ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Εγώ η διαχειρίστρια του παρόντος ιστοτόπου, ΔΕΝ είμαι υποψήφια δημοτική σύμβουλος.

Το λέω για να το ξεκαθαρίσουμε.

Πολλοί γνωστοί, που δε θυμόνταν αν ζούσα ή αν πέθανα, αν διαμένω ακόμα στην Αθήνα ή τις εξωτικές καρδιτσίους νήσους, αν είμαι ελληνίδα πολίτης ή όχι, με θυμήθηκαν τώρα που ζητούν την ψήφο μου.

Από τον Πειραιά, από τη Ραφήνα, από τις εξωτικές καρδιτσίους νήσους, από το Περιστέρι, από την Κρήτη, όλοι μου έστειλαν μέηλ, μηνύματα, με πήραν τηλέφωνο και μου έστειλαν κάρτες.

Να τρελαίνεσαι!

Άσε το τι είδα γραμμένο στο φέισμπουκ. Το γέλιο που έριξα είναι άλλο πράγμα.

Πάρτε μια γεύση:

 

Λοιπόν, στα δικά μας τώρα. Βγήκε η Κονσίτα στη γιουροβίζιον. Το  ωραίο ήταν που η μικρή μου ανιψιά με ρώτησε αν μεγαλώνοντας θα βγάλει μούσια. Εγώ δεν την είδα τη γιουροβίζιον γιατί άπλωνα την κορμάρα μου στους βελούδινους καναπέδες στο ρετιρέ δυο δρόμους πριν την πλατεία του αγίου Στεφάνου στη Βιέννη. Μια φίλη με φιλοξένησε για μερικές μέρες. Πήγα στην όπερα, μπαλέτο είδα βέβαια, όχι όπερα, αλλά χόρτασα γλυκά σοκολατένια. Τώρα πρέπει να πέσει πείνα και των γονέων για να έρθω στα ίσα μου. Λοιπόν, εκεί στην Αυστρία, ο κόσμος ήταν διχασμένος όσον αφορά την Κονσίτα. Αυτοί που συναναστράφηκα, δεν ήταν υπέρ της υποψηφιότητας της εν λόγω αοιδού. Όχι ότι δεν παραδέχονταν το ταλέντο και την προσπάθειά της, αλλά δεν εκπροσωπούσε το μέσο αυστριακό και το πνεύμα του. Ναι η κουλτούρα τους είναι ιδιαίτερα ανεκτική και αγκαλιάζει τις ιδιαιτερότητες του καθενός, αλλά το να ανατεθεί σε αυτό το άτομο η εκπροσώπηση της χώρας, δεν τους άρεσε καθόλου. Σαφώς ήταν ένα μήνυμα στη Ρωσία και το εθνικιστικό κόμμα της Αυστρίας που είναι τρίτο κόμμα, αλλά η πλειοψηφία των βιεννέζων που μίλησα, δεν το είδαν με καθόλου καλό μάτι. Παρεμπιπτόντως, δεν το άκουσα το άσμα…

Σαν την Ελλαδίτσα μας, πουθενά. Με τον ήλιο της, με τα ανθισμένα λιβάδια της, με την καταγάλανη θάλασσά της. Με τον κόσμο που είναι έτοιμος να σου ανοίξει το σπίτι του γιατί είσαι ξένος. Πες τε με προκατειλημμένη, αλλά σαν τους μακεδόνες, πουθενά στην Ελλάδα. Κιμπάρηδες, φιλόξενοι, γλεντζέδες! Άσε τους Θρακιώτες!!! Μην τους πεις ότι είσαι στρατιωτικός, μόνο που δε σε φιλάνε. Να σου δώσουν το κρεβάτι τους να κοιμηθείς. Να σε κεράσουν τον καφέ στην καφετέριά τους, να σου κάνουν το τραπέζι, να σε ξεναγήσουν στις ομορφιές του νομού τους. Όμορφα πράγματα. Εκεί ξαναβρίσκεις την εμπιστοσύνη σου στον έλληνα.

 

Γιορτάσαμε τη γιορτή της μητέρας, εγκαινιάστηκε και το αεροδρόμιο στην Καρδίτσα, όλο όμορφα πράγματα… Και γιορτάσαμε και την ημέρα του νοσηλευτή.

 

 

Αυτά. Στο σπίτι μου με περίμενε μια απρόσμενη έκπληξη, αλλά αυτό σε άλλη ανάρτηση.

Φιλιά.

ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ ΤΑ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΑ

Δεν πάμε καλά. 

Δεν πάμε καθόλου καλά!

Έκλεισε η ΕΡΤ, η ΝΕΤ, η ΕΤ3. Σιγά τα ωά τα δίκροκα!!! Εκπομπές και εκπομπές, αναρτήσεις στο διαδίκτυο σε φόρουμ και εφημερίδες, αναρτήσεις σε μπλογκ και κλαυθμός και οδυρμός για τους 2600 εργαζομένους της κρατικής ραδιοτηλεόρασης.

Προσωπικά, σκασίλα μου. Εκτός από τις εκπομπές με το καλλιτεχνικό πατινάζ που τις έβαζε και μεταμεσονύχτια, το σαν σήμερα, και τον εθνικό ύμνο κάθε πρωί, τι άλλο είχε να επιδείξει ο κρατικός φορέας;

Όχι πες τε μου. Έκανε καμιά νέα παραγωγή τα τελευταία δέκα χρόνια;

Ολόκληρος ΑΝΤ1 και ολόκληρο MEGA,  που έχουν πανελλήνια εμβέλεια, δεν έχουν πάνω από τριακόσιους υπαλλήλους, δε χρηματοδοτούνται από τους έλληνες και είναι και επικερδείς επιχειρήσεις.

Όπως άκουσα χθες το πρωί, και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι, μόνο εννέα εκατομμύρια έπαιρνε η ΕΡΤ από τις διαφημίσεις και τα υπόλοιπα τετρακόσια τόσα από τις εισφορές των πολιτών. Φυσικά. Αφού το ηλεκτρικό καντηλάκι που έχω στον μπαμπά μου στις εξωτικές καρδιτσίους νήσους, πληρώνει εισφορά στην ΕΡΤ,  γιατί να έχει πρόβλημα η ΕΡΤ!

Άντε από εδώ!

Τι σπούδασε η Μπίλιω και έπαιρνε τόσα λεφτά; Τι σπούδασε ο Σπύρος Παπαδόπουλος που δούλευε άπαξ εβδομαδιαίως και διαφήμιζε θεατρικές παραστάσεις και νυχτερινά προγράμματα και έπαιρνε παχυλό μισθό που το πλήρωνα εγώ;

Βάλτε όλοι το χέρι στην

καρδιά και πες τε μου, πότε είδατε τελευταία φορά κρατικό κανάλι;

Πότε;

Όταν είχε Eurovision, όταν είχε μουντιάλ, όταν είχε μπάσκετ. Ποτέ άλλοτε. Μην κοροϊδευόμαστε. Καλά έκαναν και την έκλεισαν. Λειτουργούσε όπως και η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ του Ωνάση,  ως φορέας διορισμού των ψηφοφόρων της εκάστοτε κυβέρνησης.

Γι αυτό έπεσε έξω η ολυμπιακή. Όχι γιατί δεν είχε έσοδα, αλλά γιατί τα έξοδά της ήταν πολλαπλάσια των εσόδων της. Όταν οι πτήσεις που έκανε της έδιναν χ έσοδα και οι μισθοί ήταν 15χ, σαφώς και θα έπεφτε έξω.

Ακριβώς το ίδιο έκανε και η ΕΡΤ. Διοριζόταν ο κάθε αφισοκολλητής και μετά τι έχουν τα έρμα και ψοφάν!

Δεν έκανε καμιά παραγωγή σοβαρή. Όλα τα ιδιωτικά κανάλια, ακόμα και εν μέσω κρίσης, ένα δυο σήριαλ ελληνικά τα δείχνανε. Η ΕΡΤ, έγραψε πάνω στις ταινίες με το «Χριστό ξανασταυρώνεται», εκπομπές της Μπίλιως. Που ένα πράγμα είχε να κάνει και ούτε τα ονόματα των καλεσμένων της δεν ήξερε. Και μη μου πείτε ότι δε βλέπατε τις γκάφες της στο Θέμο, δε θα σας πιστέψω! Και τα βλέπατε και γελάγατε. Αλλιώς, επειδή η εκπομπή του Θέμου είναι σε ιδιωτικό κανάλι, δε θα είχε ζωή πάνω από δέκα χρόνια!

Οι στρατιωτικοί έχουν υποστεί μέχρι στιγμής 40% μείωση των εσόδων μας. Δεν είδα στα κανάλια τόση προθυμία να επιλύσουν το οικονομικό μας ζήτημα. Ούτε όταν στα νοσοκομεία οι γιατροί και οι νοσηλευτές κάνουν απεργία. Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, έχει σώσει και καμιά ζωή, η γραμματέας στην ΕΡΤ τι έχει κάνει, πέρα από το να βάφει νύχι και να λιγώνεται μπροστά σε κάθε κομψευόμενο παρουσιαστή;

Μήπως ξεχνάτε πως ξεκίνησε η Ρούλα Κορομηλά; Γραμματέας στην κρατική τηλεόραση ήταν, σύζυγος του εθνικού γκόμενου που μου διαφεύγει το όνομά του που τη δεκαετία του ενενήντα μας τον παρουσίαζαν ως το απόλυτο αντρικό πρότυπο και έτσι είχε πάρει την πρώτη της εκπομπή. Τι γνώσεις έχει η Ρούλα που έβγαζε εκατομμύρια κάθε μήνα;

Άντε γιατί έχουμε χάσει τις αξίες σήμερα!

Έπαιρνα δυο χιλιάδες μισθό το 2009, παίρνω σκάρτα 1400 σήμερα, με 29 χρόνια υπηρεσίας, με δυο μεταπτυχιακά και ένα μάστερ που το πλήρωσα μόνη μου, με πλήρες οχτάωρο κάθε μέρα και μέσα στα μικρόβια και τον πόνο του άλλου και δεν είδα κανένα να κάνει εκπομπές, αναρτήσεις, διαμαρτυρίες για μένα και κάθε έναν που φορά στολή.

Σκοτώθηκε ένας άνθρωπος, νέος, πατέρας, εν ώρα καθήκοντος στα Τρίκαλα, ένας αστυνομικός από πυρά δραπέτη φυλακών. Μόνο στο ίντερνετ το είδα. Η τηλεόραση μόνο με την ΕΡΤ ασχολείται.

Τρία έκτακτα δελτία ειδήσεων μέτρησα χθες το απόγευμα για την ερτ.

Κύριε Σαμαρά, κύριε Καμπουράκη, κύριε Οικονομέα, έχω και εγώ πρόβλημα αλλά δε σκύψατε πάνω από το δικό μου. Γιατί εγώ δεν είμαι του σιναφιού σας. Και δε σας αφορά.

Σας αφορά μόνο πόσα θα πάρετε. Για την πάρτη σας μόνο.

Τόσοι άνεργοι κάθε μέρα,

με προσόντα. Με προσόντα! Και δουλειά δεν έχουν. Και θα νοιαστώ για αυτούς που απολύθηκαν επειδή τους έβαλε το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ στην ΕΡΤ χωρίς κανένα πτυχίο ανάλογο της θέσης τους; Κόπτωνται γιατί πολύ απλά, με το νέο νόμο που θα είναι οι προσλήψεις στη ΝΕΡΙΤ με ΑΣΕΠ, θα μείνουν απ΄ έξω!

Έτσι έχουν τα πράγματα. Μας πρήξανε. Δεν αντέχω άλλο. Έκλεισε η ΕΡΤ, πολύ καλά έκανε η κυβέρνηση. Η έχουμε κρίση, ή δεν έχουμε. Και εσείς να κυβερνούσατε, αν είχατε ένα όχι απλά μη κερδοφόρο φορέα, αλλά τόσο επιζήμιο, το ίδιο θα κάνατε!

Όχι επειδή μας πιάνει το συναίσθημα και μπορεί να έχετε και μια γνωστή εκεί, να τα βάζουμε με την κυβέρνηση. Η πράξη τους σωστή ήταν, έτσι έπρεπε να γίνει πολλά χρόνια πριν, πολλά χρήματα θα εξοικονομούσαμε. Ίσως οι μειώσεις στους μισθούς να μην ήταν τόσες αν οι επιζήμιες εταιρίες κλείνανε…

ΡΕΖΙΛΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ. ΡΕΖΙΛΙ ΔΙΕΘΝΩΣ...

Έχω μια απορία η έρμη.

Αν κάποιος προχωράει στο δρόμο πηγαίνοντας στη δουλειά του και του έρθει μια μολότοφ στην πλάτη και γίνει κάρβουνο ο μισός,  τι θα γίνει;;;

Και να είναι ένας τύπος που απλά του αρέσει να φτιάχνει και να πετάει αυτοσχέδιες βόμβες για σύγκρουση εντός πόλεως. Πες τε μου τι θα γινόταν;

Αν κάποιος που έκανε τη δουλειά του, παραδείγματος χάριν, είναι κουλουρτζής, και του έρθει ένα κομμάτι μαρμαρόπλακα στο δόξα πατρί, τι θα γινόταν;

Όχι γιατί διάβασα εδώ ότι το περιοδικό Τime είχε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε στην Ελλάδα ως μια από τις φωτογραφίες της εβδομάδας! Μέχρι εδώ ουδέν το περίεργο. Αλλά το περίεργο εκεί είναι. Στη φωτογραφία. Η φωτογραφία είναι η παρακάτω.

 

Αν δεν το ξέρετε, υπάρχει και ενημέρωση. Λέει ότι η φωτογραφία δείχνει έναν αναρχικό διαδηλωτή να εκτοξεύει μια μολότοφ σε μια διμοιρία των ΜΑΤ. Άντε! Γιατί θα νομίζαμε ότι ένας νομοταγής και ήρεμος πολίτης, κάνει επίδειξη στα ΜΑΤ πώς να τις αποφεύγουν! Πόσο ηλίθιους τους θεώρει τους αναγνώστες του το περιοδικό αυτό;

Έχετε υπ’ όψιν σας πόσα παίρνει ένα παιδί που είναι αποσπασμένο στα ΜΑΤ; Να σας πω εγώ. Από 720 μέχρι 900 ευρώ. Τα 900 όταν είναι κάποιος με δυο τρεις τριετίες εκεί… συνήθως δεν είναι κανένας τόσον καιρό. Ποιος θα ήθελε να διακινδυνεύει κάθε τρεις και λίγο να μείνει ανάπηρος ή καμένος από τους αναρχικούς για τόσο λίγα λεφτά; Και να έχει και την κατακραυγή του κόσμου. Λες και οι αστυνομικοί, παίρνουν μόνοι τους τις αποφάσεις να ρίξουν χημικά ή να δείρουν  τους γέρους. Δεν τους δίνουν αυτές τις οδηγίες από το υπουργείο! Δεν παίρνει την απόφαση ο εκάστοτε αξιωματικός που είναι επικεφαλής. Έχει έναν ασύρματο και δέχεται οδηγίες από τους ανωτέρους του που τις παίρνουν από τον υπουργό και όχι από τον αρχηγό. Και αν αμφιβάλετε, να σας θυμίσω ότι ξαφνικά τα ΜΑΤ έκαναν ντου προχθές και άδειασαν την περιοχή γύρω από τη βουλή μόνο και μόνο για να φύγουν όσοι από τους βουλευτές ήταν μέσα. Πως ήξερε ο επικεφαλής ότι ήθελαν να βγουν; Του το είπαν. Γιατί τα τζιμάνια οι βολευτές μας, ναι δε μου ξέφυγε το «υ», μόλις είδαν τα σκούρα, έδωσαν εντολή να αδειάσει ο δρόμος τους! Η πολιτική ηγεσία δίνει τέτοιου είδους εντολές.

Αυτά τα παιδιά που είναι στα ΜΑΤ δεν έχουν μάνα, πατέρα, αδέρφια, γυναίκες, παιδιά; Διακινδυνεύουν τη ζωή τους και τη σωματική τους ακεραιότητα καθημερινά με τους διαδηλωτές. Και μην ακούσω κανέναν να λέει ότι πάνε με τη θέλησή τους γιατί θα δαγκώσω κανένα αυτί. Οι διαδηλωτές δεν πάνε με τη θέλησή τους; Μήπως τους εκβιάζει κανείς να πετούν μολότοφ και μαρμαρόπετρες; Δηλαδή αυτοί θα πετούν ότι βρίσκουν και οι καημένοι οι αστυνομικοί θα καίγονται, θα ματώνουν, θα καταλήγουν στο νοσοκομείο με τα κεφάλια ανοιγμένα από καδρόνια μαζί με τα καρφιά τους και εμείς οι νομοταγείς πολίτες δε θα λέμε τίποτα;

Εμείς ως πολίτες τι κερδίζουμε από όλα αυτά;

-Ανεβαίνει το κόστος των νοσοκομείων όταν σε κάθε πορεία καταλήγουν πενήντα αστυνομικοί στα νοσοκομεία για νοσηλεία από μια ημέρα ως και έξι μήνες! Ποιος τα πληρώνει αυτά; Εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες. Γιατί είναι εν ενεργεία τα παιδιά και νέα. Δεν πήγαν μόνοι τους να καούν. Σε διατεταγμένη υπηρεσία ήταν.

-Κλείνουν οι δρόμοι, τα καταστήματα στο κέντρο, χάνουν χρήματα οι έμποροι και οι υπάλληλοι τους καταλήγουν στην ανεργία. Γιατί όταν για πολύ καιρό δεν υπάρχουν έσοδα, δε θα κρατήσεις τον υπάλληλο. Θα τον απολύσεις. Και έτσι απλά γιγαντώνεις το πρόβλημα της ανεργίας.

-Δεν μπορείς να πας στο κέντρο και τις υπηρεσίες που βρίσκονται εκεί για τις δικές δουλειές.

-Δε λειτουργούν λόγω εκτρόπων τα πανεπιστήμια. Δε φτάνει που το έχουν κάνει τετραήμερο, ναι, οι φοιτητές έχουν μαθήματα από Δευτέρα μέχρι και Πέμπτη. Την Παρασκευή και το σαββατοκύριακο, οι πανεπιστημιακοί έχουν τριήμερο. Κάθε φορά που ανακοινώνονται απεργίες σε οποιοδήποτε εργασιακό κλάδο, οι πανεπιστημιακοί, δεν κάνουν μαθήματα γιατί είναι στο κέντρο των γεγονότων. Δίκιο έχουν, τι μάθημα να κάνεις όταν απ’ έξω φωνάζουν συνθήματα και πέφτουν μολότωφ; Πως θα πάνε τα παιδιά στη σχολή; Πρέπει να πηγαίνουν και να βγαίνουν από τη σχολή με ασφάλεια; Δεν το έστειλε ο καθένας το παιδί του στην Αθήνα να σπουδάσει και να γίνει φλαμπέ από τις μολότοφ των αναρχικών! Μετά το νόμο της Διαμαντοπούλου κιόλας, να δω πότε θα κάνουν τις εφτά εβδομάδες μάθημα για το κάθε μάθημα για να το δώσουν στην εξεταστική! Και ποιος τα πληρώνει όλα αυτά; Εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες.

-Ζημιές στα πεζοδρόμια, στον άγνωστο στρατιώτη, στα προπύλαια του πανεπιστημίου, στο πολυτεχνείο, στη βουλή, κάδοι σκουπιδιών σπασμένοι και καμένοι, μάρμαρα ξεκολλημένα και σπασμένα. Ποιος τα πληρώνει αυτά; Εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες.

Δηλαδή, αφήνουμε τριακόσιους (αν είναι και τόσοι) αναρχικούς να κάνουν μπάχαλο την Αθήνα και τους πληρώνουμε κιόλας. Έμμεσα βέβαια, οι περισσότεροι. Άμεσα, το δικό τους οικογενειακό περιβάλλον. Και τους αφήνουμε να καίνε τα παιδιά μας. Να πετούν μαρμαρόπετρες στους εργαζόμενους των 700 ευρώ. Να κινδυνεύουν οι φοιτητές μας όταν πηγαίνουν στις σχολές τους. Να κλείνουν τα μαγαζιά στο κέντρο που ήταν σημείο αναφοράς για όλη την Αθήνα…

Και καπάκι, έρχεται και το Τime και κάνει μια από τις φωτογραφίες της εβδομάδας τον αναρχικό που πετά μολότοφ στα ΜΑΤ…

Και μετά με λέτε γκρινιάρα! Δε θα γκρινιάξω όταν γινόμαστε διεθνώς ρεζίλι; Λες και το μόνο που εξάγουμε είναι φωτογραφίες που δείχνουν την απαξίωση των ελλήνων στα σώματα ασφαλείας!

Ξέρετε γιατί η βιομηχανία αθλητικών  ΝΙΚΕ ειδών έβγαλε αυτό το μαγιώ;

 Για να αποφύγει αυτό:

 

( έχουμε ανάγκη λίγο γέλιο! )

ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΛΑ, ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΕ ΑΓΑΠΑΣ...

...λέει το λαϊκό άσμα, αν το θυμάμαι και καλά.

Ξύπνησα στις έξι σήμερα το πρωί. Νορμάλ ώρα για μένα που από δεκαοκτώ χρονών σηκώνομαι στις πέντε και μισή. Κάνω το ντουζάκι μου, φτιάχνω καφέ και ανοίγω την τηλεόραση.

Και τι βλέπω; Ότι κρίνεται παράνομο το ηλεκτρονικό τσιγάρο, όχι γιατί  είναι επικίνδυνο για την υγεία, αλλά γιατί δεν έχει περάσει από τον ΕΟΦ. Και ρωτά εύλογα ο δημοσιογράφος, γιατί. Γιατί, του λέει ο πρόεδρος του ΕΟΦ, ή κάτι τέτοιο ήταν, έχει νικοτίνη που είναι φαρμακευτική ουσία. Αν δεν έχει νικοτίνη, δεν χρειάζεται έγκριση. Το τσιγάρο, λέει ο δημοσιογράφος, που περιέχει εξίσου νικοτίνη ίσως και παραπάνω από μια ουσία, έχει πάρει έγκριση από τον ΕΟΦ; Όχι γιατί προϋπήρχε, του λέει ο κυριούλης.

Όπως καταλάβατε, μούφα η δουλειά!

Σε όλες τις χώρες που κυκλοφορεί το ηλεκτρονικό τσιγάρο, υπάρχει νόμιμα. Δεν έχει να κάνει με τη νικοτίνη, την άδεια, την μπαταρία… βοηθά στη διακοπή του καπνίσματος, άρα προστατεύει την υγεία.

Εδώ είναι παράνομο. Και γιατί; Γιατί έχουν χάσει χρήματα από την πώληση των τσιγάρων και τους έρχεται βαρύ.

Το είπανε εμμέσως πλην σαφώς. Μόλις υποβάλλει τα χαρτιά η εταιρεία θα πάρει έγκριση. Δηλαδή ο έλεγχος είναι τυπικός όχι ουσιαστικός. Ο έλεγχος δεν αφορά την επικινδυνότητα του τσιγάρου που ίσως εισάγει βλαβερές ουσίες στον οργανισμό, αλλά ότι δεν έχει πληρώσει ο εισαγωγέας τα παράβολα για την έγκριση. Γιατί δεν μπορεί στην Αμερική και την υπόλοιπη Ευρώπη, οι ειδικοί να λένε ότι δεν είναι βλαβερό για τον οργανισμό και εδώ να το βρουν βλαβερό. Και εδώ την έγκριση θα την πάρει. Το τυπικό της υπόθεσης είναι. Τι θέλουν οι φαρμακοποιοί; να πουλιέται στα φαρμακεία; Αρκετά δε βγάζουν; Μια κρέμα, δε θα πω μάρκα, στο φαρμακείο έχει τριάντα ευρώ ενώ την ίδια κρέμα από το Hondos την παίρνεις 24! Και είναι νόμιμη. Και στο φαρμακείο και στο Hondos. Για την τιμή μιλώ. Όχι για την κρέμα. Με τα καλλυντικά και τις ασπιρίνες, βγάζουν τα μαλλιοκέφαλά τους. Και ας μην πληρώνονται από τα ταμεία… θέλουν να αυξήσουν τα εισοδήματά τους; Να το κάνουν. Όχι όμως κοροϊδεύοντας τον κόσμο για την επικινδυνότητα του ηλεκτρονικού τσιγάρου. Πες την αλήθεια. Θέλω να μαζέψω μερικές χιλιάδες ευρώ και επιπλέον να το πωλούν τα φαρμακεία για να κερδίζουν αυτά και να τα φορολογώ καλύτερα. Να το καταλάβω.

Σιγά μην τους πήρε ο πόνος για την υγεία μας. Αν ήταν έτσι, τόσα ληγμένα, τόσα μεταλλαγμένα, τόσα άχρηστα και επικίνδυνα προϊόντα δε θα υπήρχαν στα καταστήματα.

Για τα λεφτά γίνονται όλα. Και όλα τα άλλα τα ακούω βερεσέ.

MAZAOYΕΡ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ...

Προχθές, λέμε τώρα, οι New York Times, είχαν ένα άρθρο του Μαρκ Μαζάουερ.

Σας παραθέτω το άρθρο με τίτλο, Η Ελλάδα, το λίκνο της δημοκρατίας, κλονίζει τον πλανήτη.

Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις...

στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ίσως προκαλεί έκπληξη που… αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα.
Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από…

τη φυλακή της αυτοκρατορίας.

Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. “Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου”, έγραψε ο Σέλεϊ στο ποίημά του “Ελλάς”, “το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! “

Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην “ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη” στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο.

Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.

Η ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές. Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Άξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα.

Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει. Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή.

Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.

Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον. Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή.

Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ένωση. Προανήγγειλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ’90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.

Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ένωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή. Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ’90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα θέσει το ερώτημα: “ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;”.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.

Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.

*Μαρκ Μαζάουερ,
Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας,
καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

Εγώ το άρθρο το πήρα από το μπλογκ, τρικαλα εδώ, αλλά είναι γνωστό ότι ο μπλόγγερ παίζει με τη φλογέρα του και δεν μπορώ να βάλω λινκ.

Και τώρα οι ενστάσεις μου. 

Κατ’ αρχάς, όταν θες να διατηρήσεις την αξιοπιστία σου ως επιστήμονας, δε συγχέεις τον εμφύλιο της Ελλάδας με τον πόλεμο της Κορέας και του Βιετνάμ που οι βόμβες ναπάλμ καίγανε τον κόσμο. Αυτό από μόνο του κλονίζει την αξιοπιστία σου.

Η Ελλάδα στην προκειμένη περίπτωση και μιλάω για την οικονομική της κατάσταση, δε διεκδικεί την πρωτοτυπία. Η Ισλανδία, βρέθηκε στη δική μας κατάσταση πολύ νωρίτερα από εμάς. Απλώς χειρίστηκαν το θέμα πολύ πιο υπεύθυνα και δεν έχουν τα δικά μας χάλια πλέον…

Ούτε η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων είναι αυτή που καθορίζει την τύχη της Ευρώπης. Απλά φοβούνται επειδή το δικό μας παράδειγμα ακολουθεί η Ισπανία και η Ιταλία και η Πορτογαλία, μήπως θα πρέπει και αυτές τις χώρες να τις χαρτζιλικώνει ο πλούσιος βορράς. 

Η Ιταλία, μέσα σε λίγες ώρες επέλεξε πρωθυπουργό, μείωσε τους υπουργούς της στο ελάχιστο και έδειξε τέτοια αποφασιστικότητα και πυγμή που για το μέλλον της δε φοβούνται η Γερμανία και η Γαλλία που στην ουσία καθορίζουν τις τύχες των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών.

Αλλά το κυριότερο που με ενόχλησε στο άρθρο, είναι ότι δεν ασχολείται με τους λόγους που η Ελλάδα έφτασε στο σημερινό της χάλι. Θα μου πείτε το γνωστό μότο που και εγώ χρησιμοποιώ: εκ του αποτελέσματος κρινόμαστε. Ε ναι, και το αποτέλεσμα δεν είναι καλό. Δεν πρέπει να αναλύσουμε τι φταίει;;;

Η Ευρώπη, και για την ακρίβεια η ευρωπαϊκή ένωση, έχει φερθεί στην Ελλάδα εξαιρετικά καλά. Τα χρήματα που έχουν δοθεί στην Ελλάδα, ήταν πολλά και θα μπορούσε η χώρα να αναπτύξει πρωτογενή παραγωγή στη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη βιοτεχνία, τη βιομηχανία. Και μην ακούσω τις μαλακίες ότι παράγουμε ένα σωρό πράγματα γιατί θα δαγκώσω κανέναν. Ναι ρε έξυπνε, παράγουμε αλουμίνιο. Πάρ’ το και χρησιμοποίησέ το. Παράγουμε βωξίτη, μπράβο! αυτό τι ακριβώς μου προσφέρει εμένα; Μπορώ να το φάω αν δε με πληρώσει το κράτος που είμαι δημόσιος υπάλληλος και δεν πέρασα και με μέσο αλλά με πανελλαδικές εξετάσεις και μάλιστα μετά έδωσα και τόσα έξτρα μαθήματα;;; μάρμαρο, νικέλιο, χαλκό, τσιμέντο, μαγνήσιο, χρυσό, βετονίτη, όσμιο…

Εγώ δεν έχω ορυχείο χρυσού ή νταμάρι εξόρυξης μαρμάρου. Το μαγνήσιο και το χρυσό (σνιφ) και το όσμιο, δεν μπορώ να τα χρησιμοποιήσω. Ακόμα και κουβέρτα να θελήσω να αγοράσω, εισαγόμενη θα είναι. Ναι η Βέτλανς Νάουσα έκλεισε και πήγε στη Βουλγαρια. Πάλι  θεωρείται εισαγόμενο προϊόν. Άσε για τα βρακιά. Δεν παράγουμε. Εισαγόμενα είναι. Και τα  triumph, και τα luna. Μακαρόνια ακόμα και ο Ακάκιος από έξω τα παίρνει. Αν δεν κάτσω στον αργαλειό που έχω στο κατώι στο εξοχικό να φτιάξω μόνη μου μια βελεντζούλα να ζεσταθεί το κοκαλάκι μου, με βλέπω να καίω τις καρέκλες του Βαράγκη στο τζάκι!

Ωραίες οι απορίες και οι λογοτεχνικές εξυπνάδες για το πρώην μεγαλείο μας, αλλά το τι έχουμε το ξέρουμε. Δε με ενδιαφέρει τι βλέπεις μακροπρόθεσμα, εγώ άμεσα θέλω να πληρωθώ. Μπορείς, εσύ που είσαι έξω από το χορό, να μου πεις, τι έφταιξε και είμαστε σε αυτό το χάλι; Μπορείς να μου πεις, τι πρέπει να κάνουμε για να τσιμπήσουμε αυτούς που μας οδήγησαν εδώ; Μπορείς να μου δώσεις κατευθύνσεις για το πώς θα βγούμε από το λαβύρινθο της οικονομικής δυσπραγίας; Μπορείς να μου πεις πως θα πάρουμε πίσω τα φράγκα που μερικοί έξυπνοι υποτίθεται διαχειρίζονταν για μας αλλά στην ουσία τα έφαγαν;;; αν δεν μπορείς να μου δώσεις απαντήσεις στα παραπάνω, χέστηκα για τους τίτλους και τις περγαμηνές σου. Εγώ θέλω λύσεις και προτάσεις. Όχι φανφάρες και ύμνους για το ένδοξο παρελθόν μου. Που και αυτό λάθος το ξέρεις, αλλά ας το καταπιώ γιατί φαίνεται ότι είσαι φιλέλλην και αυτό το σέβομαι!

Με τις υγείες μας, σας βάζω και το βιντεάκι που μερικοί μάγκες της διασποράς έλληνες έφτιαξαν γιατί ούτε για να υπερασπιστούμε τη χώρα μας εμείς οι ντόπιοι δεν είμαστε άξιοι. Μόνο για να μπούμε σε κανένα λογαριασμό και να τσιμπήσουμε για πάρτη μας μερικές χιλιάδες ευρώ είναι οι χακεράδες μας. Να χακάρουν κανέναν σκοπιανό σάιτ ή τούρκικο, ούτε τους περνά από το μυαλό τους…

 

ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ...

... ξέρετε ποιοι είναι;

Οι ταξιτζήδες. Δεν είναι τυχαίο που τους αποκαλούν κίτρινη φυλή.

Αφού σταμάτησαν να κινούν όλο το 24ωρο τα παμπάλαια ΙΧ τους που τα έβαψαν κίτρινα, τους έβαλαν ένα ταξίμετρο και κράτησαν την επιδοτούμενη μερσέντες για προσωπικό αυτοκίνητο, αφού σταμάτησαν να εκπέμπουν τόσα και τόσα καυσαέρια, αφού άδειασαν επιτέλους οι δρόμοι, είπαν να τους σιχτιρίζουν όχι μόνο οι οδηγοί των ελληνικών δρόμων, αλλά και οι τουρίστες που επισκέπτονται τη χώρα μας. Μαζεύουν μια ζωή λεφτά να κάνουν ένα ταξίδι στην κοιτίδα του πολιτισμού, των ολυμπιακών, της τραγωδίας, αλλά μένουν με τις φωτογραφικές στο χέρι! Και βιώνουν κανονικά την τραγωδία!

Και να έμεναν μόνο με τις φωτογραφικές στο χέρι, δε θα ήταν και τόσο το σιχτίρισμα που θα έτρωγαν. Αλλά, έλα που τους ανάγκασαν να σέρνουν  τις βαλίτσες τους στους δρόμους γύρω από το Ελ. Βελ, με σαράντα βαθμούς και τρέχοντας! Έλα που τους ανάγκαζαν να μη βγουν έξω από τα κρουαζιερόπλοια και όσοι το επιχείρησαν να μην μπορούν να ξεμυτίσουν από το λιμάνι. Οι κινέζοι των δρόμων το απαγόρευαν. Σε μερικές περιπτώσεις, έπεσε και ξύλο, αλλά δεν πρόλαβα να δω ποιοι έδερναν ποιους!

Την απεργία, εμείς, οι πελάτες τους, πρέπει να κάνουμε, όχι οι ταξιτζήδες. Να σταματήσουν αυτοί την απεργία τους και να μη πατάει άνθρωπος σε ταξί. Να τριγυρνούν στους δρόμους άδειοι και να μη σηκώνει κανείς το χέρι του για να τους καλέσει. Να κάνουν κρα για πελάτη και πελάτη να μη βλέπουν. Να δουν τι ωραία θα περάσουν! Όπως πέρασαν και αυτοί που έμειναν στη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου, όπως και αυτοί που αναγκάστηκαν να πάρουν την παλαιά εθνική οδό για τα ταξίδια τους στα χωριά τους...

Προσωπικά, πολύ την ευχαριστιέμαι την απεργία των ταξιτζήδων. Οι δρόμοι είναι άδειοι και πας όπου θες σε χρόνο ντε τε! Ας το καθυστερήσουν και άλλο. Πολύ με βολεύει! Μόνο που δεν ελπίζω… πόσο θα αντέξουν οικονομικά; Σε λίγες μέρες, θα σταματήσουν. Όχι νωρίτερα από την επομένη της παναγίας, αλλά αμέσως μετά, θα την διακόψουν την απεργία.


Οι μικρονοϊκοί αυτοί τύποι, δεν καταλαβαίνουν ότι οι ενέργειές τους έχουν κάνει τους απανταχού τουρίστες να διαγράψουν τη χώρα μας από τους μελλοντικούς προορισμούς τους. Βρε ηλίθιοι, αν δεν έρθουν τουρίστες, πως θα δουλέψετε; Όλοι έχουν δικό τους αυτοκίνητο. Με τους τουρίστες, θα κινηθείτε. Εκτός από ήλιο δεν εξάγουμε και κάτι άλλο. Αν δεν έλθουν οι τουρίστες, πως θα  ζήσετε εσείς και οι ξενοδόχοι και οι μαγαζάτορες και χίλιοι δυο άλλοι επαγγελματίες; Αν δεν υπάρχει χρήμα, δε θα υπάρχει και για ταξί, ανεγκέφαλοι!
Τέτοια προδοσία, δεν περίμενα. Ρεζίλι γίναμε διεθνώς. Αντί να μιλούν για τον ξένιο Δια, θα μιλούν για τον αφιλόξενο έλληνα ταξιτζή...

ΠΩΣ...;

Πως καταλαβαίνουμε ότι μπήκε το καλοκαίρι;

Από πολλά και διάφορα.

Δε θα πω για τον ήλιο, γιατί μέχρι προχθές, ένα διωράκι βροχή το είχαμε…

Το καταλαβαίνουμε από την μπόχα των κυρίων και των κυριών που δεν έχουν καλή σχέση με το λουτρό του σπιτιού τους. Σηκώνουν το χέρι τους και λιποθυμούν όσοι περνούν σε απόσταση εκατό μέτρων.

Το καταλαβαίνουμε από τις επαναλήψεις στην τηλεόραση. Αν δω άλλη μια φορά τον Κατακουζηνό/Πώπωτα, θα βγάλω σπυριά. Δηλαδή αυτό το κανάλι δεν έδειξε τίποτα πιο πετυχημένο από αυτά τα δυο σήριαλ και τον Μπέζο;

Το καταλαβαίνουμε από τα κουνούπια και τα κόκκινα σημάδια που έχουμε κάθε πρωί στο σώμα μας. Πουά έχουμε καταντήσει. Λες και έπεσε επιδημία ιλαράς είμαστε.

Το καταλαβαίνουμε από τις κυράτσες που πλένουν τη βεράντα τους και πιτσιλούν τους τοίχους για να δροσίσει το σπίτι. Αν είναι δυνατό, ρε παιδιά, ρίχνουν μπόλικο νερό στους τοίχους, για να δροσιστεί το σπίτι. Τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας; Είμαι και ψηλά, βλέπω όλα τα μπαλκόνια της γειτονιάς, είναι μια, αν την πιάσω, το λαστιχο στο ένα χέρι, το κινητό στο άλλο, και το νερό να τρέχει να τρέχει να τρέχει να τρέχει… με πιάνει και το οικολογικό μου για τη σπατάλη του νερού, μου έρχεται να της πετάξω τη γλάστρα με το γιούκα από τη βεράντα μου στο μπαλκόνι της!

Το καταλαβαίνουμε από τους αλλοδαπούς που αντί για χαρτομάντηλα πουλάνε βεντάλιες και μυγοσκοτωστρες ρακέτες του τένις. (Πήρα μια τέτοια που τη φορτίζεις στην πρίζα την ηλεκτρική και από εκείνη τη μέρα δεν έχω δει μυγάκι ή κουνούπι σπίτι για να την εγκαινιάσω. Ούτε εκείνο το κωλοκούνουπο που έκανε πάρτυ πάνω μου και κάλεσε και τους φίλους του την Τετάρτη το βράδυ και ξύπνησα την Πέμπτη με έξι, ναι έξι, 6 τσιμπήματα στο δεξί στήθος! Τώρα έλα ρε παλιοκούνουπο, να σε κάνω ψητό. Αλλά εξαφανίστηκε…)

Το καταλαβαίνουμε από τις διαφημίσεις στα περιοδικά για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια/κολλέγια/σχολές. Από τις αγγελίες για κρεββάτια/βιβλιοθήκες/σαλονάκια από φοιτητές που πήραν πτυχίο και πουλούν την πραμάτεια τους.

Εσείς από τι καταλαβαίνεται ότι επιτέλους έφτασε το καλοκαίρι;

Υ.Γ. για κάποιο περίεργο λόγο δεν μπορώ να βάλω φωτογραφίες ούτε να κάνω αλλαγές στην ανάρτηση, είμαι καλό κορίτσι και δε λέω τι κάνει ο μπλόγγερ!

TYXAIO; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ...

Ξεπερνώ με οδύνη την ψυχρολουσία της βαθμολογίας των πανελλαδικών και τις 17300 μονάδες που έπιασε το βλαστάρι μου και κοιτώ μπροστά…

Και επειδή ήμουν έτοιμη να ασχοληθώ με το παρακάτω θέμα, το αναρτώ σήμερα για να μην ασχοληθώ με την αποτυχία του μικρού.

Ως γνωστόν είμαι νοσηλεύτρια. Μπήκα λοιπόν στο ίντερνετ, άνοιξα και κάτι παλιοβιβλία που είχα και διάβασα για το μοδάτο πλέον μικρόβιο 

escherichia coli.

Διαπίστωσα ότι δεν έχουν αλλάξει πολύ οι γνώσεις των επιστημόνων για το μικρόβιο από τα χρόνια που ήμουν στη σχολή.

Αυτό το μικρόβιο, είναι γνωστό και ως κολοβακτηρίδιο γιατί συνήθως εντοπίζεται στα κόπρανα ανθρώπων ή ζώων μιας και ζει στο έντερο τους.

Ποτέ μέχρι τις αρχές Μαΐου ποτέ δεν είχαν παρατηρηθεί τόσοι θάνατοι μαζεμένοι και να ευθύνεται για αυτούς το παραπάνω μικρόβιο.

Διάβασα σε ένα γερμανικό έντυπο, το μετέφρασα στα αγγλικά, ότι το ινστιτούτο Koch, κάτι σαν το δικό μας Παστέρ ένα πράμα, διαπίστωσε ότι το στέλεχος του μικροβίου που απομονώθηκε από τους νοσούντες, δεν υπάρχει φυσιολογικά στη φύση και είναι προϊόν γενετικής επίδρασης σε εργαστήριο στο κοινό Escherichia coli.

Μέσα σε σχεδόν πενήντα ημέρες, οι γερμανικές αρχές, εντόπισαν το μικρόβιο, βρήκαν πως μολύνθηκαν οι άνθρωποι, έκαναν λάθος, εντόπισαν την πραγματική πηγή μόλυνσης.

Κυκλοφόρησαν ένα τεστ που το κάνεις στα φρούτα και τα λαχανικά και διαπιστώνεις αν είναι μολυσμένα με το μικρόβιο.

Εντόπισαν δε, πάνω από τέσσερις πηγές μόλυνσης σε τέσσερα διαφορετικά σημεία της Γερμανίας.

Αν το μικρόβιο βρισκόταν σε έξαρση και μεταλλάχτηκε με την επίδραση διαφόρων φυσικών παραγόντων, γιατί εντοπίστηκε η συγκεκριμένη μετάλλαξη μόνο στη γερμανική επικράτεια;;;

Αν οι καιρικές συνθήκες, η μόλυνση του περιβάλλοντος και το γεωγραφικό πλάτος και  μήκος παίζουν ρόλο στην ανάπτυξή του, γιατί δεν παρουσιάστηκαν κρούσματα μόλυνσης και σε άλλα μέρη του πλανήτη που έχουν τις ίδιες συνθήκες;;;

Γιατί απλούστατα, δεν είναι τυχαίο.

Είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, τρομοκρατική επίθεση.

Ο βιολογικός πόλεμος είναι το φτηνότερο και αποτελεσματικότερο μέσο θανάτωσης μεγάλου αριθμού ατόμων. Με ένα εργαστήριο του κώλου που μπορείς να φτιάξεις στο πλυσταριό σου, μπορείς να μολύνεις όλον τον πλανήτη.

Θα μου πείτε γιατί τη Γερμανία και όχι την Ιταλία. Ή την Ινδία, ή την Ελλάδα… γιατί αν μολύνεις μια χώρα όπως η Γερμανία που όλα δουλεύουν ρολόι και ταχύτατα μπορεί να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός άμυνας, τότε έχει μεγαλύτερη αξία. Είναι πιο μεγάλος άθλος να μολύνεις πέντε μέρη στη Γερμανία από εκατό στην Ελλάδα. Και φυσικά έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Σημειωτέον, ότι οι βρετανοί αθλητές δεν πήγαν στη Γερμανία για τους αγώνες κωπηλασίας, το ίδιο και οι αντιπρόσωποι του καναλιού  BBC. Τυχαίο; δε νομίζω...

Καλά, οι αθλητές φοβήθηκαν, λογικό, αλλά οι δημοσιογράφοι που δουλειά τους είναι να ενημερώνουν τον κόσμο για τις διάφορες αθλητικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις, γιατί δεν ταξίδεψαν να καλύψουν το γεγονός και ας απουσίαζε η βρετανική ομάδα;;;

Κάτι ξέρουν και μας το κρύβουν. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω ποιοι κρύβονται από πίσω.

Και αναμένω.

Άντε, πάω να κλάψω. Νομική δεν πιάνουμε… τουλάχιστον με τις περσινές βάσεις.

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ...

Καλά, αυτό το σημερινό, είναι από τα άγραφα. Έφυγα από το νοσοκομείο στις τρεις παρά τέταρτο, έφτασα στο σπίτι μου στις πέντε και τέταρτο!

Είχα δει τα έκτροπα στο σύνταγμα, είδα τη συνάντηση Παπανδρέου Παπούλια, αλλά τέτοιο κυκλοφοριακό χάος δεν περίμενα να ζήσω.

Βλέπεις ρε φίλε τροχονόμε, ότι δεν επιτρέπεται να πάμε στη βασιλίσσης Σοφίας, γιατί δε μας κόβεις το δρόμο πριν τη Φειδιππίδου;

Τέτοιο χάλι, κανείς αθηναίος δεν έχει ζήσει άλλη φορά.

Και αναρωτιέμαι:

Τι ακριβώς επιθυμούν οι αγανακτισμένοι στο σύνταγμα;

Να γίνουν εκλογές; Θα γίνουν. Αλλά και τι θα βγει; Θα γίνει κανένα θαύμα και θα γεμίσουν τα ταμεία; Θα υπερδιπλασιαστεί το απόθεμα χρυσού της χώρας; Θα έχει ο καινούργιος πρωθυπουργός, κανένα μαγικό λυχνάρι που θα ικανοποιήσει τις ευχές των ελλήνων; Όχι. Προσωπικά, θεωρώ το εξής απλό: ποιος χειρουργός μπορεί να διορθώσει ένα λάθος χειρουργείο που έκανε σε κάποιον ασθενή; Ο ίδιος που έκανε το λάθος. Αυτός ξέρει τι ακριβώς έκανε και πώς να το διορθώσει. Μήπως κανείς από τους αγανακτισμένους υπέγραψε το μνημόνιο; Όχι. Αυτός που το υπέγραψε καλείται τώρα να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Μην του δίνεις τσιμπίδα, άσ’ τον να τα βγάλει με τα χέρια! Ή έχετε την εντύπωση ότι με τις εκλογές θα βγει αυτοδύναμη κυβέρνηση; Ποτέ. Πάλι οι ίδιοι θα είναι ρυθμιστές. Οπότε οι εκλογές, δεν είναι λύση.

Να επιστρέψουμε στη δραχμή; Αφού δεν το κάναμε πέρυσι τον Ιανουάριο, τώρα θα είναι μεγάλο λάθος. Θα γίνουν υποτιμήσεις. Το ευρώ θα ανέβει στα ύψη. Ότι εισαγόμενο θα στοιχίζει υπερβολικά. Και δε μιλάω για υπολογιστές ή για κινητά τηλέφωνα. Μπορούμε να βολευτούμε και με τα παλιά μας. Δε μιλάω για τα αυτοκίνητα. Εκεί που κάθε νούμερο στην πενταετία άλλαζε αυτοκίνητο ας αλλάξει στη δεκαπενταετία.  Δε μιλάω για αβοκάντο και παπάγιες, μιλάω για τα φάρμακα. Για να έρθουν τα φάρμακα για τον καρκίνο θα υπάρχει τεράστια διαδικασία. Θα υπάρχουν καθυστερήσεις, θα υπάρχουν υπέρογκα έξοδα που δε θα τα καλύπτουν τα ήδη καταχρεωμένα ασφαλιστικά ταμεία. Θα πεθάνει κόσμος και κοσμάκης. Και ακόμα και τα αντιβιοτικά θα ακριβύνουν πολύ. Βέβαια όπως ήδη γίνεται, θα βγουν φασόν αντιβιοτικά, αλλά αυτό θα πάρει μερικά χρόνια, όχι πολλά, δυο τρία, αλλά κόσμος θα πάει να συναντήσει το δημιουργό του…

Τι ακριβώς ζητούν οι αγανακτισμένοι με το να βρίσκονται καθημερινά στο σύνταγμα; Μήπως να παραιτηθεί η κυβέρνηση και όλοι οι 300; Τόσες μέρες διαπίστωσαν ευθιξία και ντροπή από τους αντιπροσώπους μας;;; Όχι βέβαια! Τι κάνουν απ΄ έξω λοιπόν; Μήπως ελάττωσαν τις δικές τους απολαβές για να δοθούν τα χρήματα στους συνταξιούχους; Δηλαδή τώρα θα αλλάξει κάτι; Θα τους έρθει η επιφοίτηση και θα παραιτηθούν; Πάνω από δεκαπέντε ημέρες κάθε απόγευμα μαζεύεται κόσμος. Πήγα και εγώ τρεις φορές. Είδα ότι ως τρόπος διαμαρτυρίας δεν έχει αποτέλεσμα. Ο πρωθυπουργός είπε ότι συνεχίζει στην πορεία που χάραξε με σταθερότητα. Άδικος κόπος οι συγκεντρώσεις…

Φτάσαμε στο σημείο να ζητιανεύουμε χρήματα για να πληρώσουμε τους γιατρούς και τους δασκάλους. Και αναρωτιέμαι ξανά. Πέσανε στην Ελλάδα τόσα δις ευρώ; Και αν ναι, που είναι; Γίνανε δρόμοι; Που; Γίνανε νοσοκομεία; Που; Δόθηκαν επιδοτήσεις στους αγρότες; Σε ποιο νομό; Δόθηκαν κίνητρα στους βιοτέχνες να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους ή τους ανάγκασαν να μεταφέρουν τις βιοτεχνίες τους στη Βουλγαρία την Αλβανία τα Σκόπια; Δόθηκαν κίνητρα στους εφοπλιστές να υψώσουν ελληνική σημαία στα καράβια τους ή τους ανάγκασαν να έχουν τα μισά σημαία Λιβερίας και τα μισά σημαία Τρινιντάντ Τομπάγκο;

Αν πέσανε τόσα λεφτά στη χώρα, που είναι; Ποιος τα  πήρε; Πως ξοδεύτηκαν; Γιατί τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε χρήματα που δεν τα είδαμε. Αυτό ναι. Να μας πουν που πήγαν τα χρήματα και αν δεν έγινε σωστή διαχείριση να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Αυτό θα ήταν ένα αίτημα των αγανακτισμένων σωστό. Αλλά δεν είναι.

Βλέπω συνέχεια κάτι εκπομπές να δείχνουν τον κόσμο να μουτζώνει τη βουλή. Ωραία. Ξεσπά. Κατανοητό. Που ακριβώς όμως προσφέρει στον αγανακτισμένο; Έχει την εντύπωση πως θα ιδρώσει κανενός βουλευτή το αυτί; Το πιο πιθανό είναι να χαμογελάσει ο βουλευτής. Κατά τα άλλα, μια από τα ίδια!

Αυτά για σήμερα. Πάω μια βόλτα στη θάλασσα τώρα που βγήκε ο ήλιος.