ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΣΑ...

Και κλέβω και αναρτώ ότι μου αρέσει. Κακιά συνήθεια, αλλά τουλάχιστον εγώ βάζω λινκ από που πήρα την εξαιρετική ανάρτηση που αναδημοσιεύω. (είμαι και μετριόφρων), λοιπόν, στο μπλογκ του πατριώτη μου  syndesmos71, βρήκα αυτό και το μοιράζομαι μαζί σας!

http://syndesmos71.blogspot.gr/2013/02/blog-post_2642.html

Είμαι γέννημα της δικής σου αναρχίας.

Eίμαι παιδί του '74... Όχι μη γελιέσαι Έλληνα… Δεν είμαι παιδί του πολυτεχνείου… δεν γεννήθηκα 17 Νοεμβρίου… Τη μέρα που γεννιόμουνα χανόταν για εμένα Έλληνες λοκατζήδες... εκεί στον τύμβο της Μακεδονίτισσας… 22 Ιουλίου 1974… Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…
    Μου είπες πως είμαι...τυχερή, γιατί δεν γνώρισα τη χούντα... Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία που τη χούντα της κρατούσαν καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της…
    Μου έμαθες τα πρώτα Ελληνικά, με δασείες-περισπωμένες,... μα πριν καλά-καλά τα μάθω τα κατήργησες. ενώ ήμουν Δευτέρα δημοτικού...
    Με έντυσες με μπλε ποδιά... αυτή για το σχολείο με τ’ άσπρο γιακαδάκι... κι όταν άρχισε να μου αρέσει την κατήργησες. Πάντα για το καλό μου, χωρίς να με ρωτήσεις...
    Με έμαθες να λέω τον εθνικό ύμνο και πλήρωνες δασκάλους για να με μάθουν πως τιμιότερον απάντων εστί η πατρίς. Μα σαν μεγάλωσα άφησες τη σημαία να χαθεί στον βράχο των Ιμίων...
    Με έβαλες να μάθω ιστορία για να μπω στο πανεπιστήμιο και αρχαία ελληνικά. Μα σήμερα μου λες πως η Μακεδονία είναι τα Σκόπια και η Θράκη μας Τουρκία...
    Σαν έγινα έφηβη με έβαλες να δω τον Λάλα αλυσοδεμένο να χάνει τη ζωή του για εσένα... Και σήμερα εσύ δίνεις ιθαγένεια στον κάθε αλλοδαπό μα όχι στον Έλληνα τον σταυρό... για φαντάσου...
    Μου δίδαξες σαν ήρωα και εθνάρχη τον Βενιζέλο... μα σαν έγινα δασκάλα τον βρήκα να προδίδει εσένα Έλληνα ...θυμάσαι τον Γενάρη του 34...εκεί στη Σουηδία... προτείνει για το Νόμπελ της Ειρήνης τον σφαγέα των προγονών μου Κεμάλ...!!!
    Μου ζήτησες να έχω κριτική σκέψη... μα έκοψες την έκθεση ως μάθημα και λογοκρίνεις τη σκέψη μου... Βλέπεις εγώ για εσένα είμαι ακραία...
    Μου έμαθες στο σχολείο πως πρέπει να υπάρχει αξιοκρατία κι όταν σου ζήτησα να με αφήσεις στου χάρτη την πινέζα... εκεί στο Δέρειο... κι οχι στο Κολωνάκι... με ανάγκασες να βάλω μέσο τον πατέρα μου για να μη με διώξεις από εκεί...
    Μου έμαθες προσευχή... μα τώρα πια μόνο για Χριστό δε θες να μου μιλήσεις.. Σου ζήτησα να πάω στην πρώτη τη γραμμή και μ’ άφησες μονάχη...
    Μου έμαθες όμως καλά πως το Προξενείο κι όχι εσύ είναι εκεί και έχει όνομα... ε;… Ιλμή… ε;… Απτουραχήμ..ε;... Αλή..ε;… Μουαρέμ… ε;...
    Μου ζήτησες να εργάζομαι σκληρά... για εθελοντισμό μιλούσες... μα όταν το 'κανα κι αυτό έστειλες τους ''δραγουμάνους'' να μου πουν πως δε θέλουν να κάνω επιπλέον μαθήματα στα πομακόπουλα γιατί σε ενοχλεί... τα παίρνω βλέπεις από την αγκαλιά του Προξενείου...
    Και εγώ... εγώ μεγάλωνα μέσα σε μια αντίφαση... στο μαύρο και το άσπρο...
    Μα χθες βρέθηκα κάτω στο υπόγειο του σχολείου... σε είδα εκεί κάτω Ελλάδα... ήσουν εκεί... πίσω απ' τις κουτές. σκονισμένη... κοιτώ το άγαλμα του Αλέξανδρου αραχνιασμένο... μόνο εγώ και εσύ...η προτομή του μέγα Αλέξανδρου...
    Δάκρυσα... πόνεσα...μα σε άκουσα Ελλάδα απ' τη φωνή του...
    ''Ποιος είναι εθνάρχης'' με ρωτά...''ο Βενιζέλος;.. ποιος αγωνίζεται σκληρά... ο Γιώργος απ' τα ξένα;
    Για σκέψου εσύ δασκάλα... με ξαναρωτά... αν τώρα εδώ μέσα, από την πόρτα έμπαινε και ερχόταν κι ο Κολοκοτρώνης... και μας ρωτούσες και τους δυο ποιο μέρος της Ελλάδας θα θυσιάζαμε στο χθες για χάρη της ειρήνης... Μακεδονία ή Ήπειρο... Θράκη ή το Αιγαίο... Αναλογίσου εσύ δασκάλα... θα το σκεφτόμασταν πολύ;
    Τι να διαπραγματευτώ... τη γη μου ή το νερό μου;... μα εσύ δασκάλα δίδαξες εκείνον ως εθνάρχη... και όχι εμάς ...εμάς κλειδώνεις στα ''μπουντρούμια''...
    Ελλάδα μες στις αντιφάσεις σου... ξεχνάς τα σύνορά σου και τον εχθρό ποτίζεις εδώ μέσα... προδότες ελληνόφωνοι... διαλέξτε επιτέλους τον Λεωνίδα αρχηγό...ή μήπως εφιάλτη;... κι ιστορία θα φερθεί ανάλογα εις τον καθένα...
    Γέμισαν τάφοι με κορμιά πιλοτών... γιατί έχουμε ειρήνη!!!!
    Γέμισε και η βουλή ελληνόφωνους απ’ την ελληνοτουρκική φιλία...
    Φτάνει, δε θέλω πια να ακούω τη φωνή σας ...γιατί πιστεύω στο έθνος μου κι όχι στο ''nation'' που θα ’λεγε και ο ''μέγας'' ο Γιωργάκης... το έθνος είναι ελληνικό, είναι ήθος και έθος ρωμιοσύνης... το ''nation'' είναι η ''φύση'' του... εκ γενετής προδότης...
    Κι' αν όλα αυτά δε σ’ άρεσαν ''λόγιε'', ''πολιτικέ'' δημοκρατίας, να το θυμάσαι ... είμαι δημιούργημα της πιο παράλογης... δικής σου αναρχίας.. ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ

 

Ρε παπάρα του «δεν πληρώνω δεν πληρώνω»...

Πας και κάνεις φασαρίες για το χαράτσι και δεν κουνάς τον κώλο σου από τον καναπέ όταν ο κάθε μεγαλοηλίθιος που έχει τα κλειδιά της ΔΕΗ κατεβάζει το διακόπτη και μου κλείνει το ρεύμα όταν εγώ το έχω πληρωμένο. Γκρινιάρη του κώλου, έχω καθίσει στο ασανσέρ της πολυκατοικίας δυο ώρες κλεισμένη λόγω της απεργίας των υπαλλήλων της ΔΕΗ που είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Που τους πληρώνω εγώ με τους φόρους μου. Που δεν έχουν καταλάβει, γιατί έχουν σκατά στο κεφάλι τους ότι το ρεύμα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αγαθό.

Ρε παπάρα του «δεν πληρώνω δεν πληρώνω», λες να μην πληρώνω διόδια. Ε βέβαια, εσύ τη μακρύτερη απόσταση που έχεις κάνει, είναι μέχρι τη Λούτσα στο πατρικό της γιαγιάς. Όμως εγώ που πηγαίνω τέσσερις φορές το χρόνο στην Καρδίτσα, και πενήντα ευρώ να ήταν τα διόδια μέχρι εκεί, θα τα έδινα ευχαρίστως. Γιατί όταν κάθε Σαββατοκύριακο, θρηνούσαμε σε αυτό το δρόμο τριάντα πέντε νεκρούς και τώρα όταν γίνεται ατύχημα είναι πρώτο θέμα στα κανάλια, είμαι ικανοποιημένη. Όταν έφτανα στο Μαλιακό και τηλεφωνούσα στη μάνα μου και το γιο μου να τους χαιρετίσω γιατί δεν ήξερα αν θα έβγαινα ζωντανή από εκεί, τώρα που δεν τον βλέπω ντιπ το Μαλιακό, θα πληρώσω ευχάριστα. Βλέπεις, κεφάλα της αριστεράς, θεωρώ ότι η ζωή μου και η ζωή του παιδιού μου αξίζει περισσότερο από τα 17 ευρώ που είναι τα διόδια ως την Καρδίτσα και πίσω πάλι. Γιατί οδηγώ σε δρόμο με τέσσερις λωρίδες, με διαχωριστικό παρτέρι, με δρόμο ταχείας κυκλοφορίας που δεν είναι γεμάτο με εικονοστάσια δεξιά και αριστερά.

Ρε παπάρα του «δεν πληρώνω δεν πληρώνω» που χαίρεσαι που κατήργησες το πεντάευρω στα νοσοκομεία, για έλα μια μέρα να δεις τι γίνεται στα εξωτερικά ιατρεία κάποιου νοσοκομείου. Κάθε κωλόγερος και κωλόγρια που πηγαίνοντας να δει τη Μαρίτσα που αγόρασε καινούργιο ακουστικό για το αυτί  της, βρίσκεται έξω από το νοσοκομείο και μπαίνει μέσα, τζάμπα είναι άλλωστε και αρχίζει: μετρήστε μου την πίεση, μετρήστε μου το ζάχαρο, κάντε μου μια εξέταση γιατί πριν τέσσερις μέρες φταρνίστηκα. Κάθε στριμμένος γέρος και γριά που δεν έχουν τι να κάνουν, πάνε στο νοσοκομείο να πάρουν σειρά γιατί έκλασαν πριν το φαγητό και όχι μετά. Το πεντάευρο τους έκοψε τη φόρα για λίγο καιρό. Τώρα πάλι μαζεύονται και αρχίζουν, να κάνω ένα καρδιογράφημα. Να δώσω μια γενική ούρων. Χωρίς λόγο, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.

Αν ρε παπάρα του «δεν πληρώνω δεν πληρώνω», είσαι τόσο μεγαλόψυχος, έλα να μου βάψεις το σπίτι που για να το βάψω, πρέπει να μαζέψω λεφτά δυο μήνες. Έλα να πληρώσεις εσύ το λογαριασμό της ΔΕΗ, του νερού και τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας μου. Αν όμως δε σ’ αρέσει τότε να φύγεις από την κοινωνία μας. Αν θεωρείς ότι η κοινοκτημοσύνη σε εκφράζει, η Κορέα υφίσταται. Θα σε δεχτούν με ανοιχτές αγκάλες. Αλλά θες αριστερή ιδεολογία με δεξιά τσέπη. Ιδεολόγε του κώλου. Αν δε σου αρέσει, τράβα σε ένα νησί του ειρηνικού που είναι ακατοίκητο, να τρως καρύδες και μπανάνες και να χέζεις πίσω από δέντρα.

Όσο όμως ζεις στον πολιτισμό, θα φέρεσαι σαν πολιτισμένο. Και λέω σαν, και όχι ως πολιτισμένος, γιατί δεν είσαι πολιτισμένος. Άντε τώρα να ξυρίσεις καμιά μασχάλη που ζέχνεις σαν κουνάβι και μεθαύριο μας ξανακάνεις κήρυγμα.

Πλήρωσες για τη διαφήμιση των τριών λεπτών στην τηλεόραση; Πλήρωσες για να μας δείξεις τη μαλακία που σε δέρνει; Γιατί αν πληρωσες τι δεν πληρώνω δεν πληρώνω είσαι; Θες να κάνεις κάτι; Κάντο χωρίς να προδίδεις τις ιδέες σου. Ηλίθιοι όλοι, κάθε χαμένος κάνει και ένα κόμμα…

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ...

Για άλλη μια φορά η αριστερά απεδείχθη κατώτερη των περιστάσεων.

Ενώ η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ δήλωσαν στήριξη στην κυβέρνηση Τσίπρα, ο νεανίας, άρχισε τις υπεκφυγές και φυσικά δεν κατόρθωσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Η Παπαρήγα ερωτηθείσα από την Πόπη Τσαπανίδου τι θα έκανε αν ήταν κυβέρνηση, είπε ότι δε θέλει να κυβερνήσει. Δηλαδή η αριστερά τι ακριβώς θέλει; Να υπάρχει μόνο;

Ο κομμουνισμός ως ιδεολογία έχει ξεπεραστεί. Εφαρμόστηκε, απέτυχε και διεθνώς έπαψε να υφίσταται. Χώρες όπως η πρώην σοβιετική ένωση, νυν Ρωσία, απέδειξαν, ότι μόνο η καπιταλιστική κοινωνία μπορεί να επιφέρει ανάπτυξη. Το μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης αυτή τη στιγμή τον έχει η Ρωσία του Πούτιν διεθνώς.

Στο όνομα του κομμουνισμού έχουν διαπραχθεί τα πιο ειδεχθή εγκλήματα. Δες Στάλιν, δες Μάο, δες αυτόν τον κορεάτη που πέθανε και αν οι πολίτες της χώρας του δεν έκλαιγαν τόσο γοερά όσο απαιτούσε ο γιος του, εξορίζονταν ή φυλακίζονταν…

Και σε αυτήν τη χώρα, τη δική μας λέω, που υπέστη τα πάνδεινα από τον κομμουνισμό, έρχεται ο νεοέλληνας και ψηφίζει αριστερά. Πήρε ο Τσιπρας γύρω στο 16%, πήρε η Παπαρήγα 8% και ο Κουβέλης γύρω στο 6%. Σύνολο 30%. Και μετά σου λένε ο λαός είναι σοφός.

Αρχίδια σοφός είναι. Η Ελλάδα το 1945 ήταν με την πλευρά των νικητών. Η αντίσταση των ελλήνων άλλαξε το ρου της ιστορίας παγκοσμίως. Θα μπορούσε να διεκδικήσει τα πάντα και να τα πάρει. Όμως, οι αριστεροί ήθελαν να εντάξουν τη χώρα μας στο ανατολικό μπλοκ. Ξεκίνησε ένας τρίχρονος εμφύλιος πόλεμος. Χύθηκε αίμα. Ελληνικό. Από ελληνικά χέρια. Στράφηκαν αδέρφια εναντίον αδερφών. Χωρίστηκαν μάνες από τα παιδιά τους. Χμ… αυτό θέλατε να το ξεχάσετε εεε; Αλλά εγώ δεν το ξεχνώ. Χιλιάδες παιδιά απήχθησαν δια της βίας και μεταφέρθηκαν στο ανατολικό μπλοκ. Άνθρωποι, αριστεροί δηλαδή, μη νομίσετε κανένας λογικός, έφυγαν οικιοθελώς και πήγαν στις κομμουνιστικές χώρες. Είναι οι ίδιοι, που μόλις βίωσαν τον κομμουνισμό στο πετσί τους, χτύπησαν το κεφάλι τους στον τοίχο. Και με την πρώτη ευκαιρία επέστρεψαν στην Ελλάδα. Πότε; Όταν έπεσε ο υπαρκτός κομμουνισμός μετά το 1990. Και όχι μόνο επέστρεψαν, αλλά διεκδίκησαν και συντάξεις. Αυτοί που ποτέ δε δούλεψαν ένα μεροκάματο στην Ελλάδα. Αυτοί που αν δεν υπήρχαν, η ανάπτυξη στη χώρα θα ερχόταν τρία χρόνια νωρίτερα. Αυτοί που πίστεψαν και επέλεξαν να ζήσουν στη Σοβιετική ένωση, τη Βουλγαρία και όλες τις άλλες χώρες. Και ο Παπανδρέου, προκειμένου να πάρει λίγα ψηφαλάκια, του τις έδωσε, ρίχνοντας έξω το ΙΚΑ. Και μετά για να βοηθήσει το ΙΚΑ, έριξε έξω το ΝΑΤ. Όταν οι έλληνες που αγαπούσαν τη χώρα τους περισσότερο από τον πατερούλη Στάλιν, θαλασσοπνίγονταν σε όλες τις θάλασσες του κόσμου για να έχουν καλά γεράματα. Και πάει λέγοντας.

Σήμερα, στην Ελλάδα του 2012, χύθηκαν τόνοι μελανιού για το αν η Χρυσή Αυγή μπήκε στη βουλή. Αφού ο λαός την ψήφισε, μπήκε. Αυτό είναι δημοκρατία. Αλλά οι αριστεροί, ξεχνούν; Ξεχνούν ότι στη σοβιετική ένωση, δεν υπήρχε περίπτωση να έχεις διαφορετική γνώμη. 

Αυτό τι δείχνει; Ότι απλά, υπάρχουν για να διαφωνούν. Μήπως κάποιος από αυτούς έβγαλε ποτέ ένα μεροκάματο; Είδα φωτογραφία του Τσίπρα με κοτσίδα σε αφίσα της ΚΝΕ πριν είκοσι και βάλε χρόνια. Που δούλεψε ο Τσίπρας που πήρε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης; Πότε έβγαλε ένα δικό του μεροκάματο που δεν του το έδωσε το κόμμα;

Θα μου πείτε, και δικαίως, είναι ο μόνος; Όχι δεν είναι ο μόνος. Αποτελεί μέλος της πλειοψηφίας των βουλευτών που κληρονόμησαν την έδρα τους.

Δεν έχουμε κυβέρνηση.

Καλά να πάθουμε.

Τέτοιοι που είμαστε καλά να πάθουμε.

Αφού τρεις στους δέκα έχουν αριστερές πεποιθήσεις, καλά να πάθουμε. Όχι προτεκτοράτο να γίνουμε. Δουλάρες τελείως. Μήπως η αριστερά δεν ήθελε να γίνει προτεκτοράτο της Σοβιετικής ένωσης; Τι Σοβιετική ένωση, τι Ευρώπη. Το ίδιο είναι. Για τους αριστερούς δεν έχει διαφορά. Και στο ένα και στο άλλο, εθνική ταυτότητα δε θα υπήρχε…

Ερώτηση. Πόσο αριστερό είναι να γεννάς στη σουίτα του ΙΑΣΩ και να δίνεις για τέσσερις ημέρες 10.000 ευρώ;;; όχι, γιατί εγώ που είμαι και παλιοκαπιτάλα του κερατά, τόσα δεν έχω να δώσω. Ενώ ο αρχηγός αριστερού κόμματος, τα έδωσε…

Γιατί εγώ, απλά, έχω μνήμη. Σε αντίθεση με πολλούς έλληνες. Που ξεχνούν. Λυπηρό. Αλλά κατανοητό. Αυτό ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα ζώα.

Αααα, και αν γίνει κυβέρνηση αριστεράς, να μου δώσουν μετάθεση αφού δε συμφωνώ με την ιδεολογία τους. Να με στείλουν στα Γρεβενά, το Βίτσι, το Γράμμο, την Κω, άντε μια Καρδίτσα. 

Θα την καταδεχτώ… αν πρώτα δε με σφάξουν με σκουριασμένο κονσερβοκούτι. 

Θυμάμαι η ρουφιάνα, θυμάμαι!

(επειδή ο μπλόγγερ δε θα πω τι κάνει, δεν μπορώ να βάλω φωτογραφίες και είχα μια καταπληκτική, είναι και σκίτσο του μπλόγκερ γούφα, αλλά...)

ΕΚΛΟΓΕΣ 2012

Θα την κάνω την ανατροπή, θα την κάνω.

Όλοι σήμερα μιλούν για τα εκλογικά αποτελέσματα.

Όλοι μιλούν για τα μικρά ποσοστά των μεγάλων κομμάτων και την άνοδο, ή πιο σωστά, την εκπληκτική μη αναμενόμενη, άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Την εμφάνιση με το υψηλό ποσοστό της Χρυσής Αυγής. Το ποσοστό των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Το ότι μπαίνει και δε μπαίνει στη βουλή το ΛΑΟΣ…

Αλλά εγώ δε θα μιλήσω πολιτικά. Δε με ενδιαφέρουν.

Γιατί πολύ απλά δε θα αλλάξει κάτι.

Δε θα μου δώσουν πίσω τα δώρα που έχασα.

Δε θα μου δώσουν πίσω τα χρήματα που μου έκοψαν κάθε μήνα.

Δε θα μου δώσουν πίσω τα χρήματα που έδωσα στα χαράτσια…

Για αυτό ακριβώς το λόγο, σήμερα θα πω μόνο το εξής!

Εγώ πήγα και ψήφισα. Και έκανα και άλλα 250 χιλιόμετρα έξτρα, να πάω το γιο μου να ψηφίσει στα Λάρισα, που είχε ο πατέρας του μεταφέρει τα δικαιώματά του κρυφά από το παιδί. Το έκανα, γιατί ήθελα να μετέχω στις πολιτικές εξελίξεις. Τώρα μπορώ να διαμαρτυρούμαι για το οτιδήποτε.

Όποιος, όμως, δεν πήγε να ψηφίσει, μην τον ακούσω να παραπονεθεί για κάτι, γιατί θα του τα ψάλω κανονικά.

Πήγες, κύριε, να ψηφίσεις;

Πήγες να δηλώσεις με το μοναδικό όπλο που σου δίνει το σύνταγμα, την ψήφο σου, το τι θες για τη χώρα σου;

Πήγες να διαμαρτυρηθείς στα κόμματα που ψήφιζες μέχρι τώρα για τις αποφάσεις που πήραν χωρίς να σε ρωτήσουν;

Δεν πήγες.

Αφού δεν πήγες, δεν έχεις δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι για κανένα μέτρο. Να κάτσεις να λουστείς τις αποφάσεις αυτών που θα πάρουν αυτοί που μπορούν ή δεν μπορούν να συνεργαστούν.

Την ώρα που γράφω την αυτήν την ανάρτηση δεν ξέρω ποσοστά, δεν ξέρω αν θα έχουμε κυβέρνηση, συγκυβέρνηση, υπηρεσιακή κυβέρνηση…

Και δε με ενδιαφέρει.

Μην ακούσω όμως κάποιον που δεν πήγε να ψηφίσει, να διαμαρτυρηθεί, γιατί θα τον κράξω ονομαστικά!!!

Άντε βρε, με τις υγείες μας!

Ακούμε το μουσικό θέμα της ρώσσικης ταινίας Ο Φθόνος Των Θεών.

ΣΙΔΕΡΟΚΕΦΑΛΟΣ...

Άντε βρε, με τις υγείες μας ο καινούργιος πρωθυπουργός.

Και όπως έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου, αυτός παλιός και άλλος καινούργιος.

Γιατί θα παλιώσει και πολύ φοβάμαι πως θα περιμένει πως και πως την ώρα να παραδώσει την πρωθυπουργία.

Τόσα σενάρια, τόσες ίντριγκες και που κατέληξαν; Στην αρχική τους επιλογή. Δεν ξέρω αν τα μμε το ψυχανεμίστηκαν ή τους το κάρφωσε κάποιος, αλλά από την πρώτη στιγμή μόνο αυτό το όνομα έπαιζε. Μετά μπήκαν στη μέση και κάτι κουφά έτσι για ξεκάρφωμα και να ‘τος ο εθνοσωτήρας!

Τώρα τι εθνοσωτήρας είναι αυτός που δεν τον αφήνουν να έχει το δικό του επιτελείο και του φορτώνουν άλλοι αυτούς με τους οποίους θα πρέπει να δουλέψει, δεν ξέρω…

Ξέρετε τι δεν έχω δει και δεν πιστεύω ότι θα δω ποτέ;

Έναν εκλεγμένο πρωθυπουργό που όταν θα επιλέξει υπουργούς, θα πει, αυτός από το ΚΚΕ, είναι εξαιρετικός με διοικητικά και οργανωτικά προσόντα, τεχνοκράτης, έμπειρος και ικανός και θα τον κάνω υπουργό στο τάδε υπουργείο. Αυτός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ικανός για το τάδε υπουργείο και αυτός ο άσχετος, είναι για αυτό το υπουργείο. Δυστυχώς τα υπουργεία έγιναν δώρα για να ευχαριστήσουν τους ημέτερους και δραστήριους βουλευτές (του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος). Δεν κοιτούν τι γνώσεις έχει ο καθένας και τι ικανότητες παρά μόνο πόσα χρόνια είναι στο κόμμα, τι έχει προσφέρει σε χρήμα, ψήφους, εξυπηρετήσεις και αυτός παίρνει το χαρτοφυλάκιο.

Ας είναι. Από πίτα που δεν τρως, μη σε μέλει και αν καεί.

Σιδεροκέφαλος κύριε Παπαδήμα. Και με γερά νεύρα!

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!

Ώδυνεν όρος και έτεκε μυν!

Την ώρα που γράφω την ανάρτηση αυτή, ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί το όνομα του πρωθυπουργού της χώρας. Δυο μέρες τώρα τον μαγειρεύουν. Ακόμα και εγώ που είμαι άσχετη, έχω ακούσει και έχω διαβάσει μόνο το όνομα του  Παπαδήμα. 

Η χώρα μας είναι ακέφαλη. 

Η χώρα που μεγαλώσαμε. Που αγαπάμε, που δε θέλουμε να τη δούμε να καταστρέφεται από τα βίτσια των πολιτικών.

Δεν ξέρω αν την ώρα που θα κοινωποιηθεί η ανάρτηση θα έχει ανακοινωθεί η νέα κυβέρνηση, πάντως πολύ κακό για το τίποτα.

Κρίμα για τη χώρα που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού στον κόσμο όλο. 

Κρίμα για τους πολίτες που πίστεψαν τις προεκλογικές υποσχέσεις των πολιτικών. 

Κρίμα για όλους εμάς που δε φταίμε και πληρώνουμε την ασυδοσία, την υποκρισία και την έλλειψη αξιοπρέπειάς τους.

Κρίμα, κρίμα, κρίμα...

Η πιο επιτυχημένη γελοιγραφία, την βρήκα σε ένα αμερικάνικο σάιτ.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ; ΔΕΝ ΤΟ ΠΗΡΑ ΧΑΜΠΑΡΙ!

-->

Σήμερα θα σας εκπλήξω.

Θα μιλήσω πολιτικά.

Του κώλου δηλαδή γιατί τη θυμάμαι αυτήν την κυρία την πολιτική μόνο όταν πρέπει να ψηφίσω.

Μέχρι πριν λίγο καιρό, έκανα τα πάντα για να ψηφίσω. Πράγματι, μέχρι και τις τελευταίες εκλογές, από τότε που έδινα πανελλαδικές και είχαν γίνει ευρωεκλογές και ψήφισα πρώτη φορά, δεν έχασα καμιά μα καμιά εκλογική αναμέτρηση!

Όχι μόνο γιατί το θεωρούσα τιμή μου, αλλά γιατί νόμιζα, τρομάρα μου, ότι αποφασίζω για το μέλλον το δικό μου και του παιδιού μου!!! Ε, ο καθένας με τις χαζομάρες που νομίζει!

Βέβαια έπαιζε ρόλο και το γεγονός ότι ψηφίζω στις εξωτικές Καρδιτσίους νήσους που είναι τετρακόσια χιλιόμετρα και έπαιρνα και 1 επιπλέον μέρα άδεια!!! Συνδύαζα το τερπνόν μετά του ωφελίμου!

Μέχρι που διαπίστωσα το κενόν του εγχειρήματος. Αφού άλλοι αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας μας, γιατί να έχω την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχω και εγώ; Χώρια που έχω πάρει τέτοια απογοήτευση από τα πολιτικά κόμματα που ένιωσα σαν τους γαλάτες όταν τους ήρθε ο ουρανός στο κεφάλι! (διαβάστε καλέ και κανέναν αστερίξ!). κυρίως από το κόμμα που ψήφιζα.

Και επειδή εγώ πέρασα στη σχολή που σπούδασα με πανελλάδικές εξετάσεις, δε με βοήθησε κανένας κερατάς πολιτικός. Μόνη μου διάβασα, μόνη μου έκανα τον κώλο μου ίσα με την Πελοπόννησο σε ένα γραφείο μια ολόκληρη χρονιά, μόνη μου έτρεξα, πέρασα αθλητικά τεστ, τεστ γνώσεων, τεστ προσωπικότητας, τεστ ευφυΐας, τεστ ψυχολογικά, θα εκφραστώ ελεύθερα. Ψήφιζα και ψηφίζω Νέα Δημοκρατία. Δεν ήμουν και ιδιαίτερα ευχαριστημένη αλλά πάντα ήμουν οπαδός του «το μη χείρον, βέλτιστον».

Το 1993 ο νυν πρόεδρος του κόμματος, έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη με τη δικαιολογία ότι δεν ήθελε να έχουν τα Σκόπια την ονομασία Σλαβομακεδονία γιατί μέσα περιείχε το συνθετικό Μακεδονία. Έφυγε από το κόμμα, έφτιαξε δικό του, το διέλυσε, επανήλθε στη Νέα Δημοκρατία και διεκδίκησε την αρχηγία και την πήρε! Ναι ρε παιδιά. Οι ψηφοφόροι, επέλεξαν αυτόν για αρχηγό! Την έρμη την Ντόρα που όλα αυτά τα χρόνια αγωνιζόταν όταν η Νέα Δημοκρατία ήταν αντιπολίτευση για να γίνει κυβέρνηση, δεν την προτίμησαν. Προτίμησαν τον ρίψασπι. Τώρα που το όνομα των Σκοπίων κλείδωσε στο Μακεδονία του Βαρδάρη, που είναι ο αρχηγός της νέας δημοκρατίας;;; Μούγγα στη στρούγκα!

Όμως, όταν άφησα αυτό ακριβώς το σχόλιο σε κάποιο άλλο ιστολόγιο, μου είπε κάτι που στο θυμό μου επάνω δεν το σκέφτηκα. Ότι σαφώς και δεν εχω καμμιά υποχρέωση στο κόμμα αυτό και σε κανένα άλλο αλλά έχω υποχρέωση στην πατρίδα μου. Αυτή με σπούδασε, με αποκατέστησε επαγγελματικά, με φροντίζει ακόμα. Για αυτήν την πατρίδα πρέπει να πάω να ψηφίσω. Και θα πάω.

Αλλά τι στο καλό να ψηφίσω;;;

Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

ΠΑΣΟΚ, λεφτά υπάρχουν, έλεγε ο αρχηγός τους. Ωραία. Τότε γιατί χάνω κάθε χρόνο με τα νέα μέτρα 10.000 ευρώ; Αφού υπάρχουν, από μένα γιατί τα παίρνουν;  Και όταν λέω εμένα, εννοώ όλους τους δημόσιους υπαλλήλους. Μας στράγγιξαν. Κομμένα επιδόματα, εμένα με ρώτησαν αν πληρώνομαι έξτρα για τα νυχτέρια τις αργίες, το Πάσχα, τα Χριστούγεννα ή το δεκαπενταύγουστο που δουλεύω αν πληρώνομαι με προσαύξηση; Όχι, δεν πληρώνομαι με προσαύξηση. Όσο πληρώνομαι τη Δευτέρα το πρωί, τόσα θα πάρω και στις 25 Δεκεμβρίου τη νύχτα! Ούτε με ρώτησε κανείς όταν βγαίνω με το πλοίο να παρέχω νοσηλευτική φροντίδα στα ακριτικά νησιά αν αφήνω πίσω μου παιδί μικρό για δεκαπέντε μέρες σε ξένα χέρια. Και δε με πληρώνουν έξτρα γιατί τότε δεν έχει οχτάωρο, έχει δεκαεξάωρο! Όλα αυτά που χάνουμε  ήταν αυτά που περιμέναμε να μας αποζημιώσουν για τις υπερωρίες και τις αργίες, τις νύχτες, τις επιφυλακές. Α…. αυτό δε σας το είπα. Βροχή; επιφυλακή, φωτιά; Επιφυλακή, χιόνι; Επιφυλακή!  Και δεν πληρωνόμαστε έξτρα! Όταν το 2007 καιγόταν η Ελλάδα, εγώ έμεινα μέσα στο νοσοκομείο τρεις μέρες με τα ίδια ρούχα, άπλυτη και κοιμόμουν σε καρέκλα! Δε με αποζημίωσε κανείς για τις τρεις μέρες που είχα το παιδί μου 13 χρονών μόνο του στο σπίτι με 5 ευρώ. Δε με ρώτησε κανείς πως κοιμήθηκε αυτό το παιδί μόνο του αυγουστιάτικα σε μια πολυκατοικία που μόνο το δικό μου το διαμέρισμα δεν είχε πάει διακοπές. Πως έφαγε ένα αγοράκι που του είχα αφήσει 5 ευρώ για να πάρει γάλα και τυρόπιτα! 

Ας μη θυμηθώ ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν το κόμμα που έδωσε σύνταξη αντιστασιακού σε όλους τους παλινοστούντες που αν δεν ξέρετε να σας γνωρίσω ή αν δε θυμάστε να σας θυμίσω ότι μόνοι τους έφυγαν από τη χώρα μας και πήγαν και δούλεψαν στο ανατολικό μπλοκ, και έδωσαν ότι μπορούσαν εκεί αλλά εδώ ζήτησαν σύνταξη! Μετά έπεσε έξω το ΙΚΑ. Και όλα τα ταμεία τα ασφαλιστικά γιατί έπαιρνα από αυτά για να βοηθήσουν το ΙΚΑ. Ας μη θυμηθώ ότι μερικοί πολιτευτές του μπηκαν ξεβράκωτοι στην πολιτική και βρέθηκαν με δις ευρώ για να κάνουν γάμους στο four seasons  στο παρίσι!!! 

 Ας περάσουμε στη ΝΔ. τόσα  σκάνδαλ σε τόσο λίγο χρόνο, μόνο το Βατοπέδι δε θεωρώ σκάνδαλο και δε θα το αναλύσω εδώ.

Ας μη μιλήσουμε για το ΚΚΕ. Τόσα κράτη, που εφήρμοσαν τον κομμουνισμό, έφτασαν στον πάτο. Εμείς εδώ σετ, Ελλάδα και κομμουνισμό! Ποιο κράτος έχει τόσα αριστερά κόμματα;;; μόνο εμείς οι ηλίθιοι! Και συμπεριλαμβάνω και το Συνασπισμό που θέλει να ονομαστούν τα Σκόπια «Μακεδονία»!

Οι οικολόγοι, χμμμ, ψωνίσαμε από σβέρκο! Κόμμα που έχει προδοτικές αντιλήψεις εναντίον της χώρας του. Πες τε μου ρε παιδιά, σε ποιο άλλο κράτος υπάρχει κόμμα που δε σκέφτεται πατριωτικά; Σε ποια χώρα θα δινόταν άδεια σε κόμμα τέτοιο; Τι στο καλό σκέφτονταν και οι νεοδημοκράτες και οι πασοκτζήδες όταν υπέγραφαν άδεια για το κόμμα αυτό;;;

Να ρίξω λευκό;;; Μου πάνε περισσότερο τα σκούρα. Με κάνουν κομψότερη. Άσε που προσμετρούνται στο πρώτο κόμμα.

Οπότε είμαι σε δίλημμα. Να βάλω υπηρεσία ή να πάω στο χωριό να ψηφίσω και να προβληματιστώ μέσα στην καμπίνα με τους υφασμάτινους τοίχους;

Σας χαιρετώ. Κυριακή σήμερα, λέω να πάω στην έκθεση βιβλίου να έχω κάτι να διαβάζω αν με στείλουν με δυσμενή στη Φλώρινα με όσα γράφω!

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ

Αν δεν το μάθατε, έχουμε εκλογές στις 4 Οκτωβρίου!!!

Προσωπικά, είναι η πρώτη φορά που θέλω να βγει το αντίπαλο κόμμα από αυτό που ψηφίζω.

Αλλά επειδή δε δούλευα με τους συνήθεις ρυθμούς μου, (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση), μπόρεσα να ενημερωθώ για μερικά πράγματα που αφορούν τις εκλογές.

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που μεγαλοστελέχη και των δυο μεγάλων κομμάτων, απέχουν από τις εκλογές???

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που υποψήφιοι είναι τραγουδιστές, ηθοποιοί, τηλεοπτικά πρόσωπα και όχι επιστήμονες και επιχειρηματίες???

Τι σόι εκλογές είναι αυτές που οι περισσότεροι υποψήφιοι είναι παιδιά πρώην βουλευτών???

Και αναφέρομαι ονομαστικά:

Γιώργος Παπανδρέου.

Κωστας Καραμανλής (αυτός είναι ανηψιός γιατί ο άλλος δεν είχε παιδιά)

Κρινιώ Κανελλοπούλου.

Νάσος Αλευράς.

Όλγα Κεφαλογιάννη.

Γεώργιος Αναγνωστόπουλος .

Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ντόρα Μπακογιάννη.

Σας καλώ όλους, αν γνωρίζετε και άλλους βουλευτές που είναι παιδιά βουλευτών να τους γράψετε.

Τι σκατά, έθνος είμαστε που ενώ έχουμε δοκιμάσει ένα άτομο, που είτε ηθελημένα, είτε από το κόμμα του, δεν είμαστε ικανοποιημένοι και μετά ψηφίζουμε και τα βλαστάρια τους???

Δεν έχουν μάθει στα παιδιά τους ότι εκτός από το επάγγελμα του μπαμπά τους, υπάρχουν και άλλα επαγγέλματα? Ή είναι τόσα τα κέρδη που λένε να μην τα χάσουν από την οικογένεια?

Άντε, συγχύστηκα πάλι…

7 ΙΟΥΝΙΟΥ. ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ. (ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΟΥ)

Πριν λίγες μέρες, ένας ανώνυμος σχολιαστής, μου ζήτησε να γράψω κάτι για τις εκλογές που έρχονται και να μη δημοσιεύσω αυτό το σχόλιο. Τόσο καιρό σκεφτόμουν τι να γράψω. Δεν ασχολούμαι ενεργά με την πολιτική. Έχω τα πιστεύω μου που κυρίως είναι σύμφωνα με τα συμφέροντά μου και τίποτα παραπάνω.

Έχω όμως και τις απορίες μου και θα τις εκφράσω. Ξέρω ότι πολλοί θα δυσαρεστηθείτε, αλλά ως γνωστόν, γράφω για μένα και δε με πολυαπασχολεί αν γίνομαι αρεστή.

Το 1945, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, οι κομμουνιστές προσπάθησαν να εντάξουν την Ελλάδα στο ανατολικό μπλοκ. Πολλοί εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν και σκοτώθηκαν. Ευτυχώς, αυτό που ήθελαν δεν έγινε. Οι άνθρωποι αυτοί αγωνίστηκαν για να κάνουν τη χώρα μας αυτό που είναι σήμερα η Αλβανία, η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Πολωνία και λοιπές ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Χώρες με κατεστραμμένη οικονομία, χωρίς πόρους, με μια λέξη, πάμπτωχες. Σήμερα, που βλέπουν ότι εμείς δεν είμαστε σε τέτοια κατάσταση, (γιατί αυτό αποδεικνύεται από τις ορδές των μεταναστών από αυτές τις χώρες), γιατί συνεχίζει να υπάρχει κόσμος που είδε τι αποτελέσματα έχει ο κομμουνισμός και να τον πιστεύει? Εφαρμόστηκε και απέτυχε. Τι άλλο θέλουν για να καταλάβουν ότι είναι μια ξοφλημένη θεωρία χωρίς πρακτική εφαρμογή? Ποιο, ακριβώς, λόγο ύπαρξης έχει το Κ.Κ.Ε.?

Ο πρόεδρος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πήρε 300 ανεγκέφαλους και διαδήλωσε στα Σκόπια υπέρ του δικαιώματος του κρατιδίου να ονομάζεται Μακεδονία. Εντελώς ανθελληνική πράξη. Και του Τσίπρα και των ηλιθίων που τον ακολούθησαν. Θα έπρεπε να τους απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα, να χαρακτηριστούν προδότες και να τους απαγορευτεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Το ΛΑ.Ο.Σ. θα μπορούσε να αποτελεί μια κάποια λύση, αλλά από τη στιγμή που ο ίδιος ο αρχηγός του ξεφτιλίζει το κόμμα του βάζοντας υποψήφια την Έφη Σαρρή, που μπορεί να μη συμφωνώ με το ξεφώνισμα που της έκανε ο λαζόπουλος, αλλά δεν αποτελεί και την ενδεδειγμένη πρόταση για βουλευτή, εγώ γιατί να εμπιστευτώ ένα τέτοιο κόμμα?

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ξέχασε όλα τα σκάνδαλα που το έριξαν από την εξουσία. Ξέχασε ότι ο ίδιος ο ιδρυτής του κόμματός τους, έδειξε πλήρη ασέβεια στους νόμους και δεν προσήλθε στο ειδικό δικαστήριο που είχε συσταθεί για τις ατασθαλίες της κυβέρνησής του και του ιδίου ειδικότερα. Ξέχασε τα όσα έκαναν οι υποψήφιοί του, ξέχασε ακόμα και τον κυριούλη εκείνο που είπε ότι πήρε κάτι εκατομμύρια ευρώ για το κόμμα του από τη SIEMENS. Αλλά τι να περιμένει κανείς όταν υποψήφιος πρωθυπουργός βγαίνει και λέει ότι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα χώρας λιγότερα, παρά τα προβλήματα που έχουμε καθημερινά με τους γείτονες! (το άκουσα στο ραδιόφωνο, δε θυμάμαι που, για να απευθυνθώ για περισσότερες πληροφορίες).

Και περνάμε στη Νέα Δημοκρατία. Έκανε σφάλματα. Ήρθαν στην επιφάνεια σκάνδαλα. Έγιναν μπάχαλο τα πάντα. Όμως έχει κάτι ως ελαφρυντικό. Έχει αρχηγό καλό. Ο οποίος δεν ενεπλάκει σε καμιά ατασθαλία. Και προτιμώ έναν καλό αρχηγό με κακά στελέχη, παρά έναν ανίκανο με μέτρια στελέχη που τρώγονται μεταξύ τους. Για μένα το μεγαλύτερο σφάλμα των στελεχών της Ν.Δ. είναι η μη επαφή τους με τους ψηφοφόρους τους. Και φταίνε οι ίδιοι γιατί αυτοί επέλεξαν τους διευθυντές των πολιτικών γραφείων τους. Ας πρόσεχαν.

Ας ασχοληθούμε λίγο και με τα γραφικά κόμματα. Τους οικολόγους του Δημοσθένη Βεργή. Πήρε τα χρήματα για την προεκλογική εκστρατεία για να φτιάξει τα καινούργια κουστουμάκια του σε γκρι, σιέλ, βεραμάν και λοιπά παλ χρώματα. Και έβαλε στο ψηφοδέλτιο και τον κατέλη. Ότι νούμερο κυκλοφορεί να το βάλουμε στη βουλή! Και ρε παιδιά, στο θεό σας, υπάρχουν άνθρωποι που ψηφίζουν αυτόν τον ανεκδιήγητο τύπο!

Οι οικολόγοι που δεν ξέρει κανείς ποιον έχουν αρχηγό. Που βάλανε τον Καφετζόπουλο για υποψήφιο. Από την εφαρμογή μιας ιδέας ως τη γελοιοποίηση, η απόσταση είναι το πάχος μιας τρίχας. Και αυτοί πέρασαν τη διαχωριστική γραμμή…

Κυνηγοί και στοπ στο κυνήγι, είναι απλά κάποιοι έξυπνοι που θέλησαν απλώς να κάνουν το κέφι τους και μάλλον είχαν λεφτά για πέταμα…

Δύσκολες αποφάσεις μέσα στη ζέστη. Δύσκολο και το ταξίδι για τις εξωτικές καρδιτσίους νήσους –το οποίο και βέβαια θα κάνω για να πάω στον τάφο του μπαμπά μου και να φάω και καμιά πίτα από τη θεία την Ελένη, τ’ ακούς μανιτάρι, θα έχω και φωτό από τα φαγητά εκεί- δύσκολη και η μετακίνηση μέχρι το εκλογικό κέντρο, δεν έχει που να παρκάρεις στο χωριό, που να στρίψεις…

Θα το σκεφτώ αργότερα. Αύριο είναι μια καινούργια μέρα (Σκάρλετ Ο’ Χάρα, Όσα παίρνει ο άνεμος)

(φωτογραφία μπόνους, ε τι? έτσι θα σας άφηνα?)