ΤΟ ΛΑΤΡΕΥΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!

Με αφορμή την εκπληκτική ελληνική ταινία "Ο φίλος μου ο Λευτεράκης" που έδειξε η τηλεόραση πριν λίγες μέρες, βρήκα αυτό το υπέροχο τραγούδι και το μοιράζομαι μαζί σας.

Γράψτε μου και σεις ποια είναι τα αγαπημένα σας τραγούδια από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο!

---

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ;;;;;;;;;

Οι διοργανωτές των εκδηλώσεων για την… “εθνική επέτειο” της 17ης Νοεμβρίου ζήτησαν “διακριτική” παρουσία της αστυνομίας κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων και της πορείας, αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά τους τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε “έντονη αστυνομοκρατία”. Ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης φαίνεται πως συμφώνησε απόλυτα με τα συγκεκριμένα αιτήματα και έτσι φέτος οι αστυνομικοί θα επιτηρούν… από μακριά τις εκδηλώσεις μην πάει και δυσανασχετήσουν οι συμμετέχοντες στην μεγάλη αυτή γιορτή. Σε συνέντευξη Τύπου, ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κ.Μουντζούρης δήλωσε μεταξύ άλλων ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα… περιφρουρεί από μόνη της τα ιδρύματα. Έχουν απίστευτο θράσος τελικά! Επί τόσα χρόνια, κάθε 17η Νοεμβρίου και όχι μόνο, καίγεται η Αθήνα και τα Πανεπιστήμιά μας μετατρέπονται σε εμπόλεμες ζώνες και ο Πρύτανης δηλώνει πως όλα βρίσκονται υπό έλεγχο! Για να καταλάβετε καλύτερα σε ποιά χώρα βρισκόμαστε και ποιά είναι η “πνευματική ηγεσία” του τόπου, αναλογιστείτε ότι για την επέτειο του Πολυτεχνείου θα γίνουν τριήμερες εκδηλώσεις ενώ αντίθετα η 25η Μαρτίου και η 28η Οκτωβρίου γιορτάζονται για μία μόλις ημέρα και αυτή με πολλές παραφωνίες, παρατράγουδα και “αντι-εθνικιστικές” κορώνες από το γνωστό σκυλολόι των προοδευτικών. Ζούμε σε μία εποχή που το επίσημο κράτος τιμά κάποιους ανύπαρκτους “ήρωες” (πολλοί μάλιστα από αυτούς σήμερα έχουν εξαργυρώσει και με το παραπάνω την… “αντίστασή” τους) στην θέση όσων πραγματικά έχυσαν το αίμα τους για την Εθνική Ανεξαρτησία και την Τιμή του Έθνους μας. Αλήθεια, έχετε ακούσει ποτέ κανέναν πρύτανη ή κάποιον άλλο… πνευματικό ταγό του τόπου μας να κάνει τις ακόλουθες δηλώσεις για τις αμέτρητες σελίδες Δόξας της Ελληνική Ιστορίας;… “Ο πρύτανης Κ.Μουντζούρης έκανε λόγο για την επικαιρότητα των συνθημάτων και μηνυμάτων του Πολυτεχνείου, ενώ κάλεσε το λαό να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις τιμώντας την επέτειο.”


ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

(Οι υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος)

---

ΑΝΤΕ ΠΑΛΙ ΦΑΣΑΡΙΕΣ-ΦΩΤΙΕΣ-ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΙ

Και ξαφνικά διαπιστώνω ότι έρχεται η επέτειος του πολυτεχνείου.
Άντε ταλαίπωρε ελληνικέ λαέ να μην κατεβαίνεις κάτω στο κέντρο, να μην αφήνεις το αυτοκίνητό σου στο δρόμο αλλά πλήρωσε πάρκινγκ, αν μένεις στο κέντρο ή τα εξάρχεια να μην ανοίγεις παράθυρα λόγω των δακρυγόνων…
Και όλα αυτά γιατί;;;
Για το τι έγινε εκείνη την περίοδο, δε θα το γράψω εγώ, το έχουν γράψει άλλοι και με περισσότερες γνώσεις από μένα.
Και όλοι καταλήγουν στο ότι έχουν διαστρεβλωθεί τα πάντα.
Εμένα με απασχολεί ότι βρίσκουν αφορμή να καταλύσουν τα πάντα μερικοί. Βρίσκουν ευκαιρία να καθίσουν και να χαβαλεδιάσουν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές. Βρίσκουν ευκαιρία να μας κοροϊδέψουν οι δημοσιογράφοι.
Και θα μου πείτε τι με απασχολεί εμένα το όλο αυτό παραμύθι;
Με απασχολεί γιατί εκείνες τις μέρες χειρουργείται ένας φίλος μου με καρκίνο στο νεφρό και το νοσοκομείο είναι στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στο πολυτεχνείο. Γιατί δε θα μπορώ να πάω να συμπαρασταθώ στον ίδιο και τη γυναίκα του. Γιατί δε θα μπορώ να πάω να μείνω κοντά του για να πάει η γυναίκα του να ξεκουραστεί. Γιατί ούτε ο Ιάσιος θα είναι εύκολο να πάει στο νοσοκομείο που δουλεύει (το ίδιο νοσοκομείο είναι). Γιατί για ένα τίποτα αναστατώνεται όλη η πόλη χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους μερικοί, ότι υπάρχουν προβλήματα που τα επιδεινώνουν.

Με απασχολεί και το θέμα διαδοχής στη Νέα Δημοκρατία. Ο Σαμαράς που φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις να προηγείται, ήταν αυτός που έριξε τη Νέα Δημοκρατία από την κυβέρνηση το 1993, ο Αβραμόπουλος είχε φύγει από το κόμμα και είχε κάνει δικό του. Η έρμη η Ντόρα που πάντα ήταν στην πρώτη γραμμή, φαίνεται ότι θα χάσει την αρχηγία. Κρίμα. Τελικά είχε δίκιο ο Παπαδόπουλος (ο συνταγματάρχης Παπαδόπουλος της επταετίας) που είπε «αν ήξερα πόσο ανόητος είναι ο ελληνικός λαός, θα τον κυβερνούσα από υπολοχαγός»…

---

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

8 Νοεμβρίου σήμερα, γιορτάζει η Πολεμική Αεροπορία. Μια τέτοια μέρα δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτούς που έβαψαν με το αίμα τους τα φτερά της...

---

ΛΙΓΟ ΑΠ' ΟΛΑ

Το ξέρω χάθηκα.
Δούλευα όμως σερί εδώ και δεκαπέντε μέρες με ένα μικρό διάλειμμα μιας μέρας χθες και έπρεπε να κάνω ένα σωρό δουλειές.(είναι που δουλεύουμε λίγο εμείς οι στρατιωτικοί!)

Θέλω πολλά να πω.
Τόσα πολλά, που δεν ξέρω από πού να αρχίσω.

Ας ξεκινήσω από την επίθεση έξω από το αστυνομικό τμήμα την παραμονή της εθνικής μας εορτής.
Αν πέντε αστυνομικοί πυροβολούσαν εν ψυχρώ στα εξάρχεια ή όπου αλλού μαζεύονται αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, τι θα γινόταν???
Όχι είμαι περίεργη να ακούσω τις απόψεις σας.
Αν έμπαιναν πέντε ζητάδες στο πολυτεχνείο και άρχιζαν να πυροβολούν τους αναρχικούς την ώρα που καίνε και καταστρέφουν την περιουσία του ελληνικού λαού, θα καιγόταν η Αθήνα για κανέναν μήνα ή όχι???
Αυτοί οι καημένοι οι αστυνομικοί που για τη μαλακία του καθενός τρέχουν ότι ώρα και να είναι, τι έφταιγαν να γίνουν τα παπάκια της σκοποβολής στο λούνα παρκ των αντιεξουσιαστών???
Οι αστυνομικοί είναι η μόνη ομάδα επαγγελματιών που πηγαίνουν στη δουλειά τους και δεν ξέρουν αν θα επιστρέψουν σώοι. Είναι μια από τις τρεις ομάδες που έχουν άλλο όνομα από το κανονικό. Δεν είναι αστυνομικοί, είναι μπάτσοι, μπασκίνες, γουρούνια. Αυτούς όμως καλείς αν ο γείτονας παρκάρει μπροστά από το πάρκινγκ σου. Αυτούς καλείς όταν τσακώνεσαι με τον άντρα σου, αυτός έρχεται όταν ακούς φωνές στο διπλανό διαμέρισμα ή βλέπεις κάποιον περίεργο έξω από το σχολείο του παιδιού σου. Αυτόν τηλεφωνείς όταν ο από πάνω κάνει πάρτι και σε ενοχλεί.
Και τι σεβασμό του δείχνεις? Τον χλευάζεις και του βγάζεις παρατσούκλια. Οι αστυνομικοί μπάτσοι, οι στρατιωτικοί καραβανάδες και οι ταξιτζήδες ταρίφες. Μόνο που οι «μπάτσοι» υπάρχουν για να μας προστατεύουν. Εμείς γιατί δεν τους προστατεύουμε???

Ας περάσω στην παρέλαση. Τι χάλι ήταν αυτό???
Είναι η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση και παρέλασε η σάρα η μάρα και το κακό συναπάντημα πριν περάσουν οι ένοπλες δυνάμεις!
Τι οι σχολικοί τροχονόμοι, τι οι γύφτοι περαχωρίου (μοίραζαν και λουλούδια, να τα κάνει αλοιφή το άρμα, να γλιστράνε τα τμήματα), τι τα παιδιά με σύνδρομο ντάουν (κοινώς μογγολάκια).
Πήγε ο πρόεδρος να παρακολουθήσει τη στρατιωτική παρέλαση και με τι θράσος πέρασαν μπροστά του αυτοί που στο πανό έγραφαν ΕΠΟΝ ΕΑΜ ΕΛΑΣ? Γιατί αν θυμάμαι καλά, αυτοί δεν ήταν που μετά την απομάκρυνση των στρατευμάτων κατοχής, πολεμούσαν τους έλληνες για να εντάξουν τη χώρα μας στο ανατολικό μπλοκ? Αυτοί δεν ήταν που έφυγαν και πήγαν με τη θέλησή τους στη Ρωσία την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και όπου στο διάολο ήθελαν, αλλά οι ίδιοι δεν ήταν που επέστρεψαν από τις χώρες αυτές όταν τελικά τους επέτρεψε το καθεστώς που οι ίδιοι επέλεξαν να επιστρέψουν? Αν ήταν καλά εκεί, γιατί γύρισαν?
Όχι γιατί πολλές μαλακίες έχουμε ακούσει μέχρι τώρα. Πήγαν με τη θέλησή τους, και έφυγαν για να γυρίσουν πάλι εδώ τρέχοντας. Είδαν την εφαρμογή του κουμμουνισμού και λάκισαν με την πρώτη ευκαιρία. Και τώρα παρελαύνουν, γιατί??? Επειδή μάζεψαν παιδιά από τις μανάδες τους και τα πήγαν να μεγαλώσουν ορφανά κάπου που τα ίδια δεν επέλεξαν??? Γιατί πολεμούσαν τους πατριώτες τους για να γίνει η Ελλάδα όπως είναι η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Ουγγαρία και όλες οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ όπως είναι σήμερα???
Και έχουν μούτρα και το παινεύονται που πήγαν να καταστρέψουν τη χώρα και σκότωναν κιόλας γιαυτό???

Ας σταματήσω εδώ γιατί αν συνεχίσω, θα γίνουμε μαλλιά κουβάρια!

---

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΤΗΛ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ!!!

Χθες βράδυ την ώρα που επέστρεφα από τη δουλειά έψαχνα να βρω κάτι στο ραδιόφωνο να μου κρατήσει συντροφιά.
Έπεσα λοιπόν, πάνω σε έναν τύπο που έκανε παράπονα γιατί οι στρατιωτικοί βγαίνουμε στη σύνταξη στα 35 χρόνια υπηρεσίας. Και επίσης έλεγε, ότι έχουμε χίλια προνόμια. Και μετά η εκπομπή τελείωσε. Κρίμα που δεν πρόλαβα να τον ρωτήσω ποια είναι τα προνόμιά μας!

Είμαι 25 χρόνια στις ένοπλες δυνάμεις. Φέρω το βαθμό του αντισμηνάρχου. Που στο διάολο είναι αυτά τα προνόμια γιατί παρότι κατάγομαι από οικογένεια ενστόλων, προνόμια δεν είδαμε!

Είμαστε σε θέση να συνταξιοδοτηθούμε μετά από 35 χρόνια υπηρεσίας. Είναι γεγονός (μέχρι τη στιγμή που μιλάμε), γιατί κάτι ακούγεται ότι θα παίρνουμε πλέον σύνταξη στα 65!!!
Μπαίνουμε στη σχολή στα 18, δουλεύουμε μετά από έξι μήνες τα πρωινά και τα απογεύματα κάνουμε τα μαθήματα στα οποία δίνουμε εξετάσεις. Δεν υπάρχει αξιωματικός που να μην τέλειωσε τη σχολή στα τέσσερα χρόνια. Κάνουμε πέρα από τη δουλειά την οποία μαθαίνουμε τα απογεύματα, σκοπιές, αγγαρείες και εργασίες που όλοι οι επιστήμονες σε άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα κάνουν μετά τη διάρκεια της σχολής τους.
Πολλοί αξιωματικοί, φοιτήσαμε παράλληλα με την εργασία μας σε άλλα πανεπιστήμια για την απόκτηση και άλλων τίτλων χωρίς να έχουμε άδεια από την υπηρεσία με αποτέλεσμα, να κάνουμε συνεχώς υπηρεσίες προκειμένου να είμαστε ελεύθεροι τις ώρες που έχει το πανεπιστήμιο υποχρεωτικές παρακολουθήσεις ή εργαστήρια. Με την απόκτηση του νέου πτυχίου, δεν έχουμε επιπλέον απολαβές. Το κάνουμε για το κέφι μας.

Έχουμε μεταθέσεις. Κάθε δυο, το πολύ τρία χρόνια, έχουμε να πακετάρουμε, να αφήσουμε σπίτι που μερικές φορές είναι ιδιόκτητο, φίλους, οικογένεια και να πάμε οπουδήποτε στην Ελλάδα. Άντε ψάξε σπίτι που τώρα θα πληρώνεις ενοίκιο και το δάνειο για το σπίτι που αγόρασες τρέχει, άντε βρες σχολείο για τα παιδιά, άντε μείνε μόνος σου χωρίς φίλους στην Καστοριά, την Κομοτηνή, την Πρέβεζα, την Καλαμάτα την Κω, τη Λήμνο ή τη Σάμο και πάει λέγοντας. Το αν εσύ ή τα παιδιά σου έχετε πρόβλημα με άσθμα ή αλλεργίες, δεν υπολογίζεται στο που θα πας. Ούτε αν έχεις δυο παιδιά που στα κρατάει η μάνα ή η πεθερά και τώρα θα πρέπει να βρεις μια άγνωστη γυναίκα που δεν ξέρεις από πού κρατάει η σκούφια της και θα την πληρώνεις και από πάνω! Χώρια που οι ντόπιοι το έχουν δει επιχείρηση και τα σπίτια που νοικιάζουν έχουν τιμές Κολωνακίου!

Έχουμε, είπε ο κύριος στο ραδιόφωνο, δικά μας νοσοκομεία. Ναι αλήθεια είναι. Μόνο που δεν έχουμε δικαίωμα να διαλέξουμε το γιατρό που θα μας κουράρει ή θα μας χειρουργήσει. Δεν έχουμε δικαίωμα να επιλέξουμε το θεράποντα και ακόμα και αν έχουμε ασφάλεια ιδιωτική, δεν έχουμε δικαίωμα να πάμε στο Υγεία ή το Ιασώ και αν το κάνουμε για να έχουμε το δικό μας γιατρό, δεν μπορούμε να πάρουμε αναρρωτική άδεια!

Δεν έχουμε δικαίωμα να φύγουμε από το στράτευμα χωρίς να περάσουν τουλάχιστον 15 χρόνια και φυσικά φεύγουμε χωρίς δικαίωμα σύνταξης. Έχουμε συνταξιοδοτικό δικαίωμα στα 25 χρόνια και η σύνταξή μας είναι πολύ μικρή για όσα έχουμε προσφέρει.

Οι μισθοί μας, μετά από 20 χρόνια, είναι πολύ μικροί. Δε φτάνουμε όλοι το βαθμό του ταξιάρχου, για να παίρνουμε 3.000 ευρώ. Και σ’ αυτό το βαθμό φτάνουμε μετά από 35 χρόνια (όσοι αντέξουν τόσο) και ο βαθμός είναι καταληκτικός. Δηλαδή τον παίρνεις εφ’ όσον έχεις άριστα χαρτιά στα 35 χρόνια υπηρεσίας και μετά με αυτόν το βαθμό πας σπίτι σου.

Δεν έχεις δικαίωμα να επιλέξεις τους υφισταμένους σου, δεν έχεις δικαίωμα να αλλάξεις τμήμα, λόχο, σύνταγμα, μοίρα, καράβι. Είσαι στο έλεος και τις ανάγκες της υπηρεσίας. Δεν έχεις δικαίωμα να πάρεις πρωτοβουλίες εκτός υπηρεσίας. Δεν μπορείς να είσαι μέλος κόμματος, να πεις δε θα πάω να ψηφίσω, να κάνεις πολιτικές συζητήσεις. Δεν μπορείς να απεργήσεις, να διεκδικήσεις ότι είναι απόλυτα λογικό για άλλους κλάδους. Δεν έχεις επίδομα αποδοτικότητας. Δεν υπάρχουν έξτρα χρηματικές απολαβές αν δουλεύεις νύχτα, Κυριακές, αργίες. Δεν υπάρχει αξιωματικός ούτε καν ο αρχηγός του κλάδου, που να έχει κάποια χρονιά περάσει όλες τις επίσημες αργίες του έτους με την οικογένειά του.

Ο ξάδερφός μου, τελείωσε τη νομική στα 8 χρόνια. Μπήκαμε μαζί στο πανεπιστήμιο. Εγώ όταν ορκίστηκε αυτός, ήμουν ήδη υποσμηναγός. Όταν έπιασε δουλειά, έπαιρνε πρώτο μισθό, δυο χιλιάδες λιγότερα από εμένα που είχα ήδη 4 χρόνια στην ενεργό δράση. Σήμερα παίρνει 2500, το λιγότερο κάθε μήνα και δεν έχει δικό του γραφείο, δουλεύει σε άλλον, εγώ δε φτάνω τις 2000 ευρώ το μήνα.
Η ξαδέρφη μου είναι δασκάλα, έχουμε την ίδια ηλικία, και ενώ διορίστηκε δυο χρόνια μετά από τη χρονιά που βρήκα από τη σχολή, πρώτη φορά διδάσκει και έχει διάβασμα, γιατί έχει την έκτη τάξη!!! Της τα έχωσα και ησύχασα! Γράφει δε τη λέξει κλειδί με δύο γιώτα, κλιδί. Όταν ο γιος μου ήταν στην Πέμπτη τάξη, μου τηλεφώνησε για να με ρωτήσει πως λύνεται ένα πρόβλημα που ο γιος μου το είχε λύσει μόνος του ενώ η δική της κόρη δεν ήξερε και αυτή και μια άλλη φίλη της δεν μπορούσαν (δασκάλα και εκείνη) να τη βοηθήσουν. Δουλεύει ούτε έξι μήνες το χρόνο, πληρώνεται όλο το χρόνο και τολμά και γκρινιάζει.

Θα μου πείτε, αφού είναι τόσο χάλια, γιατί πήγες στο στρατό?
Είναι ηλίθιο να μην το καταλαβαίνεται. Για την ιδέα, για την πατρίδα, για την Ελλάδα. Γι’ αυτό και δεν γκρινιάζω.

Αλλά δεν έχει δικαίωμα κανείς να με κατηγορήσει γιατί στα 53 μου θα είμαι συνταξιούχα. Γιατί δουλεύω ρε φίλε από τα 18. γιατί ξυπνώ από τα δεκαοχτώ μου στις 5:30 κάθε πρωί. Γιατί αν η βάση του μαθήματος ήταν 10 και εγώ έπαιρνα 11, έπρεπε να καθίσω μέσα ένα σαββατοκύριακο και να το ξαναδώσω για να πάρω τουλάχιστον 13! Γιατί αν έπαιρνα κάτω από τη βάση, δε θα πήγαινα σπίτι μου τα Χριστούγεννα αλλά θα καθόμουν στη σχολή να διαβάσω για να περάσω το μάθημα. Γιατί κάθε φωτιά, πλημμύρα, σεισμό εγώ τρέχω. Γιατί όταν εσύ πας για ψάρεμα χωρίς να ακούσεις το δελτίο καιρού και χάνεσαι, εγώ σε ψάχνω. Γιατί όταν πας για σκι και χάνεσαι εγώ έρχομαι να σε ψάξω ενώ θα μπορούσα να είμαι με την οικογένειά μου και να ψήνω κάστανα στο τζάκι. Γιατί κάθε φορά που κάτι γίνεται όλοι εσείς λέτε «ο στρατός που είναι????»
Γιατί κάθε φορά που εσύ ήσουν σε μπαράκι και γινόσουν λιώμα σα φοιτητής, εγώ έκανα σκοπιά. Γιατί όταν εσύ πήγαινες εκδρομές, εγώ έκανα διαβίωση στα σκηνάκια. Γιατί όταν εσύ έψαχνες τρόπο να λουφάρεις στο στρατό ή να απαλλαγείς, εγώ ήμουν εκεί!

---

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟ???

Μια Κυριακή που χάζευα στο ιντερνετ έπεσα πάνω σ' αυτή τη συλλογή φωτογραφιών.
Και επειδή είναι γνωστόν ότι πιάνομαι ευκολα κορόιδο σε κάτι τέτοια, για πέστε μου τη γνώμη σας για τις φωτογραφίες, κυρίως της Νέσης (το τέρας της λίμνης Νες στη Σκωτία)!

---

ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΕΡΟΣ Β΄

Μέχρι τώρα θεωρούσα ότι οι άνδρες πεθαίνουν γρηγορότερα γιατί κάτι οι πόλεμοι, κάτι το κάπνισμα, το ότι βλεπουν τους δρόμους και νοιώθουν Νίκι Λάουντα, αλλά τώρα διαπιστώνω ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερο γιατί δεν κάνουν βλακείες...

Και για να μη μιλάω στο βρόντο, δείτε μόνοι σας τι χαζομάρες κάνουν παντού οι άντρες, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης!

















Με τις υγείες μας!

---

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ

Για διαβάστε σας παρακαλώ εδώ!

Να ποιος έπρεπε να αναδειχτεί ο μεγαλύτερος Ελληνας. Αυτός που αναπαύεται στα ταραγμένα νερά του Αιγαίου για να μπορούμε εμείς να το λέμε Ελληνικό!


Και μετά, κάποιοι θέλουν να λέγονται Ελληνες και να διεκδικούν την ψήφο μας!

---

ΒΛΑΚΕΙΑ

Η ανθρώπινη βλακεία δεν έχει όρια.
Ψάχνοντας στο ίντερνετ, βρήκα έναν τύπο ο οποίος σκαρφάλωσε σε ένα φράχτη και το αποτέλεσμα θα το δείτε μόνοι σας.
Η απορία μου είναι τι στο διάολο έψαχνε να βρει πίσω από το φράχτη? αφού φαινόταν ότι δεν υπήρχε κάτι να δει!



Αυτός είναι ο φράχτης...

και αυτό το τι έγινε μετά από την απόπειρα





και αυτός ο βλάκας που την πάτησε!

---

ΠΩΣ ΠΕΡΝΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ!

Επειδή διαπίστωσα ότι είχε επιτυχία η ανάρτηση με το πριν και το μετά, θα σας παραθέσω φωτογραφίες διασήμων όταν ήταν νεότεροι και πως είναι σήμερα!

---

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ

Αν δεν το μάθατε, έχουμε εκλογές στις 4 Οκτωβρίου!!!

Προσωπικά, είναι η πρώτη φορά που θέλω να βγει το αντίπαλο κόμμα από αυτό που ψηφίζω.

Αλλά επειδή δε δούλευα με τους συνήθεις ρυθμούς μου, (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση), μπόρεσα να ενημερωθώ για μερικά πράγματα που αφορούν τις εκλογές.

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που μεγαλοστελέχη και των δυο μεγάλων κομμάτων, απέχουν από τις εκλογές???

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που υποψήφιοι είναι τραγουδιστές, ηθοποιοί, τηλεοπτικά πρόσωπα και όχι επιστήμονες και επιχειρηματίες???

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που οι περισσότεροι υποψήφιοι είναι παιδιά πρώην βουλευτών???

Και αναφέρομαι ονομαστικά:
Γιώργος Παπανδρέου.
Κωστας Καραμανλής (αυτός είναι ανηψιός γιατί ο άλλος δεν είχε παιδιά)
Κρινιώ Κανελλοπούλου.
Νάσος Αλευράς.
Όλγα Κεφαλογιάννη.
Γεώργιος Αναγνωστόπουλος .
Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.
Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ντόρα Μπακογιάννη.


Σας καλώ όλους, αν γνωρίζετε και άλλους βουλευτές που είναι παιδιά βουλευτών να τους γράψετε.

Τι σκατά, έθνος είμαστε που ενώ έχουμε δοκιμάσει ένα άτομο, που είτε ηθελημένα, είτε από το κόμμα του, δεν είμαστε ικανοποιημένοι και μετά ψηφίζουμε και τα βλαστάρια τους???

Δεν έχουν μάθει στα παιδιά τους ότι εκτός από το επάγγελμα του μπαμπά τους, υπάρχουν και άλλα επαγγέλματα? Ή είναι τόσα τα κέρδη που λένε να μην τα χάσουν από την οικογένεια?

Άντε, συγχύστηκα πάλι…

---

ΜΗ ΔΑΓΚΩΘΩ ΣΗΜΕΡΑ, ΘΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΤΩ!

Μα θέλω να αγιάσω και δε με αφήνουν!

Χάζευα στο ίντερνετ και έπεσα πάνω σε κάτι ομοιότητες που και να θέλω να μην πω κακίες, δε γίνεται.

Σας τις παραθέτω και πες τε μου, αν έχω δίκιο.

Είναι πράγματι οι ομοιότητες εκπληκτικές.




























Και φωτογραφία εντελώς διαφορετική για να δείτε ότι το χιούμορ της φύσης είναι πιο μεγάλο!

---

ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΩ ΜΑΥΡΗ???

Είπε ο εβραίος να πάει στο παζάρι και έλαχε ημέρα Σάββατο!
Αυτό ακριβώς έπαθα.
Δούλευα χωρίς ρεπό από τις 3 Αυγούστου και το έκανα για να μαζέψω ρεπό ώστε να αποδράσω από την Αθήνα για εννέα ημέρες.
Πρώτη αναποδιά, ο Ιάσιος είχε ένα βαρύ περιστατικό που δεν μπορούσε να το αφήσει και να φύγει.
Ε, λέω, δεν πειράζει, θα πηγαίνουμε για μπάνιο τα απογεύματα, τόσες παραλίες έχει η Αθήνα.
Δεύτερη αναποδιά, ο καιρός. Από το περασμένο Σάββατο, όλο συννεφιά και αέρας. Δε μιλάω για τη θερμοκρασία, που αντί για μαγιό, θέλει πουλόβερ!
Τρίτη και φαρμακερή. Κόλλησα μια υπέροχη ίωση που μου έφερε εμετούς και λίγα δέκατα και μετά πέρασε σε διάρροια.
Ωραιότατα.

Μου άρεσε που ήθελα να μαυρίσω και λίγο.
Εγώ πότε θα γίνω μαύρη?????????

Ρεπό μαζεμένα, τέλος. Επιστροφή στη δουλειά και για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ξεκουραστεί καθόλου. Νιώθω φοβερά καταπονημένη. Δεν έχω διάθεση για τίποτα. Θέλω 10 μέρες ακόμα να κοιμάμαι και να μην ξυπνώ. Να είμαι μεταξύ κρεββατιού και καναπέ. Να μην έχω να ξυπνώ για δουλειά, να μην έχω να βγω από το σπίτι.

Α, και τώρα που το θυμήθηκα! Είχε δυο μήνες εκπτώσεις, και εγώ δε βγήκα στα μαγαζιά ούτε να αγοράσω ένα σουτιέν!
Δε βρήκα το χρόνο...

Τουλάχιστον με τις εκλογές, έχω να ελπίζω σε ένα τριημεράκι στις εξωτικές Καρδιτσίους νήσους. Να φάω πιτούλες, να γευτώ ντόπια λουκανικάκια, να μασουλίσω παϊδάκια…

Τι μένει?
Τρεις βδομαδίτσες και πάλι στα πάτρια (  ) εδάφη!

Γκρίνια τέλος. Είπα τον πόνο μου και φεύγω για δουλειά…


Ε, δε σας ξέχασα!

---

ΚΑΚΙΕΣ...

Και τώρα θα ανοίξω το κουτάκι με τις κακίες.
Θα με πείτε κομπλεξική και χαιρέκακη αλλά θα σας αποδείξω ότι δεν είμαι.
Θα σας εκφράσω την άποψή μου για τα καμένα σπίτια από την πρόσφατη πυρκαγιά που κατέκαψε κοντά στα 200.000 στρέμματα με δέντρα.
Αφορμή για την ανάρτηση αυτή, στάθηκε η συζήτηση που είχα χθες βράδυ με ένα φίλο. Μου είπε πως μια γνωστή του είχε χτίσει ένα σπίτι στο Γραμματικό, μεζονέτα τρίπατη και κάθε όροφος ήταν πάνω από 500 τετραγωνικά. Έλειπε σε ένα νησί διακοπές, έμαθε για τη φωτιά, γύρισε και βρήκε τα 1200 τετραγωνικά της με την επίπλωση φλαμπέ! Και όλα νόμιμα, παρακαλώ.
Και ερωτώ. Πήρες ρε κύριε, ένα οικόπεδο έξω από την Αθήνα, σε απόσταση αναπνοής και μέσα στο πράσινο. Για να το αγοράσεις και να χτίσεις τη βίλα σου, θα έδωσες τα μαλλιοκέφαλά σου. Και τόσα λεφτά δεν τα βγάζεις μεροδούλι – μεροφάι! Άρα δε σου λείπανε. Αφού ρε ηλίθιε, επένδυσες ένα τόσο μεγάλο χρηματικό κεφάλαιο με σκοπό να είσαι μέσα στο δάσος, τι έκανες για να εξασφαλίσεις ότι δε θα καταστραφεί η επένδυσή σου?
Τόσοι «μεροκαματιάρηδες» είχαν τα «φτωχικά τους» στην Πεντέλη, τη Δροσιά το Διόνυσο, το Ντράφι, το Πικέρμι… Έδωσαν τα μαλλιοκέφαλά τους για ένα οικόπεδο εκεί. (το ξέρω γιατί το 1981 αγόρασε και ο μπαμπάς ένα οικόπεδο στο Ντράφι που όταν το είδε η μαμά μου κόντεψε να πάθει συγκοπή, το είχαμε πάρει, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν χρήματα και πραγματικά ζοριστήκαμε πολύ για κάνα δυο χρόνια, αλλά τώρα, αξίζει πολύ πολύ πολύ περισσότερο). Έδωσαν άλλα λεφτά για να χτίσουν γαλλικές μεζονέτες και πισίνες.
Τι θα ήταν γι’ αυτούς να φτιάξουν και μια δεξαμενή που σε περίπτωση πυρκαγιάς θα είχε πιεστικό με γεννήτρια και περιμετρικά από το σπίτι θα έριχνε νερό???
Έδωσαν τόσα λεφτά και στις 30.000 ευρώ που στοιχίζει αυτή η μέθοδος κιότεψαν???
Αν έδιναν ο καθένας 2000 ευρώ σε κάθε περιοχή, θα αγόραζαν βυτιοφόρα σε κάθε δήμο και θα είχαν κάποιες πιθανότητες να διασώσουν το δάσος που τόσο ήθελαν να ζουν μέσα σε αυτό!!!
Δε λυπάμαι κανέναν που κάηκε το σπίτι του.
Λυπάμαι μόνο τα χιλιάδες δέντρα που έδιναν οξυγόνο στην Αθήνα.
Λυπάμαι τα ζώα που κάηκαν.
Λυπάμαι τα πουλιά που έχασαν τις φωλιές τους και πετάνε πάνω από τα καμμένα και κράζουν.
Λυπάμαι όλους εμάς που καταδικαστήκαμε να ζούμε σε μια χώρα που οι κάτοικοί της έχουν έλλειψη λογικής και ευαισθησίας.
Λυπάμαι τον άτυχο ταξίαρχο που κάηκε, και οι δικοί του δεν είχαν την τύχη να τον χαιρετίσουν όπως του έπρεπε…ένας πραγματικός και σύγχρονος ήρωας!

---

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ = ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

---

ΩΡΑ ΓΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ

Σας παρουσιάζω το αγαπημένο μου τραγούδι που θυμίζει άλλες εποχές. Αρχικά νόμιζα ότι η Amy Winehouse ήταν μαύρη γιατί η φωνή της έχει κάτι που με οδήγησε σε αυτό το συμπέρασμα...

Επειδή το βίντεο μετά από αίτηση της εταιρείας δίσκων της δεν μπορεί να μπει σε μπλογκ σας δίνω τη διεύθυνση

Back to black

He left no time to regret
Kept his dick wet
With his same old safe bet
Me and my head high
And my tears dry
Get on without my guy
You went back to what you knew
So far removed from all that we went through
And I tread a troubled track
My odds are stacked
I'll go back to black

We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to.....

I go back to us

I love you much
It's not enough
You love blow and I love puff
And life is like a pipe
And I'm a tiny penny rolling up the walls inside

We only said goodbye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to

Black, black, black, black, black, black, black,
I go back to
I go back to

We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to


We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to black


Το πρώτο τραγούδι που άκουσα ήταν το παρακάτω που για τον ίδιο λόγο σας δίνω τη διεύθυνση στο you tube.


You know i am no good


Meet you downstairs in the bar and heard
your rolled up sleeves and your skull t-shirt
You say why did you do it with him today?
and sniff me out like I was Tanqueray

cause you're my fella, my guy
hand me your stella and fly
by the time I'm out the door
you tear men down like Roger Moore

I cheated myself
like I knew I would
I told ya, I was trouble
you know that I'm no good

Upstairs in bed, with my ex boy,
he’s in the place, but I can't get joy,
thinking on you in the final throes, this is when my buzzer goes

run out to meet your chips and bitter
you say when we married cause you're not bitter
there'll be none of him no more
I cried for you on the kitchen floor

I cheated myself
like I knew I would
I told ya, I was trouble
you know that I'm no good

sweet reunion, Jamaica and Spain
we're like how we were again
I'm in the tub, you on the seat
lick your lips as I soak my feet

then you notice little carpet burn
my stomach drop and my guts churn
you shrug and its the worst
who truly stuck the knife in first

I cheated myself like I knew I would
I told ya I was trouble, you know that I'm no good
I cheated myself, like I knew I would
I told ya I was trouble, yeah ya know that I'm no good


Φωτογραφία μπόνους!

---

ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Επειδή είμαι και πάρα πολύ καλός άνθρωπος, γυρνώντας από το Λονδίνο, πήρα το γιό μου και τον πήγα να δει τους παππούδες του από το σόι του πατέρα του.
Είμαι υπεράνω, δεν το ξέρατε? Μπορεί ο πατέρας του να μην τηλεφωνεί καν στο γιο του, αλλά οι γονείς του τι φταίνε?
Όπως αγαπάει τον παίδαρο η μάνα μου έτσι τον αγαπούν και αυτοί. Το ίδιο και η θεία του.
Το παιδί είχε να δει τους παππούδες του 10 χρόνια. Που και που του τηλεφωνούσαν αλλά τις τελευταίες 15 μέρες άρχισαν να θέλουν να τον δουν μην τυχόν και πεθάνουν χωρίς να δουν το παιδί. Με έπιασε και η μάνα μου στο μπίρι μπίρι και αφού μου έκανε τα νεύρα κρόσσια, το πήρα απόφαση και ξεκίνησα για την Πρέβεζα.
Μέχρι την Κόρινθο, ο δρόμος είναι τέλειος. Μετά, είναι εφιάλτης. Κακό το οδόστρωμα, μια λωρίδα κυκλοφορίας σε κάθε κατεύθυνση, χωρίς διαχωριστικό διάζωμα… και τρέχουν ρε παιδιά, τρέχουν πάρα πολύ. Κυριακή πρωί, με 160 πήγαιναν όλοι. Και μετά σου λένε φταίει το κράτος που γίνονται ατυχήματα.
Και μετά έφτασα στο Ρίο. Παιδιά έπαθα πλάκα. Η γέφυρα είναι εκπληκτική. Χαλάλι τα 11,70 ευρώ που έδωσα για να περάσω. Η είσοδος στη γέφυρα είναι δωρεάν. Η έξοδος στοιχίζει. Αλλά χαλάλι. Εντυπωσιάστηκα. Σε δυο λεπτά είχα περάσει στη δυτική στερεά Ελλάδα.
Και μετά το μικρό ιντερλούδιο της γέφυρας, ξανάρχισε ο εφιάλτης.
Ο δρόμος στενός, σα σκοτωμένο φίδι από τις στροφές, οι αγρότες με τα αγροτικά χωρίς ιδέα από κώδικα οδικής κυκλοφορίας, έγινε το στομάχι μου κόμπος μέχρι να φτάσω στην Αμφιλοχία γιατί έκανα και τη χαζομάρα και πήγαινα με τις πινακίδες και δεν πήρα τον καινούργιο δρόμο και πήγα από τον παλιό. Έφτασα στην Αμφιλοχία, και πήγαινα για Βόνιτσα. Ειδυλλιακό το τοπίο, χάλια ο δρόμος. Πήγα καρότσα μέχρι το Άκτιο. Με 20 χιλιόμετρα την ώρα γιατί ήταν ένας ηλίθιος που δυο το μεσημέρι φόρτωσε το φουσκωτό και πήγαινε μπροστά και μεις που η δυνατότητα προσπέρασης ήταν άπιαστο όνειρο, τον ακολουθούσαμε ως κλωσσόπουλα την κλώσα!
Περάσαμε την υποβρύχια σήραγγα του Ακτίου και φτάσαμε στην Πρέβεζα. Η πόλη είχε σιέστα. Ούτε ψυχή στο δρόμο. Ευτυχώς είχα περάσει το τηλέφωνο του ξενοδοχείου στο κινητό και μου δώσαν οδηγίες για το πώς θα πάω εκεί.
Θυμήθηκα το λόγο για τον οποίο ήμουν εκεί και πήγα το παιδί στο χωριό του πατέρα του. Τον άφησα και γύρισα να ξεκουραστώ στο ξενοδοχείο.
Είχα ειδοποιήσει και μια φίλη μπλόγγερ και το πιο ωραίο άρχισε όταν συναντηθήκαμε.
Είναι μια υπέροχη και πανέμορφη γυναίκα, φοβερά ήρεμη και χαμογελαστή. Πρόθυμη, ευγενική και Κυρία!
Πρόκειται για την athinovio! Με ξενάγησε στην πόλη της, με κέρασε καφέ, ήρθε μαζί μου στο χωριό να πάρουμε το παιδί, μας πήγε σε μια εξαιρετική ψαροταβέρνα, περπατήσαμε μαζί στην έκθεση βιβλίου και ψωνίσαμε φυσικά… (μαντέψτε τι βιβλίο πήρα: η βασίλισσα των παπουτσιών της Άννας Ντέιβις!). Την άλλη μέρα πήγαμε στην εταιρεία τους, τη χαιρετήσαμε και ξεκίνησε η οδύσσεια της επιστροφής.
Στο δρόμο ρίξαμε και μια βουτιά και φτάσαμε στην Αθήνα άγρια μεσάνυχτα.
Τα καυτά σημεία του ταξιδιού ήταν οι γέφυρες. Του Ρίου και του Ακτίου!
Καλέ, γίναμε Ευρώπη. Αν φτιάχνανε και τους δρόμους, δε θα είχαμε να ζηλέψουμε τίποτα από την Αυστρία.

Μερικές πληροφορίες για τη γέφυρα του Ρίου-Αντιρίου:
Το 1880, ο Χαρίλαος Τρικούπης εξελέγη Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Στις 29 Μαρτίου 1889, μίλησε στο Κοινοβούλιο για την ανάγκη γεφύρωσης του Στενού Ρίου-Αντιρρίου. Ωστόσο, η κατασκευή του έργου αυτό δεν ήταν τεχνικά εφικτή μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα. Η Γέφυρα καλύπτει μια απόσταση 2.500 μέτρων.
Επίσης, τα φυσικά χαρακτηριστικά των Στενών παρουσιάζουν ένα μοναδικό συνδυασμό αντίξοων συνθηκών που καθιστούν το έργο μοναδικό: Βάθος θάλασσας ως και 65 μέτρα, πυθμένας μειωμένων αντοχών, έντονη σεισμική δραστηριότητα και πιθανές τεκτονικές κινήσεις.
Η γέφυρα αποτελείται από:
μια καλωδιωτή γέφυρα μήκους 2.252 μέτρων με τέσσερις πυλώνες. Τα ανοίγματα έχουν μήκος 286 μέτρα, 560 μέτρα, 560 μέτρα, 560 μέτρα και 286 μέτρα,
δύο γέφυρες πρόσβασης, μήκους 392 μέτρων στην πλευρά του Ρίου και 239 μέτρων στην πλευρά του Αντιρρίου. Το κατάστρωμα έχει πλάτος 27,2 μέτρα με δύο λωρίδες κυκλοφορίας, μια λωρίδα ασφαλείας και πεζοδρόμιο σε κάθε κατεύθυνση. Το όριο ταχύτητας στη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου είναι 80 χλμ/ώρα. Χαμηλότερα όρια ταχύτητας ισχύουν στον Σταθμό Διοδίων καθώς και, προσωρινά, σε περίπτωση έργων οδοποιίας, άλλων ειδικών συμβάντων ή γεγονότων.
Πληροφορίες για την υποθαλάσσια σήραγγα Ακτίου Πρεβέζης:
Η ζεύξη Πρέβεζας- Ακτίου ήταν ένα σημαντικό όνειρο αναπτυξιακού έργου, με το οποίο συνδέθηκε η Ήπειρος με την Στερεά Ελλάδα (Ακαρνανία). Η σήραγγα σήμερα έχει συνολικό υποθαλάσσιο οδικό μήκος 910m και μέγιστο βάθος 27m κάτω από τη θάλασσα. Τα τροχοφόρα διασχίζουν την απόσταση σε 1 έως 1,5 λεπτό περίπου. Ο σταθμός διοδίων βρίσκεται στο Άκτιο και το κόστος διοδίων για ΙΧ είναι 3 ευρώ.

Φωτογραφία μπόνους!

---

ΑΡΓΙΑ ΜΗΤΗΡ ΚΑΚΙΑΣ (χε χε χε)

Αφού δεν έχω δουλειά, έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα ηθοποιούς, μοντέλα και λοιπά νούμερα που χωρίς μεηκάπ, δε θα γύρναγε κανείς να τις κοιτάξει δεύτερη φορά.

Ορίστε και τρομάξτε:


Αnn Hathaway



Brooke Shields



Claudia Schiffer




Eva Longoria




Goldie Hawn



Madonna




Pamela Anderson




Sharon Stone



Uman Thurman




Φωτογραφία μπόνους:

---

Ζέστη, άδειοι δρόμοι, εκπτώσεις, ότι πρέπει για ένα ωραίο τραγουδάκι.

Εκπληκτική φωνή, μουσική έξω από τα ελληνικά δεδομένα, ένα συγκροτημα που παρακολουθώ πολλά χρόνια.


ΝΑΜΑ:






Φωτογραφία μπόνους (για να μην ξεχνιόμαστε!)

---