατό?
Είναι ηλίθιο να μην το καταλαβαίνεται. Για την ιδέα, για την πατρίδα, για την Ελλάδα. Γι’ αυτό και δεν γκρινιάζω.

Αλλά δεν έχει δικαίωμα κανείς να με κατηγορήσει γιατί στα 53 μου θα είμαι συνταξιούχα. Γιατί δουλεύω ρε φίλε από τα 18. γιατί ξυπνώ από τα δεκαοχτώ μου στις 5:30 κάθε πρωί. Γιατί αν η βάση του μαθήματος ήταν 10 και εγώ έπαιρνα 11, έπρεπε να καθίσω μέσα ένα σαββατοκύριακο και να το ξαναδώσω για να πάρω τουλάχιστον 13! Γιατί αν έπαιρνα κάτω από τη βάση, δε θα πήγαινα σπίτι μου τα Χριστούγεννα αλλά θα καθόμουν στη σχολή να διαβάσω για να περάσω το μάθημα. Γιατί κάθε φωτιά, πλημμύρα, σεισμό εγώ τρέχω. Γιατί όταν εσύ πας για ψάρεμα χωρίς να ακούσεις το δελτίο καιρού και χάνεσαι, εγώ σε ψάχνω. Γιατί όταν πας για σκι και χάνεσαι εγώ έρχομαι να σε ψάξω ενώ θα μπορούσα να είμαι με την οικογένειά μου και να ψήνω κάστανα στο τζάκι. Γιατί κάθε φορά που κάτι γίνεται όλοι εσείς λέτε «ο στρατός που είναι????»
Γιατί κάθε φορά που εσύ ήσουν σε μπαράκι και γινόσουν λιώμα σα φοιτητής, εγώ έκανα σκοπιά. Γιατί όταν εσύ πήγαινες εκδρομές, εγώ έκανα διαβίωση στα σκηνάκια. Γιατί όταν εσύ έψαχνες τρόπο να λουφάρεις στο στρατό ή να απαλλαγείς, εγώ ήμουν εκεί!

3 Οκτ 2009

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟ???

Μια Κυριακή που χάζευα στο ιντερνετ έπεσα πάνω σ' αυτή τη συλλογή φωτογραφιών.
Και επειδή είναι γνωστόν ότι πιάνομαι ευκολα κορόιδο σε κάτι τέτοια, για πέστε μου τη γνώμη σας για τις φωτογραφίες, κυρίως της Νέσης (το τέρας της λίμνης Νες στη Σκωτία)!

1 Οκτ 2009

ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΕΡΟΣ Β΄

Μέχρι τώρα θεωρούσα ότι οι άνδρες πεθαίνουν γρηγορότερα γιατί κάτι οι πόλεμοι, κάτι το κάπνισμα, το ότι βλεπουν τους δρόμους και νοιώθουν Νίκι Λάουντα, αλλά τώρα διαπιστώνω ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερο γιατί δεν κάνουν βλακείες...

Και για να μη μιλάω στο βρόντο, δείτε μόνοι σας τι χαζομάρες κάνουν παντού οι άντρες, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης!









Με τις υγείες μας!

29 Σεπ 2009

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ

Για διαβάστε σας παρακαλώ εδώ!

Να ποιος έπρεπε να αναδειχτεί ο μεγαλύτερος Ελληνας. Αυτός που αναπαύεται στα ταραγμένα νερά του Αιγαίου για να μπορούμε εμείς να το λέμε Ελληνικό!


Και μετά, κάποιοι θέλουν να λέγονται Ελληνες και να διεκδικούν την ψήφο μας!



28 Σεπ 2009

ΒΛΑΚΕΙΑ

Η ανθρώπινη βλακεία δεν έχει όρια.
Ψάχνοντας στο ίντερνετ, βρήκα έναν τύπο ο οποίος σκαρφάλωσε σε ένα φράχτη και το αποτέλεσμα θα το δείτε μόνοι σας.
Η απορία μου είναι τι στο διάολο έψαχνε να βρει πίσω από το φράχτη? αφού φαινόταν ότι δεν υπήρχε κάτι να δει!


Αυτός είναι ο φράχτης...

και αυτό το τι έγινε μετά από την απόπειρα



και αυτός ο βλάκας που την πάτησε!

24 Σεπ 2009

ΠΩΣ ΠΕΡΝΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ!

Επειδή διαπίστωσα ότι είχε επιτυχία η ανάρτηση με το πριν και το μετά, θα σας παραθέσω φωτογραφίες διασήμων όταν ήταν νεότεροι και πως είναι σήμερα!














20 Σεπ 2009

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ

Αν δεν το μάθατε, έχουμε εκλογές στις 4 Οκτωβρίου!!!

Προσωπικά, είναι η πρώτη φορά που θέλω να βγει το αντίπαλο κόμμα από αυτό που ψηφίζω.

Αλλά επειδή δε δούλευα με τους συνήθεις ρυθμούς μου, (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση), μπόρεσα να ενημερωθώ για μερικά πράγματα που αφορούν τις εκλογές.

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που μεγαλοστελέχη και των δυο μεγάλων κομμάτων, απέχουν από τις εκλογές???

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που υποψήφιοι είναι τραγουδιστές, ηθοποιοί, τηλεοπτικά πρόσωπα και όχι επιστήμονες και επιχειρηματίες???

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που οι περισσότεροι υποψήφιοι είναι παιδιά πρώην βουλευτών???

Και αναφέρομαι ονομαστικά:
Γιώργος Παπανδρέου.
Κωστας Καραμανλής (αυτός είναι ανηψιός γιατί ο άλλος δεν είχε παιδιά)
Κρινιώ Κανελλοπούλου.
Νάσος Αλευράς.
Όλγα Κεφαλογιάννη.
Γεώργιος Αναγνωστόπουλος .
Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.
Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ντόρα Μπακογιάννη.


Σας καλώ όλους, αν γνωρίζετε και άλλους βουλευτές που είναι παιδιά βουλευτών να τους γράψετε.

Τι σκατά, έθνος είμαστε που ενώ έχουμε δοκιμάσει ένα άτομο, που είτε ηθελημένα, είτε από το κόμμα του, δεν είμαστε ικανοποιημένοι και μετά ψηφίζουμε και τα βλαστάρια τους???

Δεν έχουν μάθει στα παιδιά τους ότι εκτός από το επάγγελμα του μπαμπά τους, υπάρχουν και άλλα επαγγέλματα? Ή είναι τόσα τα κέρδη που λένε να μην τα χάσουν από την οικογένεια?

Άντε, συγχύστηκα πάλι…

15 Σεπ 2009

ΜΗ ΔΑΓΚΩΘΩ ΣΗΜΕΡΑ, ΘΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΤΩ!

Μα θέλω να αγιάσω και δε με αφήνουν!

Χάζευα στο ίντερνετ και έπεσα πάνω σε κάτι ομοιότητες που και να θέλω να μην πω κακίες, δε γίνεται.

Σας τις παραθέτω και πες τε μου, αν έχω δίκιο.

Είναι πράγματι οι ομοιότητες εκπληκτικές.



















Και φωτογραφία εντελώς διαφορετική για να δείτε ότι το χιούμορ της φύσης είναι πιο μεγάλο!


11 Σεπ 2009

ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΩ ΜΑΥΡΗ???

Είπε ο εβραίος να πάει στο παζάρι και έλαχε ημέρα Σάββατο!
Αυτό ακριβώς έπαθα.
Δούλευα χωρίς ρεπό από τις 3 Αυγούστου και το έκανα για να μαζέψω ρεπό ώστε να αποδράσω από την Αθήνα για εννέα ημέρες.
Πρώτη αναποδιά, ο Ιάσιος είχε ένα βαρύ περιστατικό που δεν μπορούσε να το αφήσει και να φύγει.
Ε, λέω, δεν πειράζει, θα πηγαίνουμε για μπάνιο τα απογεύματα, τόσες παραλίες έχει η Αθήνα.
Δεύτερη αναποδιά, ο καιρός. Από το περασμένο Σάββατο, όλο συννεφιά και αέρας. Δε μιλάω για τη θερμοκρασία, που αντί για μαγιό, θέλει πουλόβερ!
Τρίτη και φαρμακερή. Κόλλησα μια υπέροχη ίωση που μου έφερε εμετούς και λίγα δέκατα και μετά πέρασε σε διάρροια.
Ωραιότατα.

Μου άρεσε που ήθελα να μαυρίσω και λίγο.
Εγώ πότε θα γίνω μαύρη?????????

Ρεπό μαζεμένα, τέλος. Επιστροφή στη δουλειά και για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ξεκουραστεί καθόλου. Νιώθω φοβερά καταπονημένη. Δεν έχω διάθεση για τίποτα. Θέλω 10 μέρες ακόμα να κοιμάμαι και να μην ξυπνώ. Να είμαι μεταξύ κρεββατιού και καναπέ. Να μην έχω να ξυπνώ για δουλειά, να μην έχω να βγω από το σπίτι.

Α, και τώρα που το θυμήθηκα! Είχε δυο μήνες εκπτώσεις, και εγώ δε βγήκα στα μαγαζιά ούτε να αγοράσω ένα σουτιέν!
Δε βρήκα το χρόνο...

Τουλάχιστον με τις εκλογές, έχω να ελπίζω σε ένα τριημεράκι στις εξωτικές Καρδιτσίους νήσους. Να φάω πιτούλες, να γευτώ ντόπια λουκανικάκια, να μασουλίσω παϊδάκια…

Τι μένει?
Τρεις βδομαδίτσες και πάλι στα πάτρια (  ) εδάφη!

Γκρίνια τέλος. Είπα τον πόνο μου και φεύγω για δουλειά…


Ε, δε σας ξέχασα!

Από το Blogger.

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ
ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΙΝΕΨΕΙΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙ

Αναγνώστες