ΕΤΣΙ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΧΑΛΙ ΜΑΣ!

Ο Αμερικανός Dr. Marc Faber, γκουρού των επενδύσεων, ολοκλήρωσε τη μηνιαία αναφορά του με τα παρακάτω σχόλια:

"Αν ξοδεύουμε τα χρήματά μας στο Wall-Mart, αυτά καταλήγουν στην Κίνα!!!

Αν τα ξοδέψουμε σε βενζίνη, πάνε στους Άραβες!!!

Αν αγοράσουμε PC, πάνε στην Ινδία!!!

Αν αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά, πάνε στο Μεξικό, την Ονδούρα και τη Γουατεμάλα!!!

Αν αγοράσουμε καλό αυτοκίνητο, πάνε στη Γερμανία!!!

 Τίποτε  απ' αυτά δε βοηθάει την Αμερικανική Οικονομία.

Ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τα λεφτά εντός συνόρων είναι να τα ξοδέψουμε σε πουτάνες και μπύρες, γιατί αυτά είναι τα μόνα προϊόντα πια, που παράγονται στις ΗΠΑ.

... Εγώ κάνω  ό,τι μπορώ...."

Λοιπόν ...... στην Ελλάδα οι μπύρες είναι Γερμανικές,  και οι πουτάνες είναι Ανατολικοευρωπαίες ή Αφρικάνες... άρα χέσε μέσα.. 

ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!   

Δυστυχία σου Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς.
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

 
Γ. Σουρής

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ

Διάβασα στον Εχετλαίο, μια φοβερή ανάλυση για τον Οδυσσέα, τον αρχαίο καλέ, αυτόν που θαλασσοπνιγόταν κάμποσα χρόνια για να φτάσει στην Ιθάκη (και ουχί τη θράκη), μου άρεσε πολύ και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας.
Πέρα από τα αστεία, το συμπέρασμα που καταλήγει, είναι η επιτομή της Οδύσσειας. Πέρα από το οποιοδήποτε καταγεγραμμένο αρχαίο παραμυθάκι, πέρα από τις πιθανές κωδικοποιημένες τοποθεσίες που οι Έλληνες είχαν εμπορικές δραστηριότητες, είναι ένα ηθικό δίδαγμα που ίσως και να αντιπροσώπευε τότε τον ψυχισμό του Έλληνα. (Γιατί για σήμερα δεν το βλέπω).
Σας το παραθέτω και τα συμπεράσματα δικά σας.
Ευχαριστώ Εχετλαίε.

Ονειροφάγοι και λωτοφάγοι

Ο γιος του Λαέρτη, ο ταπεινός βασιλιάς ενός μικρού θαλασσινού λαού, που πέρασε δέκα ολόκληρα χρόνια πολεμώντας στις παραλίες της Τροίας, που σκαρφίστηκε ο πανούργος έναν Δούρειο Ίππο για να πάρει απείραχτα τα ψηλότερα τείχη της και που πέρασε άλλα δέκα χρόνια, ταξιδεύοντας στα μήκη και στα πλάτη της Μεσογείου, αντιμετωπίζοντας θαρραλέα τόσους και τόσους κινδύνους – τι σχέση μπορεί να είχε αυτός, που το μυαλό του ήταν σκλαβωμένο από μια γυναίκα και ένα νησί, τη δική του γυναίκα και το δικό του νησί, τι σχέση μπορεί να είχε αυτός με εκείνους τους στερημένους συντρόφους του που με την πρώτη ευκαιρία έφαγαν τα πρόβατα του Ήλιου και έπεσαν με τα μούτρα, αδέξια και ασυναίσθητα στους λωτούς, καταβροχθίζοντας τους, θυσιάζοντας το πολυτιμότερο πράγμα που είχαν, τη μνήμη και το μυαλό τους, για μια εφήμερη πολυτέλεια και ευχαρίστηση, για ένα εφήμερο καπρίτσιο; Αυτός που ενώ ήταν στην αγκαλιά της Καλυψούς για εφτά ολόκληρα χρόνια με βαρύ στέρνο από τη θλίψη, δεν ξέχασε την βαθύτερη επιθυμία του, εκείνη τη φλόγα που πύρωνε την καρδιά του για τόσο καιρό και αυτά που είχε αφήσει πίσω του. Είναι ένα ωραίο και αληθινό δίδαγμα: Ακόμα και αν όλοι έχουμε βγει από την ίδια μήτρα της γης, παραμένουμε διαφορετικοί, και κάποιοι θα φάνε λωτούς για να ησυχάσουν και να ξεχάσουν, ενώ άλλοι θα αντισταθούν σε Σειρήνες με κερί στα αυτιά και ένα σκοπό στο μυαλό, θα πολεμήσουν Πολύφημους, θα ξεφύγουν από Σκύλλες και Χάρυβδες και θα έχουν απέναντι τους έναν κυανοχαίτη Κοσμοσείστη συνέχεια που θα τους εναντιώνεται… Τα λάθη θα συμβούν, το ασκί του Αιόλου θα τους παρασύρει μακριά την κρισιμότερη στιγμή για να ξανασφίξουν τα δόντια, να ξανακούσουν το τραγούδι των μηνιγγιών τους ενώ σφυροκοπούν ανελέητα και να συνεχίσουν, ακόμα και κολυμπώντας, παθαίνοντας πολλά και έτσι μαθαίνοντας πολλά, με ασπίδα τους την Αθηνά, προς μια Πηνελόπη, προς μια Ιθάκη, όπου θα τεντώσουν το τόξο για να ξανακερδίσουν αυτά που τους ανήκουν δικαιωματικά… Και επαναλαμβάνω: Τι σχέση είχε ο Οδυσσέας, ο πολυμήχανος, ο ταξιδευτής, ο ονειροφάγος, με τους δειλούς και απρόσεχτους, πανέτοιμους να παραδοθούν, λωτοφάγους συντρόφους του; Καταλαβαίνει κανείς γιατί αυτός και η γενιά από την οποία προερχόταν, ήταν οι ηγέτες;

ΛΟΛΑ ΝΑ ΕΝΑ ΜΗΛΟ

ΝΑ ΓΙΑΤΙ H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ:

"Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ -ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ -ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ -ΣΤΙΓΜΑ-ΖΗΤΑ -ΗΤΑ-ΘΗΤΑ -ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ -ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ -ΝΙ-ΞΙ -ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ -ΡΟ-ΣΙΓΜΑ -ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ -ΦΙ-ΧΙ -ΨΙ-ΩΜΕΓΑ

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός.

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΖΗ, ΤΑ Η, ΤΑ ΘΗ, ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:

Αλ=Ο νοητός ήλιος

Φα-ος=Το φως

Βη=προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)

Τα=Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη, εις την

Γα=Γη (δωρικός τύπος)

Αμα=(επιρρ.) συγχρόνως

Έλ= ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος

Έψ=ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος.

Ιλών=Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός

Στή=προστακτική ρήματος ίστημι.

Ίγμα=καταστάλαγμα, απόσταγμα.

Ζή=προστακτική ρήματος ζω.

Η=υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι

Θη=προστακτική ρήματος θέτω.

Ιώτα=τα ίωγα, τα Εγώ.

Παλάν=Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο

παλλάς-πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά).

Δά=άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ, Δήμητρα=Μητέρα γη).

Νύξ=νύκτα.

Ο=το οποί! ο, που

Φυ(οι)=ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Κ.Ο.Κ.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ...

ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ!

ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ.

ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

Εντυπωσιακό;

Υ.Γ. Το παραπάνω κείμενο το έλαβα με e mail, και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.