ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΜΟΥ!

Ronin.gr - widget IP και λειτουργικού OΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ izismile.com

24 Μαΐ 2015

MA NA ΘΕΣ ΝΑ ΑΓΙΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΑΦΗΝΟΥΝ;



          Είπα και εγώ να δω το διαγωνισμό της Eurovision, παραγγείλαμε τις πίτσες μας, τα αναψυκτικά μας, τις μπυρίτσες μας τις παγωμένες και στρωθήκαμε αναπαυτικά στον καναπέ.
          Είναι παλιά συνήθεια να απολαμβάνουμε το θεσμό. Μόνο που τώρα τελευταία τον ψιλοξεφτίλισαν.
          Αρχίζει που λέτε και με το που βάζει τη γνωστή μουσική, μαζευόμαστε στον καναπέ όλοι… και να η ζωντανή μουσική στο Σένμπρουν, ή όπως διάολο το λένε το παλάτι γιατί ποτέ δεν κατάφερα να το πω σωστά και ας έχω πάει τρεις φορές στη Βιέννη, ώπα λέμε, θα είναι διαφορετικά αυτή τη φορά. Έχει ένα κλας. Σιγά μην είχε κλας. Με το που μας πάνε στο χώρο του διαγωνισμού, να ’σου το τραβεστάκι. Δεν είναι γυναίκα με μούσι, έχει όλα τα απαραίτητα να είναι άντρας και να λέγεται άντρας, είναι άντρας με νάζι-τσαχπινιά και φουστάνι. Αν δε σου αρέσει ρε φίλε ότι σε έκανε η φύση, υπάρχουν λύσεις. Την Ντάνα δεν την έχεις ακουστά; Ωραιότατη. Ήθελε να γίνει γυναίκα, έγινε και το υποστηρίζει με νύχια και με δόντια.
          Και μην αρχίσετε τις υστερίες περί ομοφοβίας, θα σας δαγκώσω. Έχω φίλους και πολύ καλούς μάλιστα, που είναι ομοφυλόφιλοι αλλά είναι ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΟΙ!. Η Κονσίτσα, ή όπως αλλιώς τη λένε, δεν είναι αυθεντική, χρησιμοποιεί την εικόνα για να κάνει ντόρο γύρω από το όνομά της. Το να έχεις την ιδιαιτερότητά σου, είναι δικό σου θέμα. Όταν το κάνεις σημαία, απλά θες την προσοχή. Την πήρε, την εξαργύρωσε με ένα βραβείο eurovision, άντε τώρα στο κλουβί της. Όχι να μου τη βάζουν πρώτη μούρη σε όλο το διαγωνισμό.
          Μόλις την είδα, μου γύρισε το μάτι. Οι άλλοι γέλαγαν και έλεγαν τα δικά τους, εγώ έπιασα το βιβλίο μου, εξαιρετικό παρεμπιπτόντως, με σκούνταγαν στα τραγούδια που άξιζαν, σε μερικά έλεγα εγώ ποια χώρα κάνει φασαρία τώρα και πέρασε το βράδυ, εκεί στη βαθμολογία, με πήρε ο ύπνος. Τόσο ενδιαφέρον!
          Τελικά, αυτό που ξεκίνησε σα διαγωνισμός τραγουδιού κατέληξε σε διαγωνισμό πρόκλησης. Και δε μιλώ για τα αβυσσαλέα ντεκολτέ, ούτε για την ανάπηρη που έδειχνε όμως τα πόδια της, μιλώ για το ποιος θα εντυπωσιάσει τις άλλες χώρες, σύνδρομο down, παράλυτη, γενοκτονία, παχυσαρκία, ότι θυμούνται χαίρονται.
          Για μένα τα καλύτερα τραγούδια ήταν το Ιταλικό και το Ρώσικο. Μου άρεσε και το σουίγκ της Βρετανίας. Το δικό μας φαινόταν ότι θα πήγαινε άπατο. Μη φανταστείτε ότι τα είδα, διάβαζα, αλλά ο φίλος μπλόγκερ πιγκουίνος, είχε φροντίσει να μας ενημερώσει και από εκεί τα ήξερα!

Κυριακάτικα ξεκίνησα με γκρίνια, είπα να γράφω καλά πράγματα για να μη γίνω και εγώ σκύλα σα μερικές μερικές, αλλά και να θέλω να αγιάσω, δε με αφήνει η καθημερινότητα.
Ας μην αναφερθώ στη δολοφονία της μικρής Άννυ, γιατί τυχαίνει ένας φίλος μου να είναι στην υπόθεση και μου είπε πράγματα που είναι στη δικογραφία που θα ξεσηκωθεί το πανελλήνιο και οι δημοσιογράφοι τα ξέρουν και δεν τα έγραψαν επίτηδες.
Ας μην πιάσω τα πολιτικά, δεν ξέρω αν θα πληρωθώ σε λίγες μέρες…
Και ας μην πιάσω στο στόμα μου τη Shonda Rhimes που σκότωσε τον Ντέρεκ πριν δυο εβδομάδες στο Greys Anatomy

Άντε βρε, καλή Κυριακή να έχουμε και με προσοχή η έκθεση στον ήλιο. 

9 Μαΐ 2015

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ.

... αν και δεν είναι σωστό, θα την κάνω.


          Διαβάζοντας ένα καινούργιο μπλογκ, louizaganouta.blogspot.com, ζήλεψα. Και επειδή μερικά χρόνια πριν με έκλεψαν και πλέον η συλλογή κοσμημάτων μου είναι ανύπαρκτη, είπα να την επαναδημιουργήσω.

          Ενημερωτικά, τα ελάχιστα κοσμήματα που έχω, βρίσκονται σε θυρίδα τράπεζας. Ψάχνοντας να βρω πράγματα που ικανοποιούσαν τις προτιμήσεις μου και συζητώντας με φίλες μου, έμαθα για μια αλυσίδα καταστημάτων, τρία κανονικά και ένα ιντερνετικό, που έχει ο ξάδερφος μια φίλης μου.

          Και πήγα μαζί της στο πιο κοντινό. Βασικά δε σου γεμίζει το μάτι. Όμως σε κερδίζουν η ευγένεια, η φιλοξενία και η εξυπηρέτηση της κοπέλας που είναι και η κόρη του ιδιοκτήτη.
          Η ποικιλία με άφησε άναυδη. Ότι μπορείς να φανταστείς υπάρχει. Και ότι έχεις φανταστεί και δεν υπάρχει, στο φτιάχνουν. Και οι τιμές; Πάνω από ικανοποιητικές. Κοσμήματα για όλες τις περιστάσεις. Για όλα τα βαλάντια και τα γούστα. Μοντέρνα, κλασσικά, ακριβά, φτηνά, εκκεντρικά, μοναδικά, με διαμάντια, με σμαράγδια, με ρουμπίνια, με ζαφείρια μέχρι και με τανζανίτη.
Ελληνικά, δικής τους κατασκευής, εισαγώμενα, και φυσικά, ότι θες να έχεις το περιγράφεις ή τους το δείχνεις με φωτογραφία και στο φτιάχνουν και όχι στην τιμή που το βρήκες κάπου αλλού.
          Πήγαμε τρεις γυναίκες, ψωνίσαμε για μια γνωστή μας ένα κόσμημα που σε οποιοδήποτε άλλο κατάστημα θα το βρίσκαμε γύρω στα 1200 ευρώ χωρίς την αλυσίδα, το πήραμε 500 με την αλυσίδα. Και φεύγοντας μας κάνανε και δώρα. Ναι! Και φυσικά ψωνίσαμε και για μας.
          Στο δε ιντερνετικό μαγαζί, αν ψωνίσεις πάνω από 70 ευρώ, εκτός από τα μεταφορικά, σου κάνουν δώρο και ένα ζευγάρι σκουλαρίκια ασημένια που τα επιπλατίνωσαν για να μην κάνουν αλλεργίες!
       
   Το μαγαζί βρίσκεται σε μια περιοχή που δε φανταζόμουν πως θα έβρισκα τέτοια ποικιλία και τέτοια ποιότητα. Η δε φαντασία των κατασκευαστών, είναι το κάτι άλλο. Για να καταλάβετε πόσο εντυπωσιάστηκα, ενώ έχω κινητό με φανταστική φωτογραφική μηχανή, δε μου πέρασε το μυαλό να τραβήξω μερικές φωτογραφίες για να σας δείξω!
          Εννοείται πως από αυτή τη μέρα, θα είμαι πιστή τους αγοράστρια. Και με το που θα πάρω σύνταξη, θα πάω να μάθω την τέχνη κοντά τους.
          Ευχαριστώ πολύ Δήμητρα και ελπίζω Ρούλα, ο διαμαντένιος σταυρός που σου πήραμε ως δώρο για την αποστρατεία σου να σου αρέσει τόσο όσο άρεσε και στις τρεις μας!

          Όσοι ενδιαφέρονται για αγορές, ας μου στείλουν μέηλ.

30 Απρ 2015

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΑΙΤΙΑ...



Αυτό που δεν κατάφεραν οι εκβιασμοί, οι πιέσεις και οι απειλές, το κατάφερε η κακία (όχι εντελώς, αλλά έκανα κοντά δυο μήνες να κάνω ανάρτηση).
Πριν μερικά χρόνια δέχτηκα διακριτικές μεν, πιέσεις δε, να κλείσω το μπλογκ. Αντιστάθηκα, αντεπιτέθηκα και το διατήρησα.
Πριν λίγο καιρό, κάποια ψυχανώμαλα άτομα του κυβερνοχώρου με απειλούσαν και μερικά σχόλιά τους μπορείτε να τα δείτε στην προηγούμενη ανάρτηση. Ούτε και αυτό όμως ήταν δυνατό να με σταματήσει να γράφω.
Κάτι όμως το πέτυχε. Η κακία. Η μοχθηρία και δεν ξέρω και γω τι άλλο.
Όσοι με γνωρίζετε προσωπικά, θα ξέρετε πως είναι λίγο δύσκολο να με αποστομώσει κάποιος, μη σου πω και αδύνατο. Τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν είχε συμβεί. Συνέβη, λοιπόν.
Με άφησε speechless η απανθρωπιά και το μίσος κάποιων.
Λόγω δουλειάς, ζω μέσα στον πόνο και την αγωνία του θανάτου. Ποτέ, ποτέ, δεν ευχήθηκα σε κάποιον να αρρωστήσει.
Διαβάστε σκηνικό για να καταλάβετε.
Κακιά Νο 1:  Βάσω, που τις βάζεις τώρα τις καρφίτσες τις βουντού;
Βάσω:  Στη Ρία.
Ρία:    Σ΄ εμένα;;;
Βάσω:   Εσένα δε λένε Ρία;
Κακιά Νο 1 και κακιά Νο 2: (με ένα στόμα και οι δυο),  Ρία, πολύ υγιή σε βρίσκουμε!
Έμεινα κάγκελο! Με μάρτυρες όλα αυτά. Δεν τα βγάζω από το μυαλό μου! Πρώτη φορά στη ζωή μου δε βρήκα τι να απαντήσω και σηκώθηκα και έφυγα. Έκτοτε δεν υπάρχουν για μένα.
Μου πήρε κοντά ένα μήνα να συνειδητοποιήσω πως τελικά οι πρόγονοί μας είχαν σε όλα, μα όλα, δίκιο. Πιο αχάριστος όλων ο ευεργετηθείς…
Το ευχαριστώ για το ξεροστάλιασμά μου στο προσκεφάλι της μιας όταν βγήκε από το χειρουργείο για δεύτερη φορά μέχρι να συνέλθει και η συμπαράστασή μου όταν έπαθε αλλεργία, ήταν να μου πουν πως είμαι πολύ υγιής!
Εντάξει, δεν τους αρέσει η φάτσα μου. Σεβαστό. Πιθανόν και η δικές τους να μην αρέσουν σ’ εμένα, παρόλ’ αυτά, οφείλουμε να τηρούμε κάποιους κανόνες καλής συμπεριφοράς. Είναι όμως θέμα παιδείας. Αν από το σπίτι σου δεν έχεις διδαχθεί να είσαι καλός άνθρωπος, να μην εύχεσαι να πάθει κανείς κακό, τότε εκτός από κακός είσαι και ανάγωγος!
Στην ηλικία μου και με τα όσα πέρασα, κάτι τέτοια δε θα έπρεπε να με σοκάρουν. Αυτό όμως με σόκαρε. Γιατί δεν το περίμενα, γιατί έσταζαν κακία όχι μόνο τα λόγια αλλά και τα μάτια τους.
Όλες οι διαλέξεις περί αξιοπρέπειας και ηθικής που έκαναν τόσο καιρό, απλά απέδειξαν άλλο ένα προγονικό σλόγκαν: δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις!
Άτομα που εύχονται στους άλλους να πάθουν κάτι κακό, απλά δεν είναι άνθρωποι. Σκουλήκια ίσως. Μόνο αυτά σέρνονται στο χώμα και τις ακαθαρσίες.
Άλλωστε οι προπάτορες το είχαν πει: ο όμοιος στον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα. Ή αν θέλετε, δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι!
Θα έπρεπε να το είχα καταλάβει. Δεν πειράζει. Γηράσκω αεί διδασκόμενος. 


8 Μαρ 2015

…ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ



Το ποστ αυτό, είναι αφιερωμένο σε μια συνάδελφο. Όπως λέει και πασίγνωστος αείμνηστος αοιδός, μια σωστή κυρία…
Μια ευγενική, χαμογελαστή (πολύ σημαντικό τόσο για τους συναδέλφους όσο και για τους ασθενείς), με χιούμορ (δες παραπάνω παρένθεση), εργατική (αυτό και αν είσαι σημαντικό), πανέξυπνη και διορατική συνάδελφος που μετά από 35 χρόνια πλήρους απασχόλησης, μας αποχαιρέτησε.
Μια αξιοπρεπής και συνετή παρουσία, που έστω και στο λίγο αυτό διάστημα που υπήρξα επόπτρια υπό τας διαταγάς της (πως τα λέω έτσι, το άτιμο!), χάρηκα ιδιαίτερα.
Πέτυχε μέσα σε επτά μόνο μήνες, πράγματα που άλλες δεν κατάφεραν σε οκτώ χρόνια. Δεν υπάρχει ένα άτομο που να έχει να της προσάψει κάτι αρνητικό.
Αγαπούσε αυτό που έκανε, το υπηρέτησε πιστά όλα τα χρόνια, κατάφερε να περάσει σχολεία ιδιαίτερα απαιτητικά για την ειδικότητά μας και τα πήγε και πάρα πολύ καλά και τώρα είναι παρελθόν.
Προσωπικά, είχα συνεργαστεί μαζί της στο παρελθόν αρκετό καιρό και είχα πολύ καλή γνώμη. Απλά την επιβεβαίωσα το τελευταίο τρίμηνο.
Μας αντιμετώπιζε ως ίσους, άσχετα αν η βαθμολογική  μας διαφορά ήταν σεβαστή. Ήρεμη, καθόλου μα καθόλου εκδικητική, ευγενική και τυπική, η πόρτα της ανοιχτή στον καθένα και κυρίως και αυτό έχει σημασία, δίκαιη…
Για μένα έστω και αυτό το μικρό χρονικό διάστημα, υπήρξε μέντορας. Με έκανε να δω πως ο σωστός ηγέτης δε φροντίζει μόνο την καθημερινότητα αλλά βλέπει και ενεργεί μακροπρόθεσμα. Τώρα που ήμουν τόσο κοντά στα κέντρα λήψεως αποφάσεων, είδα ότι να διοικείς από ένα τέτοιο πόστο, είναι πολύ δύσκολο και πολύπλευρο. Πρέπει να είσαι τουλάχιστον με δέκα κεφάλια που το καθένα να έχει ένα διαφορετικό θέμα επεξεργασίας. Είναι εν ολίγοις, πονοκέφαλος…
Την ευχαριστώ για τα φώτα της και θα έχει εσαεί το σεβασμό και την εκτίμησή μου!

Powered by Blogger.

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ
ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΙΝΕΨΕΙΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙ

Αναγνώστες