ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΛΟΝΤΕΜΠΟΡ

Έχω έξι μήνες που ακούω ότι η χώρα μου βρίσκεται σε κρίση.

Να το δεχτώ και ας έχω τις αντιρρήσεις μου. Εμείς δεν έχουμε βαριά βιομηχανία που θα έχει πρόβλημα από τον κορεσμό της αγοράς.

Και εξ’ αιτίας της κρίσης αυξάνονται τα πάντα, τα τσιγάρα, τα ποτά, τα προφυλακτικά, οι τσίχλες.

Αυξάνονται οι φόροι. Φορολογείς τους πάντες και έχουμε γίνει σαν τον όσιο Πατάπιο, τους τραγουδιάρηδες και τις τραγουδιάρες τις φορολογείς για τα νυχτοκάματα που είναι όσα είναι το ετήσιο εισόδημά μου; Τις γλάστρες που όλες κυκλοφορούν με ρόλεξ και λουί βιτόν, με μανόλο μπλανίκ και φορέματα που κάνουν τρία μηνιάτικά μου; Κερασάκι στην τούρτα, είναι στα βαρέα και ανθυγιεινά οι λουλουδούδες και δεν είναι οι νοσοκόμες!!!

Γίνονται έλεγχοι φοροδιαφυγής. Σωστό μέτρο. Αλλά ποιον πάς κύριε να ελέγξεις; Ελέγχεις το γιατρό, άντε να πούμε για την οικονομία της συζήτησης, ότι καλά κάνεις. Ελέγχεις τους δικηγόρους, άντε να σου κάνω το χατίρι, κάντο.

Την Τζούλια την έλεγξε κανείς; Όχι γιατί σήμερα το πρωί στις έξι που ντυνόμουν για τη δουλειά, άκουσα ότι αγόρασε σπίτι αξίας ενός εκατομμυρίου ευρώ στην Πεντέλη και μάλιστα όταν την ρώτησαν που βρήκε τα λεφτά, είπε ότι δουλεύει τρία χρόνια και έχει δικαίωμα να πάρει ένα σπιτάκι δικό της!

Τι λές μωρή;;;

Σπούδασα τέσσερα χρόνια δουλεύω 21 χρόνια με μισθό και κρατήσεις και φορολογούμαι και ακόμα και αν δε χάλαγα λεπτό, δε θα είχα μαζέψει πάνω από 400.000 ευρώ!

Εσύ σε τρία χρόνια έφαγες, ντύθηκες, πήγες ταξίδια, πλήρωσες λογαριασμούς και σου έμεινε και ένα εκατομμύριο ευρώ;;; άντε να μην πω τίποτα χοντρό τώρα!

Αλλάζει το ασφαλιστικό. Θα πάρουμε σύνταξη στα 93 αν έχουμε ανήλικο τέκνο. Πολύ ωραία. Να το κάνουμε.

Έχω εδώ και πέντε μήνες που ακούω για το ασφαλιστικό. Όσοι έχουμε θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα δε θα θιγούν τα συμφέροντά μας. Θα έχουμε δικαίωμα να φύγουμε όποτε θέλουμε. Θα αφορά αυτούς που προσελήφθησαν στο δημόσιο μετά το 1983. Θα αφορά αυτούς που προσελήφθησαν μετά το 1992. Θα μπορούμε να φύγουμε όποτε θέλουμε αλλά σύνταξη θα πάρουμε στα 65. Θα φύγουμε στα 57.

Το τι χαζομάρα έχει ακουστεί δε λέγεται!

Και κανένας δε βγαίνει να μιλήσει υπεύθυνα. Ο Αυτιάς σήμερα έλεγε ότι οι ένστολοι και οι αστυνομικοί θα είναι οι περισσότερο θιγμένες ομάδες δημοσίων υπαλλήλων.

Δεν εμφανίστηκε κανένας να μας πει τίποτα. Δεν εμφανίστηκε ο υπουργός εργασίας. Και μεταξύ μας, ψιλοχέστηκα για τις άλλες ομάδες. Μακριά από τον κώλο μας και όπου θέλει ας είναι, λέει ο σοφός λαός.

Όμως με αφορά τι γίνεται με τους ένστολους. Έχουν δηλώσει χιλιάδες ένστολη παραίτηση. Κοντεύει να μοιάζει με εθελουσία έξοδο. Και δε βγήκε κανένας να μας πει τι γίνεται!

Έλεος. Δεν υπάρχει φιλότιμο, να αναλάβει κάποιος υπεύθυνα να μας ενημερώσει και να μην ακούμε τον κάθε παπαρολόγο;

Βαρέθηκα. Τα νεύρα μου, τα χάπια μου και ένα διαστημόπλοιο να φύγω. Τόσα ufo μαζεύτηκαν σε αυτόν τον πλανήτη… (για όσους δεν κατάλαβαν τον τίτλο να διαβάζουν τις συλλαβές από το τέλος προς την αρχή).

ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Άμα έχεις γιο στην εφηβεία, ενημερώνεσαι τουλάχιστον μουσικά και ποδοσφαιρικά!

ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ...

Μας γλωσσοφάγανε.

Όχι μόνο εμένα, αλλά και άλλες όμορφες, πλούσιες, πετυχημένες (λέμε και καμιά χαζομάρα να περάσει η ώρα!).

Η Αντζελίνα Τζολί χώρισε από τον Μπράντ Πιτ.

Η Ελένη Μενεγάκη από τον Λάτσιο (παρεπιπτόντως, έμεινε ελεύθερος ο παίδαρος, χμμμμμμ…)

Και εγώ με τον Ιάσιο!

Μας μάτιασαν. Και καλά, η Αντζελίνα είναι μακριά. Εμένα με έχουν γραμμένη, αυτή η έρμη η Ελένη τραβάει των παθών της τον τάραχο!

Προσωπικά, θεωρούσα ότι ήταν επαγγελματικό κόλπο για την τηλεθέαση. Πως κάνουμε στον ετοιμοθάνατο ένα ηλεκτροσόκ μπας και πάρει μπρος η γερασμένη καρδιά;;; ένα τέτοιο πράγμα. Μάλλον πέτυχε η συνταγή, δεδομένου ότι χθες η τηλεθέαση της Ελένης, χτύπησε κοντά 50%.

Είδα σήμερα όμως, στα μεσημεριανάδικα (πως λέμε μανάβικα;), πως η διάθεσή της δεν ήταν και η καλύτερη. Και επειδή δεν την έχω και τόσο μεγάλη ηθοποιό, πιστεύω ότι μάλλον είναι αλήθεια, πλέον.

Με έχει ενοχλήσει όμως, η όλη κατάσταση. Χώρισε μια οικογένεια. Παιδιά θα βλέπουν τους γονείς τους με ωράρια και δικαστικές αποφάσεις. Μια ζωή γίνεται χαλάσματα. Κανείς δεν παντρεύεται για να χωρίσει. Κάνει σχέδια για γεράματα χέρι χέρι με τον σύντροφό του. Και ξαφνικά όλα χαλάνε.

Δεν είναι δυνατό να το περνάς τόσο ανώδυνα. Ούτε να καννιβαλίζουν τα οικογενειακά σου όλοι όσοι δεν έχουν με τίποτα άλλο να ασχοληθούν. Και φυσικά να σκαλίζουν ότι μεμπτό ή άμεμπτο έχεις κάνει.

Άκουγα σήμερα εκπομπή στο ραδιόφωνο που σχολιάζει τα πάντα και έστελναν μηνύματα οι ακροατές που καυτηρίαζαν τη σεξουαλική ελευθερία της Ελένης. Και εδώ θα διαφωνήσω με όλους.

Από τη στιγμή που μια γυναίκα γίνεται μάνα, ακόμα και αν είναι η μεγαλύτερη πουτάνα όλων των εποχών, επειδή και μόνο έχει παιδί ή παιδιά, πρέπει να τη σεβαστούμε. Δεν είναι δυνατό να πληγώνουμε επιπλέον τα παιδιά με σχόλια για το ποιόν της μάνας τους ή του πατέρα τους.

Λίγο σεβασμό στα παιδάκια που είναι σε ηλικία να ακούν ραδιόφωνο ή να βλέπουν τηλεόραση. Τι στο καλό κάνουν τα κανάλια που δεν αφήνουν υπονοούμενα πλέον, αλλά, κατονομάζουν και τρίτα πρόσωπα εκατέρωθεν; Έλεος. Δηλαδή δεν τους φτάνει που τα παιδιά δε θα ζουν με τους γονείς τους μαζί, να ακούν και τέτοια για τους γεννήτορές τους;;;

Και αν όταν γίνουν έφηβοι ψάξουν για το τί έγραφαν και έδειχναν τα μίντια για τους γονείς τους; Πρέπει σώνει και καλά να πληγωθούν ξανά;

Χώρια που ακόμα και ζώο να είσαι, όταν είσαι άρρωστο, κρύβεσαι στο λαγούμι σου και γλύφεις τις πληγές σου!

Οι άμεσοι εμπλεκόμενοι πέραν του δελτίου τύπου δεν έκαναν κανένα άλλο σχόλιο. Τίμια, χωρίς να διαρρέει η προσωπική τους τραγωδία σαν κουτσομπολιό, ενημέρωσαν τον κόσμο.

Θα μου πείτε το ίδιο έκανα και εγώ στο μπλογκ. Δεν είμαστε και ακριβώς το ίδιο! Εγώ έχω το μπλογκ για να γράφω τις σκέψεις μου κάτι σαν ψυχοθεραπεία, σαν ηλεκτρονικό ημερολόγιο. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ.

Ας πάψουμε λοιπόν, να ασχολούμαστε και να δημιουργούμε προβλήματα που ίσως δε φανούν τώρα αλλά πολύ αργότερα, ας μην κάνουμε σωρό τις πέτρες πάνω από το μνήμα μιας αγάπης…

ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Το βρήκα πριν λίγες μέρες και είπα να το μοιραστώ μαζί σας!

Στίχοι: Διονύσης Καψάλης

Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Πρώτη εκτέλεση: Φωτεινή Δάρρα

Ποιο τραγούδι, πικρός αδερφός

στη μικρή θα σε φέρει πατρίδα

Γαλανή μου ελπίδα και φως

πάνε χρόνια και ακόμη δε σ' είδα

Ποιο πουλί, ποιο καλό περιστέρι

ποια λευκά με το κύμα φτερά

ποιο να στείλω της νύχτας αστέρι

να χωρίσει τα μαύρα νερά

Ήσουν φως στο κορμί μου, πορφύρα

ήσουν άνεμος κι έγινες μοίρα

Ποιος σκοπός θα σε φέρει κρυφός

ποιο τραγούδι, νεκρός αδερφός

Ποιο καράβι και μαύρος καπνός

κι ανοιχτές του βυθού ανεμώνες

Ποιος σε κλείνει βαρύς ουρανός

και ποιοι μάγοι σε πήραν χειμώνες

Και ποια χρώματα, ποιο σιντριβάνι

την παλιά μου ανοίγουν πληγή

Ποια πηγή όταν θα 'χω πεθάνει

θα σου δώσει νερό σ' άλλη γη

Ήσουν φως στο κορμί μου, πορφύρα

ήσουν άνεμος κι έγινες μοίρα

Ποια φωνή θα με βγάλει στο φως

ποιο τραγούδι, νεκρός αδερφός

Και επειδή δε σας ξεχνώ:

ΜΙΑ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΗ!

Εγώ το πέος, υποβάλλω αίτημα μισθολογικής αύξησης για τους παρακάτω λόγους:

Εργάζομαι σωματικά.

Εργάζομαι σε μεγάλα βάθη.

Πέφτω στη δουλειά με το κεφάλι.

Δεν έχω ελεύθερα Σαββατοκύριακα και αργίες.

Εργάζομαι σε υγρό περιβάλλον.

Δεν πληρώνομαι υπερωρίες.

Εργάζομαι σε σκοτεινό εργασιακό χώρο που δεν αερίζεται σχεδόν καθόλου.

Εργάζομαι σε υψηλές θερμοκρασίες.

Η εργασία μου με εκθέτει σε κινδύνους μόλυνσης από ασθένειες.

Η απαντητική επιστολή

Αγαπητό πέος, μετά από προσεκτική επεξεργασία και έλεγχο του αιτήματος σας η διοίκηση κατέληξε στο συμπέρασμα να το απορρίψει για τους εξής λόγους:

1. Δεν εργάζεστε σε οκτάωρη βάση.

2. Αποκοιμάστε μετά από σύντομο χρόνο εργασίας.

3.. Δεν ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες της διοίκησης.

4. Δεν εργάζεσθε πάντοτε εκεί που σας έχει υποδειχθεί αλλά περιφέρεστε συχνά σε άλλους χώρους.

5. Συχνά δεν αναλαμβάνετε πρωτοβουλία αλλά πρέπει να σας πιέσουν και να σας χειριστούν φιλικά πριν αναλάβετε εργασία.

6. Αφήνετε πίσω σας το χώρο εργασίας σας πολύ βρώμικο, όταν αποχωρείτε από αυτόν.

7. Δεν τηρείτε πάντοτε τις οδηγίες ασφαλείας, π.χ. να φοράτε ενδυμασία προστασίας.

8. Βγαίνετε σε σύνταξη πολύ πριν τα 65

9. Δεν κάνετε διπλοβάρδιες.

10. Μερικές φορές εγκαταλείπετε το χώρο εργασίας σας που σας υποδείχθηκε, χωρίς η εργασία σας να έχει ολοκληρωθεί.

11. Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, σας έχουμε δει να εγκαταλείπετε συχνά το χώρο εργασίας μεταφέροντας δύο σάκους που φαίνονται πολύ ύποπτοι!

ΤΕΛΟΣ!

Με αφορμή μια σχέση και έναν έρωτα που έφτασε στο τέλος του, αναρωτιέμαι τι στο καλό συμβαίνεaι.

Φταίει η μεγαλύτερη έκλειψη ηλίου της χιλιετίας;

Φταίει η φθορά του χρόνου;

Φταίνε οι τρίτοι και τα λόγια που βάζουν;

Φταίει ο έμμεσος τρόπος που επιλέγουν μερικοί να λήξουν καταστάσεις;

Έχει σημασία θα μου πείτε;

Όχι, δεν έχει.

Από το αποτέλεσμα κρινόμαστε.

Και το αποτέλεσμα είναι ένα.

Όταν ο ένας εκ των δύο απομακρυνθεί από την πόλη που μεγάλωσε και ζει, τότε σίγουρα δε φταίει παρά το άτομο που δεν έχει τη δύναμη να πει αυτό που πραγματικά σκέφτεται και απλά αφήνει τον άλλο να πάρει τις αποφάσεις για να μην έχει το κρίμα στο λαιμό του.

Φταίνε οι οικονομικές συνθήκες, φταίει έλλειψη αξιοκρατίας, φταίνε όλα, αλλά όχι αυτός!

Όταν όλη η Ελλάδα έρχεται στην Αθήνα για να βρει δουλειά, κάποιος επιδιώκει να βρει δουλειά στην επαρχία!

Όταν λοιπόν ο ένας κοιτά την πάρτη του, ο άλλος τι πρέπει να κάνει; Τον ηλίθιο; Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Όσο εγωιστής είναι ο ένας, τόσο πρέπει να γίνει και ο άλλος!

Και επέρχεται η ρήξη.

Κρίμα.

Ένας μεγάλος έρωτας (;) έριξε αυλαία.

ΤΑ ΠΗΡΑ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ!

Μπήκα στο μπλογκ του φίλου σπύρου 1000 και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι…

Πληρώνει η χώρα μας 55 ταξιάρχους, τρεις λιγότερους από τους αμερικανούς και ο βερύκειος, το έκανε θέμα τεραστίων διαστάσεων.

Επιπροσθέτως κάποιος παραπληροφορεί ότι οι ταξίαρχοι υποχρεωτικά διαμένουν σε υπηρεσιακά οικήματα, τρώνε δωρεάν σε λέσχες και διαμένουν δωρεάν σε θέρετρα όλο το καλοκαίρι.

Σωπάτε καλέ! Τι σκάνδαλο! Απορώ πως στέκεται στα θεμέλιά της η κοινωνία μας!

ΡΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ;;;;

Κατ’ αρχάς, δεν προσφέρεται σπίτι στους ταξιάρχους. Μπορεί σε κάποιους σχηματισμούς ο διοικητής να είναι ταξίαρχος και στο διοικητή παρέχεται σπίτι μέσα στη μονάδα. Για σκεφτείτε να είσαι ταξίαρχος άρα τουλάχιστον 48 με 50 ετών, με παιδιά στο λύκειο ή το πανεπιστήμιο και κάθε δυο χρόνια να φεύγεις από το ένα μέρος και να πηγαίνεις στο άλλο. Και να έχεις φροντιστήρια, ενοίκια και δάνεια να τρέχουν, που μυαλό να ασχολείσαι με τα όσα συμβαίνουν στις μονάδες. Για να προσφέρουν τουλάχιστον ψυχική ηρεμία, οι μονάδες για τους διοικητές έχουν σπίτι. Αλλά και πάλι όχι όλες. Χώρια που πρέπει να είναι ο διοικητής κοντά στη μονάδα και ανά πάσα στιγμή να μπορείς να τον βρεις άμεσα. Είναι πρακτικοί λόγοι που συμβαίνει αυτό. Αφορούν και τη μονάδα και το διοικητή.

Δε συζητώ ότι δεν έχω φάει ποτέ σε λέσχη και κάθε μήνα μου κρατάνε χρήματα για τη λέσχη! Αν γίνω ταξίαρχος και πάω μια και μόνη φορά και μου κάνουν το τραπέζι, που δε συμβαίνει αλλά ας το υποθέσουμε, χαλάλι μου! Θα το έχω χρυσοπληρώσει όλα αυτά τα χρόνια.

Και όποιος πει ότι διαμένουμε στα οικήματα των θέρετρων δωρεάν, θα του δαγκώσω τον καρίτσαβλο που λέμε και στην Καρδίτσα! Έλεος. Με τις ανακρίβειες που ακούω κάθε φορά. Πληρώνουμε. Μπορεί να μη χρεώνεται 80 ευρώ το δωμάτιο τη βραδιά, αλλά δεν είναι και σαν τον αστέρα. Ένα υποτυπώδες δωμάτιο με δυο κρεβάτια, μια κουζινούλα μικρή με τραπέζι και δυο καρέκλες, και μπάνιο. Δεν πηγαίνει κανείς στα θέρετρα για τις παροχές, αλλά για την ασφάλεια του να αφήνεις τα παιδιά σου ελεύθερα σε φυλασσόμενο χώρο. Για να παίζουν τα παιδιά στο δρόμο με τα ποδηλατάκια τους χωρίς να τρέχουν σαν παλαβοί κάποιοι με τα καινούργια πειραγμένα αυτοκίνητα των 1000 κυβικών. Χωρίς να κινδυνεύουν από παιδεραστές, από κλέφτες, από σωματεμπόρους. Γι αυτό πηγαίναμε στα θέρετρα. Για να ευχαριστηθούν τα παιδιά μας. Για τους γονείς ταλαιπωρία είναι!

Επιπροσθέτως, οι αμερικανοί αν έχουν 58 ταξιάρχους, τους έχουν μόνο στο στρατό ξηράς. Εμείς τόσους έχουμε σε όλους τους κλάδους.

Και γιατί ο βερύκειος κάνει θέμα το ότι πληρώνουμε τόσους ταξιάρχους και όχι γιατί πληρώνουμε τους ξεφτίλες της ΕΡΤ που οι μηνιαίες αποδοχές τους είναι όσα δηλώνω εγώ όλο το χρόνο;;;

Αλλά κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει. Δε θα χτυπήσει τους ομοίους του για να μην πιάσουν και αυτόν στο στόμα τους.

Δεν είναι κραυγαλέο να πληρώνεσαι αδρά για να έρχεσαι τελευταίος στις μετρήσεις της AGB;;;

Γιατί δεν πιάνουν τον Ευαγγελάτο, την Τατιάνα, τον Τριανταφυλλόπουλο και πιάνουν τις αποδοχές των ταξιαρχών; Το ίδιο έργο παράγουν;

Έχετε δει εσείς ταξίαρχο, να διαμένει σε βίλα πεντακοσίων τετραγωνικών και να έχει τζιπ 3000 κυβικών; Εδώ και η τελευταία τρύπα του κλαρίνου σε πρωινάδικο, αμείβεται όσο το τετράμηνο ένας ταξίαρχος!

Η κοινωνία δεν κινδυνεύει από τους μισθούς των ταξιάρχων, ούτε η οικονομία θα πέσει έξω από τις 2.200 ευρώ που παίρνει ένας ταξίαρχος. Από τις 15.000 που παίρνουν μηνιαίως κάτι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι υποφέρει! Κάτι μεγαλοσχήμονες στη ΔΕΗ, κάτι ειδικοί σύμβουλοι σε υπουργεία, κάτι σε κάτι επιτροπές και πάει λέγοντας.

Κάτω τα χέρια από το στρατό και γενικότερα τις ένοπλες δυνάμεις. Δεν είστε άξιοι να συγκριθείτε μαζί τους και μη λοιδορείτε αυτούς που καθημερινά μάχονται πάνω από τα νησιά του Αιγαίου, στα ανοιχτά της Λήμνου ή στον Έβρο για να κοιμάστε εσείς ελεύθεροι και ήσυχοι…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ.

Να τα χιλιάσεις να σε χαίρομαι!

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ

Μου ήρθε σήμερα με μήνυμα στο κινητό μου και το βρήκα πολύ έξυπνο και ωραίο!

ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΣΤΗΣ ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΜΑΣ ΓΑΜΗΣΕ!!!

Εύχομαι υγεία, ευτυχία, ειρήνη στη μέση ανατολή και τα τρίδυμα ανήψια της φίλης μου Μαρίας να γυρίσουν από τη Βοστώνη θεραπευμένα εντελώς και να μην κινδυνεύουν να μείνουν τυφλά...

Για όλους εσάς, φίλους, γνωστούς, απλούς αναγνώστες εύχομαι ότι επιθυμείτε να το πάθετε. Προσέχετε όμως τι εύχεστε!

Καλή χρονιά!

ΕΠΕΙΔΗ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

Και επειδή η ζωή είναι όλο εκπλήξεις, πάρτε μια φωτό του αγίου Βασίλη που θα μας φέρει δώρα σε μερικές μέρες...

Αλλά επειδή υπάρχουν και άλλες εκδοχές, δείτε και αυτή!

UPDATE

Επειδή το ζητήσατε!

φωτογραφία μπόνους!!!

(χρόνια πολλά)

ΧΜΜΜ, ΩΡΑΙΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ!

Έχω από το πρωί πυρετό, βήχω σαν το γερο-Δήμο, φτύνω σαν τη χαλυβουργική και καπάκι έκανα και ένα τέλειο βρογχόσπασμο και άρχισα κορτιζονούχο εισπνεόμενο. Παίρνω ήδη, δυο αντιβιοτικά γιατί επειδή δουλεύω σε νοσοκομείο μπορεί κάτι να τσίμπισα...

Ακόμα και που ανασαίνω, κουράζομαι.

Ωραίες γιορτές θα περάσω!

ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΑΣΙΟ

Θυμάσαι τι μέρα είναι σήμερα?

ΒΙΤΡΙΝΑ...

Έρχονται γιορτές. Εσείς έχετε καταλάβει ότι έρχονται γιορτές;

Οι δρόμοι είναι πήχτρα στα σκουπίδια. Μέχρι προχτές το κέντρο ήταν κλειστό από τις φασαρίες. Τα νοικοκυριά είναι καταχρεωμένα. Τα σχολεία είναι κλειστά λόγω «γρίπης» ή κατάληψης.

Και καπάκι σε όλα αυτά, με το κράτος στα πρόθυρα της πτώχευσης, να βλέπεις παντού φωτάκια να αναβοσβήνουν.

Υποτίθεται ότι το ρεύμα είναι πανάκριβο. Ότι η γη υποφέρει και εμείς την καταστρέφουμε καθημερινά. Υποτίθεται ότι ανακυκλώνουμε για προστασία του περιβάλλοντος. Υποτίθεται ότι κλείνουμε όλα τα φώτα για δέκα λεπτά και αφήνουμε τη γη να αναπνεύσει ξαφνικά, από το Νοέμβριο βλέπεις στολισμένα τα πάντα. Φώτα, γιρλάντες, αηβασίλιδες, έλκηθρα και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, σε μπαλκόνια, βεράντες, βιτρίνες και πολυκατοικίες. Το απόλυτο κιτς. Τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι. Αντί να πληρώνουν οι δήμοι τόσα χρήματα κάθε χρόνο στη ΔΕΗ, γιατί δε δίνουν τα χρήματα αυτά σε φτωχές πολύτεκνες οικογένειες; Γιατί αντί να πληρώνει το κράτος τόσες φιέστες όπως τα στολίσματα με μπάντες και λοιπές βλακείες, δεν προσφέρει τα χρήματα αυτά σε ορφανοτροφεία;

Και το κερασάκι στην τούρτα… αυτό το κωλοτράγουδο το last christmass, πόσα χρόνια ακόμα θα το ροκανίζει τα οστάρια του αυτιού μας; Μας έχει πρήξει τόσα χρόνια ο ναρκομανής που το ερμήνευε με την κλαψομουνίασή του όταν έφαγε το κέρατο. Τι διάολο εορταστικό βρίσκουν σε αυτό το τραγούδι και μας γανώνουν τα νεύρα;

Αισθάνεστε εσείς κάτι διαφορετικό; Εγώ δε θλίβομαι για να με θεωρήσετε θύμα της εορταστικής κατάθλιψης. Δε με πιάνει μια εορταστική χαρά. Μόνο νεύρα για την εκμετάλλευση της κατάστασης.

Διαφημιστικά σποτ με παιδάκια για να μας χτυπήσουν στο συναίσθημα και να ξεσηκώσουμε τα μαγαζιά με τα παιχνίδια για τα παιδιά μας, τα ανίψια μας, τα βαφτιστήρια μας. Θυμόμαστε τα ορφανά, τα άρρωστα, τους ηλικιωμένους, τους φτωχούς, τους μετανάστες τους φυλακισμένους. Με μια φορά το χρόνο δε γίνεται τίποτα. Αν τους θυμόμασταν κάθε μήνα ίσως να μην εκνευριζόμουν τόσο. Όλο το χρόνο κάνουμε την πάπια και ξαφνικά για δεκαπέντε μέρες γινόμαστε όλοι φιλάνθρωποι και με κοινωνική συνείδηση. Βρε άι στο διάολο, φιλόπτωχοι του κώλου!

Αγοράζετε σκυλάκια και γατάκια και ιγκουάνα και ψάρια στα βλαστάρια σας για να είστε οι καλοί και σε δυο μήνες τα σκυλιά και τα γατιά σας τα παρατάτε γιατί θέλετε να φύγετε τριήμερο και δεν έχετε που να τα αφήσετε! Φιλόζωοι του κώλου επίσης!

Όλοι κλαίγονται για την οικονομική κρίση και ξαφνικά βλέπεις στο δρόμο κυράτσες και κυριούληδες να παραπατάνε από το βάρος των δώρων που έχουν αγοράσει. Εορτοδάνεια και πιστωτικές και προκαταβολές, βαράνε κόκκινο. Κατά τα άλλα έχουμε κρίση. Κρίση κρίση, αλλά στη λίμνη Πλαστήρα δε βρίσκεις ούτε κοτέτσι για τριήμερο. Και ας είναι αντικειμενικά πανάκριβα! Κρίση κρίση αλλά δε βρίσκεις εισιτήρια για Λονδίνο, Βερολίνο, Παρίσι… κρίση κρίση, αλλά όλα τα κοσμηματοπωλεία είναι γεμάτα! Τι διάολο, μόνο εγώ έχω να πληρώσω λογαριασμούς, κάρτες, το σήμα του αυτοκινήτου και χίλια δυο άλλα έξοδα; Όλοι οι άλλοι τα έχουν σουρωτά τα λεφτά;;;

Εορτές, ρεβεγιόν, φιέστες και πρέπει να παρευρισκόμαστε, να είμαστε καλοντυμένοι, να χαμογελάμε. Το ότι έχουμε να μιλήσουμε ουσιαστικά με την οικοδέσποινα τρεις μήνες δεν έχει σημασία. Το ότι κάθε πρωί ακούτε τα παράπονα της για το σόι της, τον άντρα της και τα παιδιά της, δεν παίζει ρόλο στην εικόνα της ευτυχισμένης συζύγου και μάνας που παρουσιάζει στο ρεβεγιόν. Το ότι τρώει το κέρατο αβέρτα, δε φαίνεται στο φιλί που ανταλλάσει με το σύζυγό της την πρωτοχρονιά μπροστά σε όλους. Το ότι σκάει γιατί άργησε να έρθει ο εραστής της με τη γυναίκα του, δε φαίνεται στο χαμόγελό της όταν τους καλωσορίζει στη μικρή γιορτή της. Το ότι έχει να πληρώσει τους μισούς υπαλλήλους τρεις μήνες, ο κύριος δεν το δείχνει όταν η σαμπάνια ρέει και το χαβιάρι γεμίζει τα καναπεδάκια τους και τα βολοβάν που σερβίρουν…

Και μετά να μην εκνευρίζομαι για την εκμετάλλευση λόγω των ημερών; Και θα νευριάζω και θα θυμώνω και θα τα χώνω επίσης!

Μια βιτρίνα είμαστε…

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕ ΔΥΝΑΤΟ ΗΧΟ

Δέστε το παρακάτω βίντεο, πολύ γέλοιο εγγυημένο!

Γιατί η μέρα που δε γελάσαμε, είναι μια χαμένη μέρα!

Και αυτό:

Και φυσικά τανγκό που το λατρεύω

Ε, αυτό είναι το κάτι άλλο!

ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑ ΜΕ ΓΡΙΠΗ Ή ΕΧΩ ΤΗ ΓΟΥΡΟΥΝΟΓΡΙΠΗ;;;

Η θερμοκρασία μου κυμαίνεται από 37,8 μέχρι 38,2...

Βήχω σαν το γέρο με το τσιμπούκι...

Με πονάει όλο το κορμάκι μου

Και το τέστ μου για τη γρίπη βγήκε θετικό σε γρίπη τύπου Α!!!

Είμαι δύο μέρες σε αυτό το χάλι, έχω πιει τόνους σούπας που μου φτιάχνει ο Ιάσιος, έχω χαλάσει δυο ρολά χαρτί υγείας για το φτύσιμο...

Δε βολεύομαι πουθενά, όλα μου φταίνε.

ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑ ΜΕ ΓΡΙΠΗ Ή ΕΧΩ ΤΗ ΓΟΥΡΟΥΝΟΓΡΙΠΗ;;;

ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΥ!