ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΜΟΥ!

Ronin.gr - widget IP και λειτουργικού OΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ izismile.com

3 Ιουλ 2014

ΠΡΟΒΛΗΜΑ...

Έχω πρόβλημα με το laptop και δεν μπορώ να κάνω ανάρτηση. 
Θα τα πούμε εκτενώς, όταν κάνω φορμάτ...
Πότε θα είναι αυτό, δεν ξέρω. Πάντως το κυνηγώ.

Φιλιά και φάτε και ένα παγωτό για μένα!


12 Ιουν 2014

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΣΠΑΝΕ ΚΟΚΚΑΛΑ!



Και το Σάββατο που μας πέρασε ήταν ψυχοσάββατο.
Την Παρασκευή το μεσημέρι πήγα στη μαμά μου να φάω και να γράψω
κάτι που ήθελε ο γιος μου στον υπολογιστή που δεν ήξερε πώς να το κάνει.
Ενώ είμαστε στο γραφείο και δουλεύουμε πυρετωδώς με το παιδί, ακούει η μάμη την καμπάνα της παρακείμενης εκκλησίας, ορμάει στο δωμάτιο και με βουτάει από το μαλλί.
-       Σήκω. Φεύγεις.
-       Ρε μάνα έχουμε πολύ δουλειά ακόμα με το παιδί.
-       Χτύπησε η καμπάνα. Φεύγεις. Αύριο είναι ψυχοσάββατο. Το μπλοκάκι με τους νεκρούς, γλυκά τυλιχτά, πρόσφορο και φεύγεις. Θα απολύσει η εκκλησία και δε θα είσαι εκεί.
Την είδα αλαφιασμένη, βάζω τα παπούτσια 
τα λευκά, γιατί είμανε και με τη λευκή τη νοσοκομειακή τη στολή και ορμάω στην πόρτα.
Την ώρα που έμπαινα στον ανελκυστήρα, την ακούω να φωνάζει την ώρα που έκλεινε την πόρτα:
-       Τυλιχτά να είναι τα γλυκά.
Όχι γιατί εγώ θα έπαιρνα τούρτα. Τί να πω; Να τσακωθούμε. Δε λέει.
Και πάω στο ζαχαροπλαστείο και παίρνω ότι πρέπει και πάω στην εκκλησία. Και παθαίνω λαλά!
Τίγκα στη χήρα η εκκλησία. Μέσος όρος ηλικίας τα 87. εγώ και ο παπάς πρέπει να ρίχναμε το μέσο όρο.
Όλες οι χήρες με το μαύρο τους το μαντηλάκι στο στήθος, το  κρυστάλλινο μπωλ, τα σπιτικά κόλλυβα και το κινητό στο αυτί. Να δίνουν πληροφορίες στα παιδιά τι γίνεται.
Μπαίνω και εγώ και παθαίνω ένα κάτι τις. Γράφω τα ονόματα των νεκρών στο ειδικό χαρτάκι, ρίχνω και τον οβολόν μου σε ένα κανιστράκι και πάω να αφήσω τα γλυκά στα σκαλάκια μπροστά από το τέμπλο.
Να περνώ σειρά σειρά δίπλα από τις χήρες και να τις ακούω να με
σχολιάζουν. Φοράω στολή, έχω γαλόνια, έχω μαλλί μαζεμένο, φοράω γυαλιά ηλίου, κρατάω τσάντα. Έχουν πάθει πολιτισμικό σοκ. Ποια είναι αυτή; Δηλαδή εγώ; Δε με είχαν ξαναδεί στα μέρη τους! Και μόλις σκύβω να αφήσω το κουτί με το κεράκι μέσα, ακούω και ένα ωωωω!
Βρίσκω μια άδεια θέση και κάθομαι. Και να ακούω τις πισινές να με σχολιάζουν.
-       Είναι του ναυτικού.
-       Όχι, φοράει μπλε γαλόνια
-       Θα είναι σεκιούριτι.
-       Αυτές δε φοράνε μπλε και μαύρα;
-       Βρε του ναυτικού είναι. Ο γιος της Σούλας που είναι στο ναυτικό φοράει λευκά.
-       Έχει και λευκά παπούτσια.
-       Τι να είναι;


Γυρνάω και εγώ και τους λέω: παγωτατζού!!!
Ε μα! Με πρήξανε. Μετά τα λέγανε πιο χαμηλά. Πάλι τις άκουγα, αλλά με απασχολούσε η διπλανή που έπαιρνε το γιο της να του πει ότι θα αργούσε και θα τέλειωνε η εκκλησία στις 8:30. Ήταν 7:40!
Και κάθισα όλη την ώρα. Και να ακούω τη διπλανή να σχολιάζει όποια πήγαινε και άφηνε μπωλάκι.
Και αρχίζει η λειτουργία και τελειώνει και ορμούν οι χήρες να αρπάξουν τα μπωλάκια τους. Και να σκορπούν εδώ και εκεί κόλλυβα. Και να φωνάζουν οι παπάδες να μοιράσουν το στάρι έξω στα σκαλιά και όχι μέσα να λερώνουν.
Και μόλις τελειώνουν όλες πάω και παίρνω τα γλυκά, δίνω στον παπά καμιά δεκαριά για τα τρία παιδάκια του, μοιράζω και στις διπλανές και βγαίνω στα σκαλιά να πάω σπίτι της μαμάς.
Οι χήρες να σχολιάζουν η μια τα κόλλυβα της άλλης.
Να αρπάζουν γλυκά από το κουτί χωρίς να τους προσφέρω.
Φεύγω.
Τι έμαθα στην εκκλησία
-       Η κόρη της Ρόζας (;) έκανε εξώγαμο με το παντρεμένο οδηγό της εταιρίας που δουλεύει
-       Ο γιος της Ελένης (;) παντρεύτηκε μια αλβανή και μόλις αγόρασαν σπίτι το έγραψαν και στα δυο ονόματα και η αλβανή πέταξε το γιο της Ελένης έξω και το διεκδικεί όλο και είναι στα δικαστήρια.
-       Ο κυρ Βαγγέλης (;), τα έμπλεξε με τη βουλγάρα που κοίταζε τη γυναίκα του στα τελευταία της και η κόρη του τον πήρε σπίτι της και του πέταξε και το κινητό.
-       Η Ζωίτσα, έπεσε και έσπασε το δεξιό γοφό (το ισχίο της εννοούσαν, αλλά έτσι το είπαν)
-       Τα κόλλυβα πρέπει να έχουν ζάχαρη που να κάνει κριτς κριτς.
-       Τα κόλλυβα να έχουν ρόδι μόνο το χειμώνα.
-       Τα κόλλυβα να μη λασπώνουν σαν της Μαρίκας.
-       Ο αρχιμανδρίτης έχει διαβήτη.
-       Το μικρό του παπά, το τρίτο, έχει μια 
ελιά σα φυλλαράκι βασιλικού στο μπρατσάκι του.
-       Ο κυρ Κώστας πηγαίνει και τρώει κάθε Παρασκευή στην κυρά Βασιλική γιατί φτιάχνει λαδερό που του αρέσουν.
Γύρισα στο σπίτι σοφότερη τώρα, μην το συζητάμε!
Μα τόσο κουτσομπολιό; Μιλάμε δεν αφήσανε καμιά ασχολίαστη. Μόλις είδανε εμένα να μιλάω με τη διευθύντρια του δημοτικού του γιου μου, πήγανε και τη ρωτήσανε και αυτή τους είπε πως είμαι αξιωματικός της αεροπορίας και πως έχω μεγάλο βαθμό και πως την εξυπηρέτησα όσο περισσότερο μπορούσα για τη μάνα της και έτσι κέρδισα το σεβασμό του αγήματος των χηρών!
Και το πιο ωραίο! Μεταφέρω τα κουτσομπολιά στη δική μας χήρα, δηλαδή τη μάνα μου και τις ήξερε τις κυρίες και τους κυρίους που έλεγαν οι άλλες στην εκκλησία!


8 Ιουν 2014

ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΗΤΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ

Όλος ο κόσμος για πάρτη μας!

• Όλες οι γυναίκες θα είχαν το ίδιο μέγεθος στήθους.

• Δεν θα υπήρχε ποδόσφαιρο.

• Τα μωρά θα προέρχονταν από μηχανήματα αυτόματης πώλησης.

• Οι άνδρες θα έπρεπε να είχαν γεννηθεί με μόνιμη στύση.

• Οι άντρες θα είχαν ενσωματωμένη τηλεκατευθυνόμενη συσκευή, για να ελέγχονται και να επιστρέφουν σπίτι στις γυναίκες τούς όποτε αυτές το θελήσουν.

• Το σεξ θα διαρκούσε παραπάνω από 4-5 λεπτά.

• Όταν οι άντρες θα αερίζονταν θα μύριζε σαν τριαντάφυλλα.

• Δεν θα υπήρχε η κυτταρίτιδα.

• Κάθε τροφή στον πλανήτη δεν θα ήταν παχυντική. 


• Δεν θα υπήρχαν ιερόδουλες. 


• Οι άντρες θα κληρονομούσαν τον έμμηνο κύκλο.
• Οι άντρες θα ήταν έτσι διαμορφωμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε να ικανοποιούν τις γυναικείες απαιτήσεις.

• Η μπίρα θα ήταν δηλητήριο που θα προκαλούσε ακαριαίο θάνατο.

• Οι άνδρες θα είχαν ενσωματωμένο ένα ανιχνευτή ψεύδους στο μέτωπο για στιγμιαία επαλήθευση της αλήθειας από την σύζυγο.



 πηγή

31 Μαΐ 2014

ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Μόλις γύρισα από τις διακοπές μου, στο σπίτι με περίμενε μια ανέλπιστη έκπληξη.
Ο κάκτος μου άνθιζε.
Κάθε πρωί του τραβούσα μια φωτογραφία και το πόσο τα χάρηκα τα μικρά τρυφερά ροζ λουλουδάκια του δεν μπορείτε να το πιστέψετε. 






 
Και έτσι στεφανωμένα είναι τα κακτάκια μου από χθες το πρωί! 





22 Μαΐ 2014

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ



     Την Κυριακή, έχουμε το δεύτερο κύκλο των δημοτικών εκλογών και τις ευρωεκλογές.
          Θα πάτε να ψηφίσετε;



          Άλλοι, ψηφίζουν σε περιοχές πολύ μακριά. Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η οικονομική κατάσταση της χώρας μας, το να πάει κάποιος με το αυτοκίνητό του στην Άρτα, επί παραδείγματι, θες η βενζίνη, θες τα διόδια, θες η διαμονή, το κόστος της μετάβασης στη γενέτειρά του είναι αποτρεπτικό.
          Άλλος ψηφίζει στην Αθήνα, διαμένει στην Αθήνα αλλά το εκλογικό κέντρο είναι πολύ μακριά, ή είναι στο κέντρο, ή δε βρίσκει να παρκάρει. Σκεπτόμενος την ταλαιπωρία του να πάει, την ταλαιπωρία του παρκαρίσματος, προτιμά να μείνει σπίτι του και να λιώσει στο φέισμπουκ ή το τουίτερ.
          Άλλος κατάφερε να κλείσει το πολυπόθητο ραντεβού με την ντίβα της παρέας και αφού πάνε στον αστέρα της βουλιαγμένης για ηλιοθεραπεία και μπανάκι (μπρρρρρ, ακόμα η θάλασσα είναι μπούζι) θα πάνε για φαγητό, καφεδάκι, και ότι ήθελε προκύψει… Τις εκλογές θα σκεφτεί αυτός ή το ότι ήθελε προκύψει;
          Άλλος είναι δυσαρεστημένος από τις πολιτικές αποφάσεις του κόμματός του και δε θέλει να το στηρίξει. Οι αρχές του όμως δεν του επιτρέπουν να ψηφίσει και άλλο κόμμα πέρα από αυτό που υποστηρίζει. Οπότε προτιμά να δει το Μαυρογιαλούρο και το Γκόρτσο για νιοστή φορά στο χαζοκούτι, παρά να πάει για να ψηφίσει.



          Άλλος, δεν κάθισε να ψάξει ποιες είναι οι θέσεις των κομμάτων για διαμορφώσει μια σαφή άποψη που θα την εκδηλώσει στην κάλπη και ως αναποφάσιστος, προτιμά να πάει για καφέ.
          Όλα αυτά είναι αποτρεπτικοί λόγοι για να πάει κάποιος να ρίξει την ψήφο του σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση. Ορθολογικά σκεπτόμενη, πολύ καλά κάνουν. Γιατί το κόστος, οικονομικό, ψυχολογικό, χάσιμο χρόνου είναι μεγαλύτερο από το να καθίσει και να αδιαφορήσει για τις εκλογικές αναμετρήσεις.
          Υπάρχουν όμως και αυτοί που θα πάνε να ψηφίσουν. Ποια όμως είναι τα επιλεκτικά τους κίνητρά (Olson), να πάνε και να κάνουν έξοδα, να χάσουν χρόνο και χαλάσουν και τη διάθεσή τους περιμένοντας στην ουρά του εκλογικού κέντρου μέχρι να έρθει η σειρά τους να ψηφίσουν;
          Κάποιοι θεωρούν ότι είναι ύψιστο καθήκον τους να συμμετέχουν στις εκλογές με την ψήφο τους.
          Άλλοι, πιστεύουν πως η δική τους ψήφος είναι η καθοριστική για το εκλογικό αποτέλεσμα.
          Μερικοί, είναι της άποψης πως με τον τρόπο αυτό συμμετέχουν στα πολιτικά δρώμενα της χώρας τους.
          Τα πρόβατα, παρντόν, οι ψηφοφόροι, λαμβάνουν οδηγίες από το κόμμα που υποστηρίζουν για να πράξουν ότι τους λέει ο καθοδηγητής τους.
          Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που το κάνουν γιατί είναι υποχρεωτική η ψηφοφορία και φοβούνται τις κυρώσεις.
          Όποιος και να είναι ο λόγος, αυτοί, θα πάνε να στηθούν στην ουρά για να γεμίσουν την κάλπη.


          Ορθολογικά, όλοι αυτοί οι παραπάνω, άσχετα με τα επιλεκτικά τους κίνητρα, δε θα έπρεπε να πάνε. Χάνουν. Το κόστος του να πας να ψηφίσεις, με οικονομολογική προσέγγιση της κατάστασης, είναι υψηλό σε διάφορους τομείς και σε ωφελιμιστικό επίπεδο, το κέρδος ανύπαρκτο. (Downs)
          Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο κόσμος, δε θα έπρεπε να πηγαίνει να ψηφίζει. Όμως πάει. Και το ποσοστό των ψηφοφόρων είναι υψηλότερο της αποχής. Άσχετα αν είναι μικρή η διαφορά τους. Σε απόλυτους αριθμούς, οι ψηφοφόροι είναι περισσότεροι από τους αδιάφορους και το σημαντικό είναι αυτό.



          Ως πολίτες μιας χώρας, είμαστε υποχρεωμένοι να σεβόμαστε το κράτος και  να θεωρούμε ότι έχει τις καλύτερες προθέσεις για το συμφέρον των πολιτών. Παράλληλα όμως, έχουμε και δικαίωμα να ελέγχουμε το έργο του κράτους, να το κρίνουμε και να παρεμβαίνουμε προκειμένου να αλλάξουμε τις αποφάσεις τους για να διορθώσουμε αδικίες. (Almond and Verba)
          Πρέπει τελικά να πηγαίνουμε να ψηφίζουμε ή όχι.

          Βεβαίως και ναι. 

          ΝΑΙ.  

          ΝΑΙ.  

        ΝΑΙ

        Οι εκλογές είναι η ύψιστη έκφραση της δημοκρατίας. Αν η αποχή από τις εκλογές μεγαλώσει, τότε η δημοκρατία χάνει το νόημά της και γίνεται ασταθής και κινδυνεύει να αντικατασταθεί από ένα απολυταρχικό καθεστώς. Το όφελος του να διατηρηθεί η δημοκρατία, μακροπρόθεσμα, είναι υψηλότερο από το κόστος της επίτευξης της ψηφοφορίας. (Downs)
          Η ψήφιση των νόμων πρέπει να γίνεται με απόλυτη δημοκρατική διαδικασία για το συμφέρον των πολιτών. Όμως η εφαρμογή τους πρέπει να γίνεται με αυστηρότητα γιατί αλλιώς δε θα επιτευχθούν οι στόχοι του κράτους. (Eckstein)
 
          Εν συνεπεία, να σηκώσετε τους κώλους σας από καρέκλες, καναπέδες, ντιβάνια, μπαουλοντίβανα και να πάτε να ψηφίσετε ρεμάλια!



15 Μαΐ 2014

Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ



Όταν υπηρετούσα στο πεντάγωνο, στο ΓΕΕΘΑ, ήμουν στο ίδιο γραφείο με δυο αξιωματικούς του στρατού. Και οι δυο συμμαθητές και φίλοι. Με διαφορετική ειδικότητα. Ο ένας στο πυροβολικό, ο άλλος στο πεζικό. Είναι φίλοι μου και οι δυο στο φέιςμπουκ.
Ο ένας, ο πεζικάριος, εξήντλησε την ιεραρχία και αυτό που έκανε όλα τα χρόνια που φορούσε στολή, το έκανε με την ψυχή του. Ένας αληθινός πατριώτης που υπηρετούσε τη σημαία ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ. Και αυτό με κάνει και τον σέβομαι ακόμα περισσότερο από το σεβασμό που του είχα γιατί καθημερινά διαπίστωνα πόσο εξαίρετος αξιωματικός ήταν. Σήμερα έγραψε στο φέισμπουκ το παρακάτω κείμενο. Μια πραγματικά εξαιρετική ανάλυση του να είναι κάποιος αξιωματικός και κυρίως στρατιώτης. Στρατιώτης μιας ιδέας που ονομάζεται πατρίδα, έθνος, Ελλάδα.

          Σε αυτήν την χώρα υπάρχουν οι Στρατιώτες, οι οποίοι είναι οι ορκισμένοι φύλακες της χώρας, πρόθυμοι να δώσουν την ζωή τους χωρίς δεύτερη σκέψη, και να θυσιαστούν για το καλό του Έθνους...          Κάποιοι για να υποβαθμίσουν την αξία τους, τους αποκαλούν «Ένστολους» λες και είναι ο σεκιουριτάς της γειτονιάς..
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ ΜΕΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΕΤΕ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ!
          - Είναι οι στρατιώτες και όχι οι δημοσιογράφοι που εξασφαλίζουν την ελευθερία του τύπου! διότι χωρίς εθνική ελευθερία, δεν υπάρχει ελευθερία τύπου.
          - Είναι οι στρατιώτες και όχι οι ποιητές και οι λόγιοι που εξασφαλίζουν την ελευθερία του λόγου.... γιατί χωρίς την ελευθερία του Έθνους, δεν υπάρχει ελευθερία λόγου..
     - Είναι οι στρατιώτες και όχι οι συνδικαλιστές, που εξασφαλίζουν την ελευθερία της διαμαρτυρίας, γιατί χωρίς την ελευθερία του Έθνους, δεν υπάρχει το δικαίωμα του συνδικαλισμού και της διαμαρτυρίας..
         - Είναι οι στρατιώτες και όχι το Σύνταγμα, που δίνει τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του πολίτη, διότι χωρίς Ελευθερία του Έθνους δεν υπάρχει Σύνταγμα...
        - Είναι ο στρατιώτης που χαιρετά την σημαία, που γι’ αυτόν σημαίνει Έθνος και Πατρίδα, και με αυτήν τυλίγεται το φέρετρό του, ή το σώμα του, πριν τον σκεπάσει το χώμα, όταν θα χρειασθεί να δώσει την ζωή του για την ανάγκη σωτήριας του Έθνους... Την ίδια σημαία, που κάποιος διαδηλωτής την καίει αδιαφορώντας για το τί σημαίνει και το τί συμβολίζει... Την ίδια την σημαία, που του έδωσε το δικαίωμα της ελευθερίας να διαμαρτύρεται.
Τα είπα αυτά διότι πάλι άκουσα ένα παπαγαλάκι της εξουσίας του βρώμικου κράτους, να αποκαλεί τους ΟΡΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ως «ΕΝΣΤΟΛΟΥΣ»...
          Διότι θυμήθηκα την ερώτηση του διαχειριστή μου κατά την διάρκεια της θητείας μου ως διοικητής Τάγματος, πριν την αναχώρηση μας για εκστρατευτικές επιχειρήσεις στο Κόσσοβο...
          Με ρώτησε: «Τι τις θέλουμε 550 σημαίες κύριε Διοικητά;»
          Του απάντησα: «Αυτές θα χρειασθούν, αν δεν γυρίσουμε όρθιοι»


14 Μαΐ 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ



Εγώ η διαχειρίστρια του παρόντος ιστοτόπου, ΔΕΝ είμαι υποψήφια δημοτική σύμβουλος.
Το λέω για να το ξεκαθαρίσουμε.
Πολλοί γνωστοί, που δε θυμόνταν αν ζούσα ή αν πέθανα, αν διαμένω ακόμα στην Αθήνα ή τις εξωτικές καρδιτσίους νήσους, αν είμαι ελληνίδα πολίτης ή όχι, με θυμήθηκαν τώρα που ζητούν την ψήφο μου.
Από τον Πειραιά, από τη Ραφήνα, από τις εξωτικές καρδιτσίους νήσους, από το Περιστέρι, από την Κρήτη, όλοι μου έστειλαν μέηλ, μηνύματα, με πήραν τηλέφωνο και μου έστειλαν κάρτες.
Να τρελαίνεσαι!
Άσε το τι είδα γραμμένο στο φέισμπουκ. Το γέλιο που έριξα είναι άλλο πράγμα.
Πάρτε μια γεύση:


Λοιπόν, στα δικά μας τώρα. Βγήκε η Κονσίτα στη γιουροβίζιον. Το  ωραίο ήταν που η μικρή μου ανιψιά με ρώτησε αν μεγαλώνοντας θα βγάλει μούσια. Εγώ δεν την είδα τη γιουροβίζιον γιατί άπλωνα την κορμάρα μου στους βελούδινους καναπέδες στο ρετιρέ δυο δρόμους πριν την πλατεία του αγίου Στεφάνου στη Βιέννη. Μια φίλη με φιλοξένησε για μερικές μέρες. Πήγα στην όπερα, μπαλέτο είδα βέβαια, όχι όπερα, αλλά χόρτασα γλυκά σοκολατένια. Τώρα πρέπει να πέσει πείνα και των γονέων για να έρθω στα ίσα μου. Λοιπόν, εκεί στην Αυστρία, ο κόσμος ήταν διχασμένος όσον αφορά την Κονσίτα. Αυτοί που συναναστράφηκα, δεν ήταν υπέρ της υποψηφιότητας της εν λόγω αοιδού. Όχι ότι δεν παραδέχονταν το ταλέντο και την προσπάθειά της, αλλά δεν εκπροσωπούσε το μέσο αυστριακό και το πνεύμα του. Ναι η κουλτούρα τους είναι ιδιαίτερα ανεκτική και αγκαλιάζει τις ιδιαιτερότητες του καθενός, αλλά το να ανατεθεί σε αυτό το άτομο η εκπροσώπηση της χώρας, δεν τους άρεσε καθόλου. Σαφώς ήταν ένα μήνυμα στη Ρωσία και το εθνικιστικό κόμμα της Αυστρίας που είναι τρίτο κόμμα, αλλά η πλειοψηφία των βιεννέζων που μίλησα, δεν το είδαν με καθόλου καλό μάτι. Παρεμπιπτόντως, δεν το άκουσα το άσμα…



Σαν την Ελλαδίτσα μας, πουθενά. Με τον ήλιο της, με τα ανθισμένα λιβάδια της, με την καταγάλανη θάλασσά της. Με τον κόσμο που είναι έτοιμος να σου ανοίξει το σπίτι του γιατί είσαι ξένος. Πες τε με προκατειλημμένη, αλλά σαν τους μακεδόνες, πουθενά στην Ελλάδα. Κιμπάρηδες, φιλόξενοι, γλεντζέδες! Άσε τους Θρακιώτες!!! Μην τους πεις ότι είσαι στρατιωτικός, μόνο που δε σε φιλάνε. Να σου δώσουν το κρεβάτι τους να κοιμηθείς. Να σε κεράσουν τον καφέ στην καφετέριά τους, να σου κάνουν το τραπέζι, να σε ξεναγήσουν στις ομορφιές του νομού τους. Όμορφα πράγματα. Εκεί ξαναβρίσκεις την εμπιστοσύνη σου στον έλληνα.




Γιορτάσαμε τη γιορτή της μητέρας, εγκαινιάστηκε και το αεροδρόμιο στην Καρδίτσα, όλο όμορφα πράγματα… Και γιορτάσαμε και την ημέρα του νοσηλευτή.



Αυτά. Στο σπίτι μου με περίμενε μια απρόσμενη έκπληξη, αλλά αυτό σε άλλη ανάρτηση.
Φιλιά.


7 Μαΐ 2014

ΣΧΟΛΙΑ…




Καλέ ημιτελικός της eurovision ήταν αυτός ή αθλητικό γκαλά;
Πατινάζ είδαμε (Μαυροβούνιο),
ακροβατικά από την μπάρα να κρέμεται από το νταβάνι είδαμε (Αζερμπαϊτζάν),
τραμπάλα είδαμε (Ρωσία),
ασκήσεις εδάφους είδαμε (Μολδαβία),
τρέξιμο είδαμε (Ουκρανία),
ακινησία είδαμε (Σουηδία) πλήρης ακινησία όμως(!),
ασκήσεις εδάφους ματαείδαμε (Εσθονία),
μπαλέτο είδαμε (Βέλγιο).


Άμα αυτό δεν είναι αγωνιστικό γκαλά, τί είναι; Αν είναι έτσι, την επόμενη φορά να στείλουμε το Μελισσανίδη!

Ψηφίζω δαγκωτό Βέλγιο, Ρωσία, Σουηδία. Τα άλλα ήταν είτε φασαρία, είτε βαρετά μέχρι αηδίας!

Αυτά γιατί δεν είμαι και στην Ελλάδα…


Μάκια μάκια μάκια, στα χειλάκια, στα μαλάκια!

υ.γ. δεν το είδα όταν το έδειξε η τηλεόραση, δε θα δω και το δεύτερο μέρος γιατί θα είμαι στην όπερα, αλλά θα το δω στο ίντερνετ. και αυτά στο ίντερνετ τα είδα. ο φίλος ο τρέμενς έκανε σχετική ανάρτηση και ενημερώθηκα.

29 Απρ 2014

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ...



            Το να είσαι προϊσταμένη, έχει πολλές ευθύνες.
         Είσαι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ προσωπικού, γιατρών, ασθενών και συγγενών τους και φυσικά με την ηγεσία.
Πρέπει να κρατάς ισορροπίες, να εκπαιδεύεις, να σβήνεις φωτιές, να κρατάς ικανοποιημένο το προσωπικό, να διατηρείς  ευχαριστημένους τους ασθενείς, να διορθώνεις λάθη και παραλείψεις, με λίγα λόγια να ξέρεις τα πάντα και να είσαι παντού συνεχώς.
Πως όμως μπορείς να κρατάς ικανοποιημένο το προσωπικό όταν καθημερινά δέχεται πιέσεις από εμένα, τους γιατρούς (που δεν έχουν όλοι και την καλύτερη συμπεριφορά), την ηγεσία, τους ασθενείς και τους συγγενείς τους; Πώς να είναι ικανοποιημένοι όταν έχει μειωθεί τόσο πολύ ο μισθός τους; Πώς να είναι ικανοποιημένοι όταν κάνουν ένα τόσο ψυχοφθόρο επάγγελμα;
Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα!!!
Με το να ικανοποιείς τις επιθυμίες τους στο πρόγραμμα.
Από όλες τις ευθύνες της προϊσταμένης, αυτή που πραγματικά είναι «παλούκι» είναι το πρόγραμμα.
25 άτομα, χωρίς εμένα. Με τα προβλήματα υγείας τους (στα οποία δίνω πρωταρχική σημασία), τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους με τις ασθένειες και τις ιδιαιτερότητές τους,  με τα πανεπιστήμια που σπουδάζουν παράλληλα με τη δουλειά τους, με τα γκομενικά τους, με τα χόμπυ τους;;;
Για να γίνω πιο κατανοητή, έχω στο τμήμα μου μια κοπέλα με εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα υγείας. Η οποία εννοείται, έχει προτεραιότητα στα πάντα. Για την ακρίβεια, βγάζει μόνη της το πρόγραμμά της και προσαρμόζω όλο το υπόλοιπο στο δικό της. Έχω τέσσερις μάνες με δυο παιδιά που όλο και κάποιο θα είναι αρρωστούλι. Έχω τρεις φοιτητές. Μια της ιατρικής, έναν κοινωνικό λειτουργό και λογοθεραπευτή, έναν διασώστη του ΕΚΑΒ. Έχω πέντε άτομα που κατάγονται εκτός Αθηνών και θέλουν τα ρεπώ τους μαζεμένα για να πηγαίνουν στην Καλαμάτα, στην Πάτρα, στο Ναύπλιο, στην Κατερίνη, στη Λαμία. Έχω άτομα που κάνουν αγγλικα, γαλλικά, γερμανικά σε φροντιστήρια και επειδή τα δίδακτρα είναι υψηλά, δεν πρέπει να χάνουν τα μαθήματά, άρα δεν πρέπει να είναι απόγευμα ή νύχτα εκείνες τις μέρες. Έχω παιδιά που κάνουν μαθήματα ζωγραφικής δυο φορές τη βδομάδα. Έχω έναν αθλητή που κάνει πυγμαχία σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Και έχω και εγκυμοσύνες.
Άντε με όλα αυτά, βγάλε τώρα εσύ πρόγραμμα με οκτώ άτομα πρωί, τρία απόγευμα και δυο νύχτα, κάθε μέρα και τέσσερα ατομα πρωινα το σαββατοκύριακο.
Δε βγαίνει εύκολα. Μη σου πω δε βγαίνει καθόλου. Σε κάθε πρόγραμμα, όλο και κάποιος είναι δυσαρεστημένος. Ευτυχώς καταλαβαίνουν. Όχι χωρίς γκρίνιες στην αρχή. Αλλά έκανα μια μαγκιά. Τους έβαλα όλους να βγάλουν ένα πρόγραμμα με τους περιορισμούς που έχω εγώ. Με όλα τα παραπάνω. Σχεδόν όλοι τα παράτησαν. Και από τότε κατάλαβαν και σταμάτησαν οι γκρίνιες.
Το πιο ωραίο όταν βγάζω πρόγραμμα, είναι να διαβάζω το βιβλίο επιθυμιών.
Κάνω καινούργιο συκώτι από τα γέλια.
Πάρτε μια γεύση!

Ποιηματάκια όπως το παρακάτω:
Προισταμένη μου καλή
Σας παρακαλώ πολύ
Με το χέρι στην καρδιά σας
Και το πρόγραμμα μπροστά σας
Έχω επιθυμία μικρή
Αχ πνη μου ας γίνει αληθινή
20-30/4 ρεπώ
Και από 31/4 με όσο πάει άδεια!
(πλάκα σας κάνω),  θέλω…

και μετά έχει την επιθυμία της!

         Χιουμοριστική απαίτηση:
Προισταμένη … φανταστική! (εεεε?)
Σας παρακαλώ πολύ,
Θα ήθελα (ακολουθεί επιθυμία) εάν γίνεται. Αν δε γίνεται, δεν πειράζει, τι να κάνουμε; Εεεε? Γίνεται?????

         Απαίτηση για τα πανηγύρια στην κυριολεξία!
Πνη, παρακαλώ πολύ (ακολουθεί επιθυμία), γιατί θέλω να πάω στο πανηγύρι!!! (χα  χα χα)


         Απαιτήσεις που σε βάζουν στο φιλότιμο:
Πνη, στις 5/5 έχω τη γιορτή μου!!! Δε θέλω δώρο, ρεπώ θέλω!!!!!!!!!

         Ανώνυμες απαιτήσεις:
Πνη, στις 14/5 πτυχιακό παθολογίας.
(Χωρίς όνομα, χωρίς διευκρίνιση. Ευτυχώς που γνωρίζω το γραφικό τους χαρακτήρα!)


         Στρατικοποιημένες απαιτήσεις:
Θέμα: ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ
1.            Αγαπητή προϊσταμένη, η πρώτη και τελευταία μου επιθυμία για το 2014, που αφορά το πρόγραμμα πάντα, είναι: ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ… (χο χο χο)
2.        Παρακαλώ για τις δικές σας ενέργειες   (ευχαριστώ)

Η συγκεκριμένη ήταν γραμμένη σαν κανονική αναφορά. Έριξα πολύ γέλιο!

         Χώρια οι καρδούλες, οι φατσούλες, οι ζωγραφιές, όταν γράφουν τις επιθυμίες τους. Μιλάμε ότι αυτό είναι το καλύτερο που μου τυχαίνει όταν έχω να βγάλω πρόγραμμα.



         Όταν είχα άδεια, έβγαλε το πρόγραμμα ο υπεύθυνος αξιωματικός, δηλαδή, αυτός που είναι κάτω ακριβώς από μένα. Είχε γράψει μια επιθυμία, όταν το έβγαλε δεν του έκατσε και απάντησε μόνος του στην επιθυμία του! Ακόμα το λέμε και γελάμε!


         Και έτσι τώρα καταλάβατε γιατί χάθηκα. Είχα να βγάλω πρόγραμμα με όλα τα παραπάνω και επιπλέον επιθυμίες για τις εκλογές. Και τις νομαρχιακές πως τις λένε και τις ευρωεκλογές. Γιατί έβγαλα πρόγραμμα για δυο δεκαπενθήμερα. Για τους λάτρεις του σταυρολέξου, η εκπόνηση του προγράμματος είναι για δύσκολους λύτες, χωρίς μαύρα και με τρελλούς ορισμούς!!!

         Φιλιά!

        



14 Απρ 2014

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟ ΜΑΤΙ



        
Γιατί αν πίστευα, θα τριγυρνούσα με αρμαθιά σκόρδα γύρω από το λαιμό μου και πέντε κιλά ματόχαντρα πάνω μου…
Μόλις έγραψα στο φέισμπουκ πως έγινα σμήναρχος, όπως πληροφορήθηκα από εγκυρότατες πηγές, που δεν αναγράφω για ευνόητους λόγους, άρχισαν τα όργανα.
Και εξηγούμαι:
-χάλασε το πιστολάκι των μαλλιών μου, επαγγελματικό, το είχα πάρει 250 ευρώ. Τώρα που θα βρω άλλο, δεν ξέρω, το είχα παραγγείλει μέσω μιας φίλης κομμώτριας που τώρα χτενίζει στην Κόνιτσα.
         -χάλασε το cd player του 
γερμανούλη μου και δε ρουφάει το cd, οπότε πρέπει να πάρω καινούργιο και το παλιό ήταν clarion.  Το είχα πληρώσει κοντά στα 500 ευρώ πριν πέντε χρόνια…
         -πάω να πάρω χρήματα να πληρώσω το κινητό, έχει απομαγνητιστεί το τσιπάκι της κάρτας. Παίρνω τελικά λεφτά από την άλλη κάρτα, στέλνω μια συνάδελφο που είχε άδεια να πληρώσει το λογαριασμό, μου τηλεφωνεί, ότι έχει πέσει το σύστημα της wind και δεν μπορούν να γίνουν συναλλαγές. Πάει πέντε φορές μέχρι να κλείσουν τα μαγαζιά τίποτα. Την επομένη ήταν Κυριακή, τη Δευτέρα, το κινητό νεκρό. Στέλνω άλλη συνάδελφο γιατί εγώ δούλευα, το πλήρωσε.
        
-πάω στην τράπεζα να βγάλω νέα κάρτα, τρώω τρεις ώρες στο περίμενε και άλλη τόση στην ουρά να πάρω λεφτά μέχρι να βγει η νέα κάρτα.
         -τράκαρα το γερμανό. Φρεσκοβαμένος, κούκλος, αλλά του έβγαλα τα μάτια. Στην πίσω δεξιά μεριά εκεί που θα ήταν η πόρτα, έχει ένα βαθούλωμα και έφυγε και το διακοσμητικό προφυλακτηκάκι. Ένα 500ράκι ευρώ μέσα στο νερό στην bmw για να ξαναφτιαχτεί κουκλί το γερμανάκι μου!
         -πιάνεται το νύχι από το δεξιό παράμεσο στην κλειδαριά του σπιτιού, σπάει και το μισό είναι όρθιο πάνω στο δέρμα. Πόνος; Πόοοοοονος! Το τυλίγω για να πάω στη δουλειά, επιστρέφω το βράδυ, κάνω ένα μπάνιο, δε βάζω γάντι, γίνεται η γάζα μούσκεμα, τη βγάζω και κοιμάμαι να μείνει λίγο στον αέρα το δάκτυλο. Το πρωί βρίσκω κάτι κάτασπρο στο σεντόνι, το κοιτώ καλά καλά, είναι το νύχι μου. Αυτό που είχε μείνει στο δάκτυλο. Δεν έχω δει το δάκτυλο πως είναι χωρίς νύχι, το έδεσα χωρίς να το δω. Το κρατώ δεμένο με επίδεσμο μέχρι να βγει το νέο νυχάκι.

         Δηλαδή αν γίνω ταξίαρχος, τι θα πάθω;

         Πήρα ένα φίλο παπά να μου διαβάσει καμιά ευχή, έχω και τρία παπαδόπαιδα στο τμήμα μου, τους ζήτησα να μου διαβάζουν μια ευχή κάθε μέρα και οι τρεις. Μπας και μου πάνε καλύτερα τα πράγματα. Λάλησα. Όλα αυτά μέσα σε δέκα μέρες. Δε μιλώ για τη γρίπη που ακόμα με βασανίζει, για τη λαρυγγίτιδα, τον πυρετό, το βήχα του γέρου με το τσιμπούκι, λέω αυτά που κάποιος δε θα μου πει ότι φταίει η δουλειά μου…
         Αυτά, με υγεία και χαρές εύχομαι η καινούργια εβδομάδα.
         Αααα, θα το ξέχναγα, είμαι υπηρεσία Μεγάλη Παρασκευή, Μεγάλο Σάββατο, Κυριακή του Πάσχα και Δευτέρα του Πάσχα. Αυτά.
         Καλή Μεγάλη εβδομάδα! 


Powered by Blogger.

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ
ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΙΝΕΨΕΙΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙ

Αναγνώστες