ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ!

Λόγω κουλαμάρας και κρυώματος, κάθισα στο σπίτι δυο μέρες. Για να είμαι ειλικρινής, τις περισσότερες ώρες κοιμόμουν.

Το Σάββατο το βράδυ, ξύπνησα γύρω στις δέκα γιατί ο βήχας δε με άφηνε να ησυχάσω. Μετά από λίγο που συνήλθα, τι διαπίστωσα?

Η τηλεόραση, έδειχνε ένα καινούργιο, δεν ξέρω και πως να το ονομάσω, που έψαχναν τραγουδιστές. Κάποια στιγμή, μεταξύ ζεστού γάλακτος, χαρτομάντηλων και βήχα, διαπιστώνω ότι τραγουδάει μια κοπέλα που στο μπλουζάκι της εχει το νούμερο 42.000 κάτι! Ναι ναι ναι. Την πρώτη μέρα που έδειχναν το πρόγραμμα, είχαν πάει 42000 νούμερα και βάλε να γίνουν τραγουδιστές! Μετά, το παρακολουθούσα με περισσότερο ενδιαφέρον. Ήθελα να δω τι άνθρωποι πηγαίνουν σε τέτοιες οντισιόν. Και τι δεν είδαν τα ματάκια μου! Φοιτητές του πολυτεχνείου (και μετά σου λένε ότι οι θετικοί επιστήμονες έχουν μυαλό!), κομμωτές και κομμώτριες (τέρμα τα ωδεία, τα νέα φυτώρια τραγουδιστών είναι τα κομμωτήρια), φοιτήτρια θεολογίας που μάλιστα κάθε βράδυ τραγουδούσε σε σκυλάδικο (δηλαδή αν δεν κάνει καριέρα αυτή ως αοιδός, μεθαύριο θα διδάσκει σε σχολείο και δε σας περιέγραψα και πως ήταν ντυμένη, γιατί το μίνι έφτανε στις αμυγδαλές!!!), δεκαεξάχρονα που αντί να κάθονται πάνω από το βιβλίο να χαράσουν την πορεία τους στη ζωή, ξημεροβραδιάζονται στον καθρέφτη και μιμούνται τη Βανδή και το Ρουβά!

Που έφτασε αυτή η κοινωνία? Οι τραγουδιστές και οι ηθοποιοί, ξεκίνησαν το μεσαίωνα ως γελοτοποιοί των φεουδαρχών! Και σήμερα, οι τραγουδιστές είναι τα «φωτεινά» παραδείγματα των νέων μας! Δεν άκουσα κανένα από τους φίλους του γιου μου να λέει θέλω να γίνω σαν τον Μπαμπινιώτη, την Κιουρί, άντε τον Μπιλ Γκέιτς, παρά ακούω, για τον Ρουβά, το Μακρόπουλο, τη Σάσα Μπάστα (Μπάστα λεγόταν η φίλη μου η παιδίατρος που θήλαζα και το δικό της παιδί και τώρα πέθανε, αλλά Λίλλυ όχι Σάσα, αυτή τι στο καλό είναι???)

Μέχρι τώρα θύμωνα με το γιο μου που εκτός της νομικής δεν υπάρχει άλλη σχολή γι’ αυτόν, τώρα όμως δε με νοιάζει.

Χάθηκαν τα πρότυπα. Χάθηκαν οι αξίες. Χάθηκαν οι ρήσεις του τύπου μάθε τέχνη και άστηνε και άμα πεινάσεις πιάστηνε! Τώρα μόνο το εύκολο κέρδος και η αναγνωρισημότητα έχουν πέραση και επηρεάζουν τους έφηβους που καλούνται σε αυτήν την ευαίσθητη ηλικία να επιλέξουν τι θέλουν να κάνουν στη μετέπειτα ζωή τους.

Δε ακούς θελω να γίνω μαθηματικός, γιατρός, δάσκαλος, παρά ακούς θέλω να γίνω ποδοσφαιριστής, τραγουδιστής, μοντέλο!

Δε φταίνε όμως τα παιδιά, αλλά εμείς, που αγοράζουμε σαν τρελλοί κάθε έντυπο που δείχνει γνωστά ξέκωλα που υποτίθεται ότι τραγουδούν. Γιατί ακολουθεί το παράδειγμα μιας κιτρινοφυλλάδας όλος ο περιοδικός τύπος και αναγκαστικά, οι έφηβοι αυτά βλέπουν ως πρότυπα. Ποτέ δε φταίνε μόνο τα παιδιά. Οι ευθύνες είναι κυρίως των μεγάλων που δε φρόντισαν να εμφυσήσουν ιδανικά και αρχές στα παιδιά.

Καλή μέρα και καλή εβδομάδα. Ανάρτηση που θέλει γράψιμο, θα ξανακάνω όταν αφαιρέσω το νάρθηκα. Από τις πέντε το πρωί γράφω το κείμενο αυτό που δεν έχει ούτε 500 λέξεις. Μα με ένα χέρι, άλλα θέλω να γράψω και άλλα γράφω. Ευχαριστώ για την κατανόησή σας, και ζζζζμααατς!!!

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Πρόταση 1. περί έρωτα

Έξυπνος άνδρας + έξυπνη γυναίκα

= ειδύλλιο

Έξυπνος άνδρας + χαζή γυναίκα

= δεσμός

Χαζός άνδρας + έξυπνη γυναίκα

= γάμος

Χαζός άνδρας + χαζή γυναίκα

= εγκυμοσύνη

Πρόταση 2. περί εργασίας

Έξυπνο αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος

= προκοπή

Έξυπνο αφεντικό + χαζός υπάλληλος

= παραγωγή

Χαζό αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος

= προαγωγή

Χαζό αφεντικό + χαζός υπάλληλος

= υπερωρίες

Πρόταση 3. περί αγοράς

Ένας άνδρας πληρώνει € 2 για

ένα αντικείμενο που χρειάζεται και κοστίζει € 1.

Μια γυναίκα πληρώνει € 1 για

ένα αντικείμενο που δε χρειάζεται και κοστίζει € 2.

Πόρισμα:

Μια γυναίκα ανησυχεί για το μέλλον

μέχρι να βρει σύζυγο.

Ένας άντρας ποτέ δεν ανησυχεί για το μέλλον,

παρά μόνο όταν βρει σύζυγο.

Γενίκευση:

Επιτυχημένος άνδρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα απ' όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του.

Επιτυχημένη γυναίκα είναι κάποια που μπορεί να βρει έναν τέτοιο άντρα.

ΤΙ ΓΕΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ

ΟΜΑΔΑ ΑΝΤΡΩΝ:

ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΘΥΛΗΚΟΥ ΔΙΟΤΙ:

- Κανείς παρά μόνο ο δημιουργός τους καταλαβαίνει τη λογική με την οποία λειτουργούν.

- Η γλώσσα την οποία χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, είναι κάτι που κανείς άλλος δεν καταλαβαίνει.

- Ακόμη και το παραμικρό λάθος που θα κάνεις, αποθηκεύεται στη μνήμη τους και σε ταλαιπωρεί και πολύ καιρό.

- Μόλις καταφέρεις να αποκτήσεις ένα δικό σου, ξοδεύεις για συντήρηση και αξεσουάρ μια περιουσία.

ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ:

ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΑΡΣΕΝΙΚΟΥ ΔΙΟΤΙ:

- Σε περίπτωση που θέλεις να κάνεις οτιδήποτε μαζί του, πρέπει πρώτα να το ανάψεις.

- Έχουν πάρα πολλά δεδομένα αλλά δεν μπορούν να τα επεξεργαστούν από μόνα τους ούτε να πάρουν αποφάσεις.

- Υποτίθεται ότι ο ρόλος τους είναι να σε βοηθούν να επιλύσεις προβλήματα αλλά συνήθως δημιουργούν πολύ περισσότερα απ΄ όσα επιλύουν.

- Μόλις αποκτήσεις ένα, συνειδητοποιείς ότι αν περίμενες λίγο, θα μπορούσες να αποκτήσεις ένα καλύτερο μοντέλο.

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΣ

Μάνες και κόρες! Μια πολύ δύσκολη σχέση. Γυναίκες, μεγαλωμένες με τα ίδια βιώματα, με τις ίδιες αρχές, με τα ίδια πρότυπα. Τότε, που χαλάει η συνταγή και τρώγονται? Τι τις κάνει να έχουν τυπικές σχέσεις και μόνο? Τι είναι αυτό που σπρώχνει κάθε κόρη να λέει στις φίλες της: ότι αν γίνω σαν τη μάνα μου, πνίξτε με??? Τι είναι αυτό που κάνει τις μανάδες να μισούν και να ανταγωνίζονται τις ίδιες τους τις κόρες?

Άσε τα προσωπικά βιώματα, που είμαι 40 χρονών γυναίκα και δεν έχω ακούσει καλή κουβέντα από το στόμα της μάνας μου ποτέ. ΠΟΤΕ. Βλέπω τις φίλες μου, βλέπω τις συναδέλφους μου, βλέπω τις κόρες των ασθενών στο νοσοκομείο. Σαν το σκύλο με τη γάτα.

Δεν υπάρχει σημείο επαφής. Λατρεύεις την κουζίνα και ασχολείσαι εντατικά με τη μαγειρική, είσαι θαμένη στις κατσαρόλες και χάνεις το τραίνο της ζωής. Είσαι καριερίστα γιατί σ’ αρέσει αυτό που κάνεις, έχεις γίνει αντρογυναίκα και θα μείνεις στο ράφι. Παντρεύεσαι, τώρα θα δεις τι θα πει νοικοκυρά. Αγοράζεις σπίτι, κάνεις έξοδα και βάζεις θηλιά στο λαιμό σου.

Τι στο καλό θέλουν οι μανάδες μας? Τι τέλος πάντων, πρέπει να κάνουμε οι κόρες, για να είστε ευχαριστημένες? Δεν είναι δυνατό να γίνουμε κλώνοι σας, πάρτε το χαμπάρι. Σταματήστε να μας κριτικάρετε για ότι κάνουμε. Πάψτε να μας γεμίζετε ενοχές και τύψεις για το οτιδήποτε. Μη συνεχίζεται την γκρίνια ακόμα και μετά που ενηλικιωθήκαμε. Βαρεθήκαμε τις πικρόχολες συμβουλές, βαρεθήκαμε να απολογούμαστε για τις προσπάθειές μας. Αφήστε μας χώρο να αναπνεύσουμε. Ας κάνουμε τα δικά μας λάθη. Μην προσπαθείτε να μας προστατεύσετε γιατί το παρακάνετε και μας πνίγετε. Θέλουμε να σας έχουμε αποκούμπι, να μπορούμε να σας εμπιστευτούμε τα πάντα, όχι να φοβόμαστε ακόμα και νας πούμε τις επιτυχίες μας! Θέλουμε να ξέρουμε ότι θα υπάρχει ένα αυτί που πρόθυμα θα μας ακούσει χωρίς να μας κατακρίνει.

Μπορεί να μη γίναμε αυτό που πάντα ονειρευόσασταν για μας, όμως υλοποιούμε τα δικά μας όνειρα και όχι τα δικά σας. Μπορεί να μη γίναμε κλώνοι της Λωξάντρας αλλά δεν ήταν ποτέ το δικό μας πρότυπο. Αποδεχτήτε το γεγονός ότι η ζωή είναι δική μας και ότι το να μας μέμφεστε για το κάθε τι, δυναμιτίζει την αγάπη και τη στοργή που οφείλουμε να έχουμε στους γεννήτορές μας.

Για τα υπόλοιπα χρόνια που θα περάσουμε μαζί, θέλουμε αναχωχή. Θάψτε το τσεκούρι του πολέμου και αγκαλιάστε μας γιαυτό που είμαστε και μη μας γκρινιάζετε γιαυτό που δε γίναμε. Αγαπήστε μας και δείτε σε μας το κοριτσάκι που του πλέκατε κοτσίδες όταν ήταν μικρό. Πάντα μας λείπει εκείνο το χάδι...

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΤ ΤΟΥ

Προς όλους τους άντρες:

Αγαπητοί μου αρσενικοί, μπορεί να κλαίμε, να μιλάμε πολύ, να λέμε ψέμματα αλλά έχουμε και καλά χαρακτηριστικά.

Κατ’ αρχάς έχουμε πολύ δυνατή και ελαστική μνήμη.

Και εξηγούμαι. Μπορεί να καβγαδίζουμε και να γίνονται όλα γης μαδιάμ, αλλά με την πρώτη καλη κίνηση που θα κάνετε, θυμόμαστε όλα τα καλά που μας έχετε προσφέρει και δεν εννοώ υλικά και ξεχνάμε ότι στραβό έχετε κάνει.

Είμαστε μεγαλόκαρδες. Συγχωρούμε τα πάντα και τα ξεχνάμε με πολύ μεγάλη ευκολία. Προσπερνούμε όσα μας κάνετε γιατί σας αγαπάμε.

Και όταν λέω αγαπάμε,

το εννοώ από το πρώτο ως το τελευταίο γράμμα! Σα σύντροφο και γινόμαστε ερωτικές, σαν παιδί και γινόμαστε στοργικές, σαν ένα σπάνιο λουλούδι και γινόμαστε τρυφέρες, σαν κόσμημα και γινόμαστε κτητικές.

Σας υποστηρίζουμε, σας συντροφεύομε, σας συμβουλεύουμε, σας προσέχουμε.

Ενισχύουμε την αυτοπεποίθησή σας, καλλιεργούμε το εγώ σας, είμαστε η φωνή της συνείδησής σας.

Είμαστε δίπλα σας και στα καλά και στα κακά που θα σας συμβούν. Θα χαρούμε διπλά από σας για τις επιτυχίες σας και θα λυπηθούμε περισσότερο από εσάς, έστω και αν δε σας το δείχνουμε για να μη σας καταβαραθρώσουμε, στις αποτυχίες σας.

Θα σας παρηγορήσουμε στο συνάχι, στον καβγά με τους φίλους σας και τους διαπληκτισμούς σας με τους συναδέλφους σας.

Σας ενθαρύνουμε σε κάθε νέο σας ξεκίνημα. Βρίσκουμε λύσεις σε κάθε πρόβλημα που μας εμπιστεύεστε.

Μα πάνω απ’ όλα, είμαστε εκεί για να σας ακούσουμε, να σας χαϊδέψουμε, να μοιραστούμε μαζί σας τα πάντα. Αρκεί εσείς να μας ανοίξετε την καρδιά σας!

Υ.Γ. για το μπλογκούλη που το περίμενε εναγωνίως!

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ...

Προς άπαντες τους άντρες!

Μην προσπαθείτε να μας καταλάβετε. Το μυαλό μας δουλεύει σε διαφορετικό μήκος κύματος από το δικό σας.

Λατρεύουμε τα χρώματα! Για μας το λευκό έχει τουλάχιστον τέσσερις αποχρώσεις. Για σας όλα είναι άσπρα!

Κλαίμε. Σας νευριάζει, σας σμπαραλιάζει το νευρικό σύστημα αλλά οι δακρυϊκοί αδένες μας είναι λίγο πιο ευαίσθητοι από τους δικούς σας.

Μιλάμε. Πολύ. Πάρα πολύ. Για τα πάντα. Για τη δουλειά μας, για τα οικογενειακά μας, για τα ψώνια που κάναμε. Και φυσικά για σας. Αν μας κλείσει το μάτι ένας άγνωστος, σε έξι ώρες το έμαθαν οι φίλες μας όλες. Αν μας κάνει κομπλιμέντο ένας γνωστός σας, σε τρεις ώρες το ξέρουν άπασες. Αν υπάρχει καινούργιο φλερτ στον ορίζοντα, βγάζουμε απλά, έκτακτο παράρτημα.

Θέλουμε να αναλύουμε. Γιατί μας στραβοκοίταξε η διευθύντρια, γιατί δε βρήκαμε το παπούτσι της αρεσκείας μας, για τη σχέση μας, για τα πάντα!

Μας αρέσει το σέξ. Πρώτον γιατί αποτελεί πηγή ικανοποίησης, δεύτερον γιατί δείχνει ότι σας αρέσουμε και τρίτον γιατί αποτελεί μοχλό πίεσης για ότι χατήρι δε μας κάνετε. Μην έρχεστε στο θέατρο μαζί μας, μη θέλετε να φάτε με τη μαμά μας την Κυριακή, μη μας παίρνετε ότι ζητήσαμε και οι πονοκέφαλοί μας θα διαρκέσουν μέχρι τον άλλο δεκαπενταύγουστο!

Μας αρέσουν τα ψώνια. Ακόμα και στο σούπερ μάρκετ να πάμε, για μας είναι εκδρομή. Δε μιλάμε για το ΙΚΕΑ ή την Ερμού. Αυτό είναι διακοπές!

Λέμε ψέματα. Δε θα παραδεχτούμε ότι φταίγαμε εμείς στο τρακάρισμα. Δε θα πούμε την αλήθεια γιατί τσακωθήκαμε με την κολλητή μας (άντε να εξηγήσεις ότι καυγάδισες για τα μάτια του πωλητή παπουτσιών). Και σίγουρα δε θα μάθετε ποτέ την πραγματική αξία του καινούργιου φορέματός μας (άμυνα για να μην καταληξετε με εγκεφαλικό, για σας το κάνουμε). Και φυσικά δε θα παραδεχτούμε ΠΟΤΕ οτι έχουμε πει τα πάντα για σας στις φίλες μας.

Για τους παραπάνω λόγους και για μερικές εκατοντάδες ακόμα, καλό θα ήταν να πάψετε να στίβετε το μυαλό σας προκειμένου να καταλάβετε τι γίνετε στο χαριτωμένο και άκρως ερεθιστικό κεφαλάκι μας!

Αγαπήστε μας έτσι όπως είμαστε. Πολύπλευρες, κυκλοθυμικές, γκρινιάρες, κουτσομπόλες. Γιατί αν δε σας αγαπούσαμε δε θα μέναμε μαζί σας. Απλά θα σας είχαμε αντικαταστήσει.

Υ.Γ. έχουμε και καλά χαρακτηριστικά που θα τα αναφέρω σε άλλη ανάρτηση. Αυτά για σήμερα και καλό βράδυ.!

ΧΜΜΜ... ΣΑ ΝΑ ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ!

Δεν έχω διάθεση για τίποτα. Γι’ αυτό, άλλωστε, και άργησα να κάνω νέα ανάρτηση.

Λίγο ο καιρός που παίζει με τα νεύρα μας, λίγο η διευθέτηση των εκκρεμμοτήτων που αφήσαμε πηγαίνοντας διακοπές, λίγο ο φόρτος εργασίας λόγω φθινοπώρου, βάρεσα μπιέλα!

Και καπάκι μου έκαναν μια πρόταση για δεύτερη δουλειά την οποία αποδέχτηκα. Πολύ καλή ευκαιρία, ικανοποιητικός ο μισθός, λίγες ώρες απασχόλησης και τα καθήκοντα απόλυτα διευθυντικά, θα ήταν ηλίθιο εκ μέρους μου να μη δεχτώ. Και έτσι τώρα θα έχω και δικαιολογία για να αποφεύγω τις δουλειές του σπιτιού!

Σα να μην έφτανε η σπαρίλα που είναι διάχυτη στην ατμόσφαιρα, έμαθα και κάτι που μου σμπαράλιασε τη διάθεση που ούτως ή άλλως ήταν χάλια. Θύμωσα, νευρίασα, φώναξα, έκλαψα, αλλά δεν ένιωσα καλύτερα. Μόνο χειρότερα. Και απογοητεύτηκα. Πολύ.(Τελικά είναι πολύ μικρός ο κόσμος!)

Ίσως φταίει η αυριανή πανσέληνος, ίσως οι διακοπές δεν έφτασαν για να με ξεκουράσουν. Το αποτέλεσμα όμως δεν παύει να είναι ότι δεν έχω διάθεση για τίποτα.

Ελπίζω να μου περάσει σύντομα γιατί δεν ταιριάζει και στην ιδιοσυγκρασία μου.

«Σε ευχαριστώ Τζένιφερ»

Η επιστολή αυτή είναι αληθινή.

Μια γυναίκα από το Όρτσαρντ των ΗΠΑ έχει μόλις ανακαλύψει ότι ο άντρας της την «κεράτωσε». Και επειδή η επιστολή θα κάνει το γύρο του κόσμου σε λίγα 24ωρα τη δημοσιεύουμε για να το μάθετε πρώτοι: Φοβού τις γυναίκες. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιο καλό κείμενο ή βίντεο θα κάνει το γύρο του... ίντερνετ, από υπολογιστή σε υπολογιστή. Η επιστολή «Σε ευχαριστώ Τζένιφερ» είναι μια τέτοια περίπτωση. Γι' αυτό, όταν έπεσε στα χέρια μας δεν σκεφτήκαμε δεύτερη φορά για να τη μεταφράσουμε και να τη δημοσιοποιήσουμε αυτούσια.

Πρόκειται την επιστολή που έγραψε μια ανώνυμη γυναίκα στην ερωμένη του συζύγου της όταν διαπίστωσε ότι έπεσε θύμα απιστίας. Όπως θα διαπιστώσετε ο σύζυγος εισέπραξε κάτι ψιλές, έχασε τα ρούχα του, και εξοστρακίστηκε από τη οικογενειακή στέγη. Η ερωμένη όμως έλαβε κάτι πολύ πιο οδυνηρό. Μια πληρωμένη απάντηση. Η ιδιαιτερότητα της επιστολής και ο λόγος που επιλέξαμε να την προβάλουμε δεν είναι -μόνο- ο σφιχτός και μεστός της λόγος. Ούτε η ακτινογραφία των συναισθημάτων της γυναίκας που το έγραψε. Το διαμάντι αυτό του γραπτού λόγου είναι η επιτομή της γυναικείας εκδίκησης σε δυο μόλις σελίδες. Ούτε ξεμαλλιάσματα, ούτε ξεκατινιάσματα, ούτε αιματοχυσίες. Απλά, γλώσσα που τσακίζει κόκαλα. Απολαύστε την.

Αγαπητή Τζένιφερ,

σε ευχαριστώ...

...για τις δαγκωματιές που άφησες χθες βράδυ στο στήθος του άντρα μου. Κυριολεκτικά, σε ευχαριστώ. Δεν έχεις ιδέα από τι γλίτωσες τα παιδιά μου και εμένα. Για να σου ανταποδώσω τη χάρη σου προσφέρω το σύζυγο μου. Μπορείς να τον κρατήσεις για «πάρτη» σου. Αν δεχτείς την προσφορά μου, υπάρχουν ορισμένοι κανόνες:

1. Θα πρέπει να τον συντηρείς. Το λέω αυτό γιατί έχουμε 2 παιδιά -το ξέρεις φυσικά αυτό- και έτσι θα πρέπει να ξεχάσει ένα μεγάλο μέρος του μισθού του για να τα συντηρήσει όπως τους αξίζει. Επίσης να ξέρεις ότι θα πρέπει να μου πληρώνει διατροφή, αφού με δική του πρόταση, τα τελευταία 11 χρόνια δεν είχα δουλειά και έμενα σπίτι για να προσέχω τα παιδιά. Γι' αυτό ξέχνα και εσύ τα χρήματά του. Είναι δικά μου.

2. Θα πρέπει να τον ντύσεις. Βλέπεις, όταν βγήκε από το μπάνιο μας, μπάνιο μου πλέον, γυμνός και βρεγμένος, είδα τις δαγκωματιές σου. Σαν από θαύμα, την ίδια στιγμή, μια γιγαντιαία μαύρη τρύπα εμφανίστηκε στο σπίτι και ρούφηξε σχεδόν όλα του τα ρούχα. Γι' αυτό θα σου έρθει σχεδόν γυμνός. Και επειδή ουδέν κακό αμιγές καλού, θα έχεις την ευκαιρία να τον ντύσεις όπως θες. Μπορείς να του πάρεις ένα λουρί, μια φετίχ στολή ή ένα φορεματάκι.

3. Θα πρέπει, επίσης, να τον αποχωρίζεσαι. Kάθε δεύτερο σαββατοκύριακο θα επισκέπτεται τα παιδιά του. Και αφού, όπως δήλωσε ανοιχτά και μπροστά σε άλλους, είσαι μια ηλίθια και μπεκρού τσούλα, που γνώρισε σε ένα στέκι με «πρεζάκια», σου απαγορεύεται να συμμετάσχεις για την ασφάλεια των παιδιών. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επισκέψεις του θα είναι περιορισμένες. Στο κάτω κάτω, τι γύρευε σε ένα «στέκι τοξικομανών»;

4. Δεν θα έχεις ποτέ μια κανονική ερωτική ζωή. Ξέρω ότι χθές δεν τον πηδ...ς. Μετά τον τραυματισμό του στην πλάτη, πριν από 4 χρόνια, ο π...ος του δεν έχει λειτουργήσει ποτέ όπως πρέπει. Κρίμα, γιατί πριν από αυτό, το σεξ ήταν καταπληκτικό και γ...σταν όλη την ώρα. Πιθανότατα να απογοητευτείς με το μισοσηκωμένο κ...ί του που δουλεύει μόνο με βιάγκρα. Μην ξεγελαστείς. Το μπλε χάπι σημαίνει ότι θα τελειώνει μέσα σε δυο λεπτά και μετά βίας θα προλαβαίνεις. Γι' αυτό κράτα τις μπαταρίες σου γεμάτες και τους (άλλους) παρτενέρ σου κοντά. Παρεμπιπτόντως, όχι δεν διορθώνεται. Είναι βλάβη στα νεύρα, γλύκα μου, και πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτό.

5. Δεν πρόκειται να τον δεχτώ πίσω. Απλώς, δεν πρόκειται να μου τον επιστρέψεις. Τα γ...σε όλα τη στιγμή που σε άγγιξε. Ήμουν πάντα μια καλή σύζυγος και είχαμε κάτι καλό οι δυο μας. Μην εκπλαγείς αν δεν μπορέσεις να με φτάσεις, γιατί απλώς δεν θα μπορέσεις. Και θα κατηγορεί εσένα γι΄ αυτό.

6. Θα σε κατηγορεί για όλα. Όπως μου είπε, με δάκρυα στα μάτια, του είπες:«Εύχομαι να τις δει η γυναίκα σου». Δεν ξέρω αν το είπες και δεν με ενδιαφέρει. Αν όμως το είπες, να ξέρεις ότι η ευχή σου έπιασε τόπο. Και τις δαγκωματιές είδα και την οργή του. Είναι τόσο θυμωμένος που έκανες αυτό το σχόλιο που, όταν του έριξα μπουνιά στο μάτι, μου ζήτησε συγνώμη. Ναι, το ξέρω. Η βία είναι λάθος και, για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα χτυπήσει κανέναν πριν από αυτό. Ωστόσο, δεν λυπάμαι και, αν ήταν να το ξανακάνω, απλώς θα σημάδευα χαμηλότερα.

7. Αυτό δεν είναι κανόνας, αλλά μια φιλική ειδοποίηση. Θα φροντίσω να τον απασχολώ με τα πιο ηλίθια πράγματα που μπορώ να βρω για να στη «σπάσω». Θα το κάνω χόμπι μου να πονέσω αυτόν κι εσένα όσο ακριβώς πονάνε τα παιδιά μου αυτή τη στιγμή. Να ξέρεις ότι θα τα δεχτεί όλα με χαμόγελο. Ήμουν μαζί του 12 χρόνια και τον ξέρω καλύτερα. Και ναι, νιώθω ότι οι πράξεις μου είναι δικαιολογημένες. Αυτό σε περίπτωση που αναρωτιέσαι. Σε ευχαριστώ λοιπόν Τζένιφερ, χαζή μπεκρού τσούλα από το σπίτι με τα «πρεζάκια», για τις δαγκωματιές που άφησες στο στήθος του άντρα μου χθες και που μου έδειξες ότι 11 χρόνια και δυο παιδιά δεν συγκρίνονται μαζί σου. Σε συγχαίρω, τον κέρδισες με την άξια σου. Είναι όλος δικός σου παλιό γ...λα.

ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕΣΑ

Επιστρέψαμε αργά χθες βράδυ. Ούτε να το ξέραμε ότι θα έβρεχε!

Ξύπνησα νωρίς και μάζεψα τα πράγματα, περίμενα να ξυπνήσει ο Ιάσιος για να μαζέψω τα στρώματα και τα σεντόνια. Όταν ξύπνησε τον έστειλα για καφέ και έκανα τις δουλειές μου με ησυχία και το πάσο μου. Έμενε μόνο να ξεστήσουμε τη σκηνή. Πήγα και τον βρήκα και με έβαλε να καθίσω στο καφέ και θα τα έκανε μόνος του όλα. (τέτοια κάνει και τον λατρεύω!). Ξέστησε τη σκηνή, φόρτωσε το αυτοκίνητο και ήρθε για να με πάρει να φύγουμε. 'Ηπιαμε τα καφεδάκια μας και ξεκινήσαμε για την πιο όμορφη πόλη του κόσμου. Την Αθήνα.

Ήταν μόνο οκτώ ημέρες αλλά, ξεκουραστήκαμε. Όλη τη μέρα στη θάλασσα και με το βιβλίο στο χέρι ήμασταν.Ξυπνούσαμε, βαζαμε τα μαγιώ μας και στην παραλία, κάτω από την ομπρέλα και μπανιο ή διάβασαμα και ξανά μανά μπάνιο και διάβασμα.

Για του λόγου το αληθές, σε οκτώ ημέρες, διάβασα έξι βιβλία! Το ίδιο και ο Ιάσιος. Κάθε βράδυ, γυρνώντας από το δείπνο, βάζαμε μια ταινία (από το νομιστεράκι καλέ) στο λάπτοπ και είχαμε και θερινό σινεμά!

Οι ιδιοκτήτες του κάμπινγκ ήταν πολύ ευγενικοί, η καθαριότητα απερίγραπτη και όλα θα ήταν υπέροχα αν οι ούννοι δεν έμεναν στη διπλανοί σκηνή! Αχ Ηρώδη, κάτι πρέπει να ήξερες! Δε χόρτασα ύπνο, κάθε πρωί, με ξυπνούσαν ή οι καυγάδες τους ή οι φωνές των παιδιών τους. Δεν είχαν ωράριο καβγά ή κλαμάτων, τσιρίδων και ουρλιαχτών! Τα είδα όλα!!!

Η παραλία φανταστική, λίγος κόσμος ακόμα και τα σαββατοκύριακα, ήσυχο μέρος, καθαρή η αμμουδιά, αν δεν έρχονταν και οι ούννοι, θα νόμιζα ότι είμαι στον παράδεισο. Ακόμα και μόνοι τους να ήταν στην παραλία, πάλι φασαρία θα έκαναν!

Αλλά όλα αυτά δεν έχουν σημασία. Μαύρισα, χόρτασα διάβασμα και ξεκούραση και τώρα είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω την κούραση του νοσοκομείου! Μου λείψαν τα κορίτσια και τα αρρωστάκια μου. Μου έλειψε η γκρίνια των ανωτέρων μου και τα παράπονα των υφισταμένων μου! Είμαι μαζόχα, το ξέρατε!

Υ.Γ. για την

κωλόγρια που ρώταγε τι τη θέλω τη ραφιέρα στο κάμπινγκ, η ακόλουθη φωτογραφία θα την κατατοπίσει! Την κρεμάς, τη ραφιέρα, οχι την κωλόγρια, και βάζεις διάφορα πράγματα μέσα που δε θες να τα έχεις σκόρπια ή σε τσάντες!

ΕΕΕΕΠ, ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ...

Θα έλεγα αν είχα επιστρέψει.

Είμαστε ακόμα σε διακοπές, ξέγνοιστοι, αραχτοί κάτω από την ομπρέλα, δίπλα από τη θάλασσα με τα βιβλία μας στο χέρι.

Κινητά δεν πήραμε, δηλαδή εγώ πήρα κρυφά για να μιλάω με τις εξωτικές καρδιτσίους νήσους, αλλά δεν το μαρτυράω. Παρακαλώ να μείνει μεταξύ μας!

Σας μεταφέρω τους θερμούς χαιρετισμούς των Μεσσηνίων.

Φιλιά μεχρι νεωτέρας!

ΒΡΕ ΒΡΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Λοιπόν τι έγινε? σας έλειψα?

και που να δείτε ακόμα!

το κόλπο της προγραμματισμένης ανάρτησης έκανε το θαύμα του πάλι!

Δεν έχω επιστρεψει ακόμα αλλά δε θέλω και να με ξεχνάτε, γιαυτό αντί να μαζεύω τα προικώα μου για τις διακοπές, εγώ προετοίμαζα αναρτήσεις!

Ας είναι.

Φιλιά από την όμορφη Πύλο.

Σας έχω φοβερές φωτογραφίες από τα πέριξ!

Να είστε καλά και μη με ξεχνάτε!!!

ΦΕΥΓΩΩΩΩΩ!!!

Σκηνή...............................τσεκ

Στρώμα..............................τσεκ

Τραπέζι.............................τσεκ

Καρέκλες............................τσεκ

Ραφιέρα.............................τσεκ

Πετσέτες............................τσεκ

Σλιπινγκ μπαγκ......................τσεκ

Θερμός..............................τσεκ

Ραδιόφωνο...........................τσεκ

Μαγιώ...............................τσεκ

Κινητά..............................όχι

Φωτογραφική.........................τσεκ

Αν δεν το καταλάβατε, φεύγουμε για διακοπές. Επιτέλους. Έστω και ολιγοήμερες, δεν παύουν να είναι διακοπές!

Θα τα πούμε το σεπτέμβριο. (χε χε χε, εσείς δουλεύετε, λείπατε όταν οι δρόμοι ήταν άδειοι, γυρνάτε κάθε πρωί αναπολώντας τις μέρες που δε σας υποχρέωνε κανείς να πάτε για δουλειά, σειρά μου τώρα!!!)

Φιλάκια σταυρωτά, καλά να περάσω, θα κάνω και μια βουτιά για σας!!!

Υ.Γ. τώρα που διαβάζετε αυτά, εμείς έχουμε στήσει τη σκηνή, και είμαστε κάτω από την ομπρέλα μας στη θάλασσα. Ο Ιάσιος μου έμαθε την προγραμματισμένη ανάρτηση! Εκεί που δείχνει η φωτογραφία θα απλώσω την κορμάρα μου!!!

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΗΡΩΑ

Είχα από καιρό διαβάσει στο διαδίκτυο, για την περίπτωση του Θοδωρή Γενιτσαρίδη.

Είχα από τότε νιώσει πολύ άσχημα που ένας άνθρωπος ταγμένος να προστατέψει τα παιδιά μας και μας από τα ναρκωτικά, βρισκόταν τραυματισμένος πολύ βαριά στο νοσοκομείο.

Η τύχη το έφερε να τον γνωρίσω από κοντά και να διαπιστώσω πόσο ακέραιος άνθρωπος είναι. Νοσηλεύεται στο νοσοκομείο μας και τον επισκέφθηκα ως γενική προϊσταμένη το δεκαπενταύγουστο.

Ο Θοδωρής είναι πολύ καλύτερα αλλά κανείς δεν ξέρει αν θα ξαναγίνει όπως ήταν. Του ζήτησα την άδεια να γράψω για τον ίδιο και μου ζήτησε να σας μεταφέρω τους χαιρετισμούς του και την ευχή να είναι ο τελευταίος αστυνομικός που τραυματίζεται από χασισοκαλλιεργητές!

Είναι λυπηρό να ξεχνούμε ανθρώπους που καθημερινά αγωνίζονται για να αισθανόμαστε εμείς ασφαλείς. Είναι λυπηρό να απασχολούν τα μίντια τα διάφορα νούμερα και ξέκωλα και όχι άνθρωποι που σε κάθε παιδί βλέπουν το δικό τους και τα προστατεύουν όπως θα προστάτευαν και τα δικά τους.

Για μένα που είμαι μητέρα, ο κάθε αστυνομικός που είναι στη δίωξη των ναρκωτικών και καθημερινά έρχεται σε επαφή με τα κατακάθια της κοινωνίας, είναι ένας ήρωας. Και ένα δενδρύλλιο να καταστραφεί, όφελος έχουμε οι γονείς.

Εύχομαι από τα βάθη της ψυχής μου να ξαναπερπατήσει ο Θοδωρής και να αποκατασταθεί η κινητικότητα του αριστερού του χεριού στο έπακρο. Εύχομαι σε έξι μήνες να έρθει να με βρεί στο τμήμα μου όρθιος, στητός, περήφανος όπως του αξίζει για να πιούμε εκείνον τον καφέ που του έταξα.

Και δεν πρέπει να ξεχάσω τη σύζυγο και τον αδερφό του Θοδωρή που από την πρώτη στιγμή βρίσκονται δίπλα του. Ο Νίκος παράτησε τη δουλειά του στη Γερμανία και μέχρι σήμερα είναι δίπλα στον αδερφό του εξυπηρετώντας τον στις ανάγκες του. Η σύζυγος του Θοδωρή έχει κάνει το δρομολόγιο Ηράκλειο - Αθήνα όπως εμείς κάνουμε τη διαδρομή ως το περίπτερο. Μια ισχυρή γυναίκα που μέσα σε μια στιγμή έγινε για τα παιδιά της και μάνα και πατέρας. Που μοιράζεται στην αγωνία για την πορεία της υγείας του συζύγου της και την ασφάλεια που πρέπει να προσφέρει σε δυο παιδιά που λίγο έλειψε να μείνουν ορφανά!

Να ποιοι είναι οι ήρωες σήμερα!

ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ

Η ολλανδική εταιρεία HEINEKEN στο επίσημο site αναφέρει τα σκόπια σα μακεδονία.

αντιγράφω από τον ιστότοπο HeLLeNiCReVeNgE αν και πρώτος το είδε ο Ιάσιος και έκανε πρώτος την αναμετάδοση της πληροφορίας.

ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΟ

http://www.heineken.com/global/ ΒΑΛΤΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΗΣΗΣ. ΕΠΑΝΩ ΛΕΕΙ JOIN THE BOOK ΠΑΤΑΜΕ GOΜΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ, ΔΙΑΛΕΓΕΤΕ ΧΩΡΑ.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΟΥΠΣΣΣΣΣΣΣΣΣΝΑ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΩΣ macedonia.

ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ MACEDONIA:

Oliolivija@asp.com.mk

Macedonia 11 February 2008

I love, I love

http://www.heineken.com/global/?indirect=1

ΕΣΤΕΙΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΒΑΛΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΠΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΓΡΑΨΤΕ MACEDONIA IS GREEK

KAI KATAΛΗΓΩ

ΟΙ ΟΛΛΑΝΔΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΟ ΜΠOΫKOTAZ!!!

Η εν λόγω χώρα, που είναι γνωστή μόνο για τους δρόμους με τις πουτάνες και την διαδεδομένη χρήση της ινδικής κάνναβης, τολμάει να κάνει και υποδείξεις.

Ενδεικτικά ολλανδικά προϊόντα:

το γάλα μικρή ολλανδέζα,

το τυρί γκούντα,

η μπύρα χάινεκεν και ότι άλλο δείτε που να είναι ολλανδικής προέλευσης!

Στο χέρι μας είναι να καταλάβουν ποια χώρα μπορεί να στηρίξει τα προϊόντα τους. Είμαστε δέκα εκατομμύρια και είναι μερικές χιλιάδες...

Και υποτίθεται ότι σα χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης πρέπει να είναι υποστηριχτής μας!!!

Αντί για την ολλανδία, επισκεφθείτε μια άλλη χώρα. Πουτάνες υπάρχουν παντού και το ζωνιανό χασισάκι είναι καλύτερο ποιοτικώς!

(τι να κάνω, το διακωμωδώ μη μου ανέβει η πίεση και είμαι και σε κρίσιμη ηλικία!)

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ

Καλοκαίρι είναι, ζέστη έχει, κόσμος λείπει, είπα να ευθυμήσουμε με ένα ή μάλλον δύο, ανεκδοτάκια (μπορεί να τα πει κανείς)!

Η γυναίκα μοιάζει με τον κόσμο

Στα είκοσι είναι σαν την Αφρική... Μισοεξευρευνημένη.

Στα τριάντα μοιάζει με την Ινδία... Ζεστή, τρυφερή, μυστηριώδης.

Στα σαράντα μοιάζει με την Αμερική... Τεχνητώς τελειοποιημένη.

Στα πενήντα μοιάζει με την Ευρώπη... Μισοερειπωμένη.

Στα εξήντα μοιάζει με την Σιβηρία... Όλοι ξέρουν που είναι, αλλά κανείς δεν θέλει να πάει!

Ο άνδρας μοιάζει με το τρένο.

Στα είκοσι είναι σαν τοπικό, σταματά σε κάθε σταθμό.

Στα τριάντα μοιάζει με έκτακτο, σταματά μόνο στα μεγάλα χωριά.

Στα σαράντα μοιάζει με εξπρές, σταματά μόνο στις μεγάλες πόλεις.

Στα πενήντα του μοιάζει με παλιά ατμομηχανή, σταματά συχνά, αλλά κυρίως για νερό.

Στα εξήντα του, δεν ταξιδεύει πια, έχει αποσυρθεί και βρίσκεται στη μάντρα.

Υ.Γ. περιμένω και τις δικές σας απόψεις περί ανδρών και γυναικών!