ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΜΟΥ!

Ronin.gr - widget IP και λειτουργικού

14 Ιουλ 2010

ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

Λόγω αρνητικού ισοζυγίου ύπνου, αφιέρωσα το σαββατοκύριακο στο Μορφέα. Ενδιάμεσα, χάζευα λίγο τηλεόραση. Αν εξαιρέσεις την εκπληκτική ταινία «Μέρλιν», που την έχω δει τρεις τέσσερις φορές αλλά θα τη δω ευχαρίστως άλλες τόσες, η τηλεόραση τα έχει παίξει.

Διαβάζω στα μπλογκ ότι έχει πιάσει πάτο. Τώρα το διαπίστωσα. Πόσες φορές θα δούμε εκείνες τις ανεκδιήγητες σειρές με τη Σοφία Αλιμπέρτη; Πόσο θα ανεχόμαστε να υποτιμούν τη νοημοσύνη μας; Δεν έχουν τι να βάλουν; Ας βάλουν μια ταινία. Ελληνική, ή του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ακόμα και ινδική. Ας είναι και του Τιμπουκτού. Αρκεί να μην είμαι υποχρεωμένη να δω ξανά τις μαλακίες του γιώργου κωνσταντίνου. Δεν είναι τυχαίο που έγραψα το όνομά του με μικρά γράμματα. Ως ηθοποιός, ήταν εξαιρετικός. Και είναι. Ως σεναριογράφος, μόνο για άτομα με ειδικές ανάγκες κάνει. Απορώ πως γυρίστηκαν οι σειρές αυτές. Αυτός  ο Τζώρτζογλου, που η γυναίκα του είναι από τις εξυπνότερες και ικανότερες μάνατζερ, πως του το επέτρεψε;;;

Οι επαναλήψεις έχουν παιχτεί τόσες φορές που δεν υπάρχει άνθρωπος να δει τηλεόραση χωρίς να κάνει ζάπινγκ. Μέχρι και πωλήσεις μαγειρικών σκευών είδα. Ήταν πιο ενδιαφέρουσες από τα προγράμματα των μεγάλων (τρομάρα τους), καναλιών.

Προτάσεις.

Γιατί δε βάζουν σε επανάληψη τις εκπομπές του Χαρδαβέλα;;;
Γιατί δε βάζουν ξανά τη σειρά της ΕΤ3 το σύμπαν που αγάπησα;;;
Γιατί δε βάζουν ντοκιμαντέρ για ζώα, για ηφαίστεια, για τον πολλαπλασιασμό της σουρικάτα σουρικάτα! Όλα θα ήταν χίλιες φορές πιο ενδιαφέροντα.
Γιατί δε δείχνουν πάλι τις εκπομπές για τους μεγάλους έλληνες.
Γιατί δε μας βομβαρδίζουν με ωραίες σειρές, καλογυρισμένες, με αξιόλογους ηθοποιούς, που κόστισαν, όπως οι μάγισσες της Σμύρνης, τη Λένη, τα ματωμένα χώματα, το 10;;;

Δεν έχω δει καμιά από αυτές. Θα ήθελα τώρα το καλοκαίρι να τις δω για να μπορώ να έχω άποψη.

Δηλαδή όσοι δουλεύουμε και είμαστε στην Αθήνα δεν έχουμε δικαίωμα να απολαύσουμε κάτι καλό;;;
Μόνο τα παγωτά Δωδώνη θα απολαμβάνουμε εντός των τειχών;

12 Ιουλ 2010

ΟΔΗΓΙΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ


Τελικά, είμαστε πολύ κακές εμείς οι γυναίκες.

Άσε που έχουμε μνήμη ελέφαντα, είμαστε και εκδικητικές.
Χωρίζουμε σήμερα από ένα δεσμό και πέντε χρόνια μετά, θυμόμαστε ότι πρέπει να πάρουμε το αίμα μας πίσω για κάτι που μας είπε ο πρώην πρώην πρώην σύντροφος!
Και το παίρνουμε. Όχι που θα αφήσουμε την ευκαιρία να χαθεί!

Το θέμα είναι ότι το ήθος και οι αρχές μας έχουν πολύ ελαστική κρίση. Μπορεί να θυμηθούμε ότι οι κολλητές μας μας στραβοκοίταξαν πριν δυο χρόνια και θα πρέπει να πατσίσουμε, αλλά δε θα θυμηθούμε όλα τα καλά που μας έκαναν στο ενδιάμεσο.

Θα μου πείτε και δικαίως, τι με έπιασε σήμερα και τα γράφω αυτά. Με έπιασε το ηθικοπλαστικό μου! Γι αυτό και δίνω οδηγίες επιβίωσης.

Το ότι είμαστε κακές, δεν το αμφισβητεί κανείς.
Τα φτιάχνουμε με παντρεμένο. Αρχικά είμαστε υπεράνω και δε θέλουμε σχέση. Το βλέπουμε επιφανειακά, περιστασιακά, άντε πες το ξεπέτα. Δέκα μέρες μετά, αρχίζουμε τα τηλεφωνήματα και τα πονηρά μηνύματα σε ακατάλληλες ώρες μόνο και μόνο για να είμαστε βέβαιες ότι θα ενημερωθεί η σύζυγος για τις δραστηριότητες του συμβίου της. Με απώτερο σκοπό πάντα, να μη χάσουμε το κελεπούρι και να το φορτωθούμε εμείς. Τώρα, ή εθελοτυφλούμε μη και μας πουν γεροντοκόρες, ή αποβλακωνόμαστε. Κυρά μου, αφού μια φορά ήταν ενεργός εξωοικογενειακά, πως σκοπεύεις να διασφαλίσεις το γεγονός ότι δε θα ξαναείναι;;; θα τον ευνουχίσεις; Ότι έκανες θα σου το κάνει κάποια άλλη. Είναι με μαθηματική ακρίβεια βεβαιωμένο!

Είναι πολλές φορές που η ειλικρίνεια σκοτώνει. Τι σε πιάνει να μαρτυρήσεις όλες σου τις βρωμιές σε κάποιον; Και ειδικά αν αυτός ο κάποιος είναι ο σύντροφός σου; Τι περιμένεις να δείξει μεγαλοψυχία; Να σε συγχωρήσει; Θα σου τα χτυπήσει με την πρώτη ευκαιρία και μη σου πω ότι θα σου δώσει και τα παπούτσια στο χέρι! Ακόμα και αν αυτός είναι ο στόχος σου, γιατί θα πρέπει τον κακομοίρη τον κερατά να τον πληγώσεις κιόλας;
Φύγε με το κεφάλι ψηλά. Μην ξεπέφτεις στα μάτια του και μην τον κάνεις να μισήσει μαζί σου και την επόμενη που θα πάρει τη θέση σου. Δε σου χρωστάει τίποτα αυτή. Αλλά θέλουμε και να πληγώσουμε το σύντροφο, και να μην ευτυχίσει με την επόμενη. Γιατί μια δόση στρυχνίνης την έχουμε στο DNA μας! Βούλωσε το στοματάκι σου, δεν τον κάνεις να σε ξεχάσει πιο εύκολα λέγοντας ότι του τα φόρεσες, απλά τον ταπεινώνεις, τον κάνεις λεκέ στο πλακάκι του δαπέδου και του σμπαραλιάζεις τον εγωισμό.
Εμ κερατάς, εμ δαρμένος! Και φυσικά την πληρώνει τη νύφη η επόμενη που ίσως και να μη φταίει να πληρώνει τις δικές σου κακίες.

Άνοιξε αξιοπρεπώς την πόρτα και αποχώρησε χωρίς να εκδικηθείς. Το ότι σου τα φόρεσε πριν τρία χρόνια, δε σημαίνει ότι τώρα που η αδερφή του ψάχνει δουλειά στην εταιρία σου, εσύ θα τη στείλεις αδιάβαστη! Ούτε αν ο ίδιος ψάχνει να τον προσλάβεις ως κλητήρα. Μην τον προσλαμβάνεις καθόλου. Ίσως και να του κάνεις καλό. Μπορεί να βρει δουλειά κάπου αλλού και με καλύτερη εξέλιξη.

Σε πρόσβαλε μπροστά σε τρίτους. Αν πραγματικά το έκανε, ανταπέδωσέ το, τηγάνησέ τον, αλλά ενώ θα είστε οι δυο σας. Τη χαζομάρα του μην την αναπαραγάγεις. Απλά θα γίνεις γραφική και θα σας κουτσομπολεύουν όλοι. Αν όμως είναι στο μυαλό σου η προσβολή, δε χρειάζεται να του κάνεις τα νεύρα σπαγγέτι με δυο εβδομάδες κρεβατομουρμούρα. Μπορεί απλά να αποτελεί αφορμή και τα αίτια να είναι βαθύτερα και πολύ πιο σημαντικά. Αλλά απέδειξέ του αυτό που είμαστε. Ανώτερες. Μίλα του ξεκάθαρα για το τι σε απασχολεί και άσε τις υπεκφυγές. Πες του την πραγματική αιτία που είσαι ενοχλημένη και όχι γιατί δε σχολίασε το καινούργιο βερνίκι νυχιών σου.

Χωρίσατε. Ε και; Σιγά μη χάσει η βενετιά βελόνι! Μη γυρνάς στις φίλες σου και τον θάβεις. Όσο δίκιο και αν έχεις. Άσε αυτόν να ξεφτιλίζεται έτσι και να τον κοροϊδεύουν πίσω από την πλάτη του. Δεν υπάρχει καλύτερη εκδίκηση. Να ρεζιλεύεται μόνος του! Όταν κατηγορείς το σύντροφό σου, δείχνεις έλλειψη αυτοσεβασμού γιατί εσύ έμενες μαζί του τόσον καιρό. Οπότε ή είσαι ηλίθιος, ή εκμεταλλευτής, ή απλά φοβάσαι τη μοναξιά! Ότι και από τα τρία να είναι, δεν είναι κάτι για το οποίο μπορείς να είσαι υπερήφανος!

Μαθαίνεις καιρό μετά το χωρισμό ότι σε κατηγορεί. Κάνε πάρτυ. Δεν άξιζε το χρόνο και την «αγάπη σου». Μην αρχίσεις και συ να τον κατηγορείς. Όσοι σας γνωρίζουν θα αναγνωρίσουν την ανωτερότητά σου.

Εμείς είμαστε γυναίκες. Εκ φύσεως ανώτερες! Ας το αποδεικνύουμε κάθε μέρα!


9 Ιουλ 2010

ANTIΓΡΑΦΗ...


Πριν λίγες μέρες επισκέφθηκα το μπλογκ του φίλου negentropist και είδα ένα εκπληκτικό ποίημα που έγραψε μια φίλη του. 
Μου άρεσε πολύ και ζήτησα να την άδεια να το αναδημοσιεύσω. 
Μιλά για την αγάπη, για την αγάπη που έφυγε. Το βρήκα πολύ τρυφερό και το μοιράζομαι μαζί σας. Θα ήθελα τη γνώμη σας για το πως θα αντιδρούσατε σε ένα χωρισμό.
Η ποιήτρια παραήταν μεγαλόκαρδη. Εγώ δεν είμαι τόσο αλτρουίστρια. Και είμαι και εγωίστρια. Θα πείσμωνα, όπως και πείσμωσα, θα θύμωνα, ίσως και να έριχνα και κανένα δάκρυ αλλά όχι και για πολύ, αλλά τόσο μεγαλόψυχη όπως η ποιήτρια δε θα ήμουν!

Δεν ξέρω το όνομά της, αλλά την ευχαριστώ την κοπέλα για την άδεια που έδωσε να αναρτήσω το ποίημά της.


Όταν θα φύγεις, θα φτιάξω ένα βαζάκι με αναμνήσεις

κι εκεί θα φυλακίσω για πάντα
τις όμορφες στιγμές
αυτές που μου χάρισες να σε θυμάμαι…
Θα βάλω μέσα άρωμα
το άρωμα  του γιασεμιού,
κι έτσι δεν θα ξεχάσω την  αίσθηση ευωδίας που μου άφησε η ψυχή σου
Θα βάλω κόκκους άμμου
και λίγα από τα άστρα του ουρανού
και θα ναι το  «ευχαριστώ» για τις αμέτρητες γνώσεις που μου χάρισε ο νους σου
θα βάλω τραγούδια, μουσικές, στίχους και ποιήματα
απάντηση σε όλες τις σιωπές ,
αυτές που άκουγα
να φωνάζουν δυνατά
τα "γιατί" σου...
θα βάλω εξηγήσεις
γι’ αυτά που ήθελα να ξέρεις
αλλά δεν τόλμησα να στα πω ποτέ...
θα βάλω για ελπίδα μια χούφτα βότσαλα,
μήπως έτσι, κάποια μέρα
βρεις το δρόμο να γυρίσεις πίσω σε μένα…
και πριν κρύψω το βαζάκι στο σεντούκι της μνήμης μου
θα σου δώσω έναν όρκο,
«να το σφραγίσω με την υπόσχεση
πως δεν θα σε ξεχάσω ποτέ!»

Επειδή ποτέ δε σας ξεχνώ...




4 Ιουλ 2010

ΝΕΟ LOOK!


Άλλαξα λίγο το λουκ του μπλογκ, είμαι ακόμα σε απόπειρα διαμόρφωσής του.
Και σε μένα είναι λίγο δύσκολο να το συνηθίσω. Περιμένω τις απόψεις σας για τη νέα εμφάνιση.

Και επειδή δε σας ξεχνώ...

3 Ιουλ 2010

ΖΗΤΩ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ


Έχω μια φίλη που δεν τη γνώρισα ποτέ εκ του σύνεγγυς. Μιλάμε όμως στο τηλέφωνο τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Έχουμε μάθει αρκετά καλά η μια την άλλη. Έχουμε ανοίξει τις καρδιές μας, έχουμε αλληλοπαρηγορηθεί, έχουμε μαλώσει η μια την άλλη. Έχουμε γελάσει πολύ και όλα αυτά με την ανεκτίμητη εφεύρεση του Γκράχαμ Μπελ.
Έχει περάσει πολλά, έχει πονέσει πολύ και θα πονέσει και άλλο. Είναι τρομερά ευαίσθητη, διορατική και ρεαλίστρια. Μόνο που έχει ένα ελάττωμα. Η φωνή της μαρτυρά την ψυχική της κατάσταση.
Όσες φορές και να μιλήσαμε καταλάβαινα από τη φωνή της ότι κάτι την απασχολούσε, ότι ήταν προβληματισμένη, ότι υπέφερε, ότι στενοχωριόταν, ότι ήταν θλιμμένη, ότι ένιωθε μοναξιά, ότι είχε θυμό, ανησυχία, άγχος…
Τις τρεις τελευταίες εβδομάδες, λόγω φόρτου εργασίας, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, λόγω γκαβωμάρας, δε μιλήσαμε. Είχα μάθει διαδικτυακά, πως της χαρίσανε ένα μικρό σκυλάκι. Το οποίο εντελώς συμπτωματικά, έχει γενέθλια την ίδια μέρα με τη φίλη μου. Φαινόταν από το
μπλόγκ της ότι είχε χαρεί πολύ με το καινούργιο απόκτημά της.
Δε φανταζόμουν όμως πόσο! Προχθές που μιλήσαμε, ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Ότι και να έλεγε, τελείωνε με ένα χαμόγελο. Ήταν ήρεμη, χαρούμενη, ευτυχισμένη. Ένιωθε ολοκληρωμένη. Έχει κάποιον να τη νοιάζεται, να την πονά, να την αγαπά και φυσικά να τη ζηλεύει! Έχει κάποιον να φροντίζει να τον προσέχει και να αγαπά. Την ένιωθα τόσο καλά, που δεν άντεξα και άρχισα να τη φωνάζω σκυλομάνα. Της άρεσε!!! Ναι είμαι μαμά, μου είπε. Παιδί, μόνη μου, δε θα υιοθετούσα ποτέ. Αλλά αυτό το μικρό κτηνάκι με κάνει άλλο άνθρωπο. Και ευτυχισμένη. Πολύ ευτυχισμένη. Ένιωθα το χαμόγελό της όλη την ώρα που μιλούσαμε και δεν ήταν λίγη! Σα να μίλαγα με άλλον άνθρωπο. Με κάποιον που δεν υπέφερε από επιλογή του και από επιλογή των άλλων. Με κάποιον που έχει οικογένεια, συντροφιά, φίλους, μια ωραία ζωή σε ροζ συννεφάκι!
Μου άρεσε πολύ και δεν περίμενα ένα μικρό ασχημούτσικο σκυλάκι να αλλάξει τόσο την ψυχολογία ενός ανθρώπου. Να τον κάνει να δει με άλλο μάτι την καθημερινότητα.
Αν δεν είχα τόσο βεβαρυμμένο καθημερινό πρόγραμμα, θα είχα πάρει και εγώ ένα μικρό σκυλάκι. Αλλά δε θα ήταν δίκαιο για ένα παιδάκι με τέσσερα πόδια, να κάθεται μόνο του όλη τη μέρα και το βράδυ να έχω και την απαίτηση να είναι ήσυχο! Γι αυτό το πρότζεκτ αυτό, το αφήνω στην άκρη, επί του παρόντος! 
Καλό σαββατοκύριακο φίλοι μου!




27 Ιουν 2010

ΩΧ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ!


Ποιος με γλωσσοτρώει;;; ποιος;;;

Δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Άφησα το αυτοκίνητο με αναμμένα τα αλλάρμ και έμεινα από μπαταρία. Πονάει ο λαιμός μου, τρέχει η μύτη μου, βουίζουν τα αυτιά μου. Και καπάκι ξύπνησα χθες το πρωί στις πέντε από έναν έντονο πόνο στο δεξί μάτι. Πάω στο μπάνιο και τι να δω; Το μάτι μου ήταν σα σημαία του ολυμπιακού. Κάθε πέντε λεπτά έριχνα κολλύριο μπας και  ασπρίσει λίγο και το πέτυχα. Μέχρι να έρθει η ώρα να φύγω για τη δουλειά,  έβλεπες και λίγο ασπράκι! Στο αυτοκίνητο διαπίστωσα ότι πέρα από φριχτούς πόνους κάθε φορά που άλλαζε θέση η ίριδα, με το φως πονούσε χειρότερα και έριχνε ποταμούς δακρύων. Τυπική συμπτωματολογία κερατίτιδος. Αν έχει και λύση της συνεχείας του κερατοειδούς, την κάτσαμε τη βάρκα!
Τελικά δεν ήταν τόσο χάλια. Τρία κολλύρια, το ένα κορτιζονούχο,  παυσίπονα από το στόμα, αντιφλεγμονώδη και κυρίως πλύσεις με χαμομήλι και σήμερα δείχνει το υπέροχο και μπιρμπιλωτό μου ματάκι καλύτερα από χθες. Τουλάχιστον αυτό ξέρω από τι το έπαθα… τον τελευταίο καιρό με παίρνει ο ύπνος με τους φακούς. Αυτό φταίει και το πλήρωσα με πόνο και δάκρυα στην κυριολεξία. Επι του παρόντος πρέπει να ξεκουράσω τα ματάκια μου, το ένα δηλαδή, γιατί το άλλο το έχω κλειστό, σαν πειρατής λευκός είμαι!

Σας φιλώ, ζητώ συγνώμη που δεν απαντώ στα σχόλιά σας, αλλά πονάω ακόμα και υποφέρω…

Τα λέμε σε τρεις μέρες που θα ξεγκαβωθώ!


23 Ιουν 2010

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΟΣΚΙ!

και ... εννοούμε βεβαίως, τη ραδιοφωνική εκπομπή της NET 105,8 που μας κρατάει συντροφιά ( κάθε βράδυ 22¨00-24¨00 εκτός Σαββάτου και Κυριακής)




Μετά απο την τελευταία δική της ανάρτηση και τα σχόλια που διάβασα στην ιστοσελίδα της, εγώ ένιωσα την ανάγκη να πάρω θέση, να σταθώ στο πλευρό της και να διαμαρτυρηθώ στην ΕΡΤ.

Καλώ λοιπόν όλους εσάς που κείμενα σας έχουν φιλοξενηθεί στην εκπομπή, όλους εσάς που μας διαβάζετε καθώς και όλους όσους ακούνε συστηματικά ή περιοδικά την εκπομπή,
να υπογράψετε πατώντας ΕΔΩ ή πάνω στη φωτογραφία της, την επιστολή-διαμαρτυρίας, για να Μη "γκρεμιστεί" το "ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΟΣΚΙ".

Θα χαρώ ιδιαίτερα να δω στο πλευρό μας, σε αυτη την προσπάθεια,  όλους εσας, και αν θέλετε, και τους γνωστούς και φίλους σας !

Σας φιλώ και περιμένω ανταπόκριση .

Υγ. Όποιος επιθυμεί μπορεί να φιλοξενήσει ο μπανερακι πέρνοντας τον κώδικα

από τα δεξιά της σελίδας μου.

ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΛΑΡΩΣΟΥΜΕ

Τόσες μέρες, μας γάνωσαν τα αυτιά με τα καλλιστεία. Το μόνο καλό που είχε αυτή η ιστορία, ήταν η μουσική επένδυση που είχε η διαφήμιση των καλλιστείων. Η ασχετοσύνη μου με τους υπολογιστές είναι γνωστή. Όσο και να προσπάθησα δεν κατάφερα να βρω το μουσικό κομμάτι. Εννοείται, πως η καλή μου νεράιδα μου έστειλε έναν ακόμα μάγο των υπολογιστών που με δυο κουβέντες μου βρήκε το κομμάτι. Πρόκειται για τον negentropist που έχει το μπλογκ negentropist . Αυτός το βρήκε με ένα πολύπλοκο σύστημα αναζήτησης και δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά μου!
Το μοιράζομαι μαζί σας.








Title : Secret Lover
Artist : Alessandro Magnanini ft Jenny B
Album : Someway still i do (2009)

Say that you always love me,
You say forever
But when I need some loving
Will you come back..
I say maybe the last time
You Say whatever..
Break my heart Again..

My secret lover Just brings me down
Foooling around
And then i sing these songs of Love..
My secret lover will never cry
Will pass you by..
And then the secret is not a thing
You feel ashame
You thing of nothing, but yourself,
My secret lover sould never mind
I am not that kind..

I say see you tomorrow
You say forget it
Sometimes I sit and wonder
Don't Reck it up
And take it any longer
I feel so bore now
Seecret love to a man...
My secret lover Just brings me down
Foooling around
And then i sing these songs of Love..
My secret lover will never cry
Will pass you by..
And then the secret is not a thing
You feel Ashame
You thing of nothing, but yourself,
My secret lover will never mind
I am not that kind..
I wait for you to come back,
when you get pretty
Sometimes I sit and wonder
How long is life
But When i feel your heartbeat
forget the worries
Love is here again..
My secret lover Just brings me down
Foooling around
And then i sing these songs of Love..
My secret lover will never cry
Will pass you by..
And then the secret is not a thing
You feel Ashame
You thing of nothing, but yourself,
My secret lover will never mind
I am not that kiind..

21 Ιουν 2010

ΤΣΑΤΙΛΕΣ...


Εδώ και μερικές μέρες πήγα και είδα την ταινία sex and the city 2.
Με απογοήτευσε.
Το νούμερο ένα ήταν η συνέχεια της σειράς και είχε μια αξιοπρεπή υπόθεση. Σε συγκλόνιζε με την τροπή του γάμου της πρωταγωνίστριας. Ήταν ανθρώπινο και σου δημιουργούσε έντονα συναισθήματα.
Το δύο πάλι ήταν ένα μεγάλο τίποτα. Οι ερμηνείες καλές, όπως θα περίμενε κανείς από μια πλειάδα καταξιωμένων ηθοποιών. Το θέμα εντελώς έξω από την πραγματικότητα. Ξώφαλτσα περνούσε το θέμα της ενδεχόμενης απιστίας. Αυτό όμως που με εξόργισε ήταν η στυλιστική άποψη της ενδυματολόγου.
Μα στο θεό σας, υπήρχε περίπτωση μια νεοϋορκέζα να πήγαινε στην υπαίθρια αγορά μια αραβικής πόλης φορώντας φούστα ντιορ με φουρό που ο έρμος ο δημιουργός της την προόριζε για βραδινά κοκτέιλ; Και να τη  συνδυάζει με μακό μπλουζάκι μαύρο;;;

Μου άρεσε που η Κάρυ φόρεσε σμόκιν στο γάμο του γκέη φίλου της αλλά από εκεί και πέρα, ότι φόραγαν ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Ακόμα και μια κοπέλα που δεν έχει σπουδάσει ενδυματολόγος, θα έκανε καλύτερες επιλογές σε μια ταινία που ο προϋπολογισμός της είναι αρκετά μεγάλος.

Και πολύ λογικά, θα μου πείτε, τι με νοιάζει εμένα. Δε με νοιάζει. Αλλά σα να μου φαίνεται ότι τζάμπα πλήρωσα εισιτήριο για αυτήν την πατάτα που οποιαδήποτε γυναίκα με λιγοστό γούστο θα την έβρισκε απαράδεκτη!

Και δεν αναφέρθηκα στα παπούτσια που αγόρασε η Κάρυ στην αγορά! Πρόκειται για ένα ζευγάρι πασουμάκια ασημί με ένα τσουτσούνι δεν αστειεύομαι, με ένα τσουτσούνι στη μέση του κουντεπιέ! Και της άρεσαν λέει, και τα αγόρασε και έδωσε και 20 δολάρια γι αυτά τα ανεκδιήγητα παπούτσια. Που αν κυκλοφορήσει με αυτά, το πολύ πολύ να την περάσουν για εντελώς αγ@μ^τη!!! Θα της φωνάζουν να κάθεται στα παπούτσια αν έχει κ$#@%ς!

Για τα καπέλα, προφανώς δε γνώριζε ότι όταν τα μαλλιά είναι κάτω από τον




ώμο, τα μαζεύομαι για να φορέσουμε καπέλο! Που να δείτε που βάζει την πρωταγωνίστρια να φοράει τουρμπάνι με το μαλλί κάτω. Είναι που είναι η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, σα να της έπιασε η πόρτα του τρόλεϊ τη μούρη, έγινε δυο φορές πιο μακρομούρα!!!

Χάλια σας λέω, χάλια! Ακολουθούν μερικά δείγματα κακογουστιάς!



 










19 Ιουν 2010

TIK TAK TIK TAK... ΜΠΟΥΜ



Αν θες να καταλάβεις την αξία των δέκα ετών
ρώτησε ένα πρόσφατα διαζευγμένο ζευγάρι
Αν θες να καταλάβεις την αξία των τεσσάρων ετών
ρώτησε έναν απόφοιτο πανεπιστημίου


Αν θες να καταλάβεις την αξία του ενός έτους
ρώτησε ένα μαθητή που απέτυχε στην τελική εξέταση

Αν θες να καταλάβεις την αξία των εννέα μηνών
ρώτησε μια μητέρα που γέννησε ένα θνησιγενές βρέφος

Αν θες να καταλάβεις την αξία ενός μήνα
ρώτησε μια μητέρα που γέννησε ένα πρόωρο μωρό

Αν θες να καταλάβεις την αξία μιας εβδομάδας
ρώτησε ένα συντάκτη εβδομαδιαίας εφημερίδας

Αν θες να καταλάβεις την αξία ενός λεπτού
ρώτησε κάποιον που έχασε τρένο, λεωφορείο ή αεροπλάνο

Αν θες να καταλάβεις την αξία ενός δευτερολέπτου
ρώτησε κάποιον που επιβίωσε από ατύχημα

Αγνώστου

Άγνωστος είναι ο συγγραφέας, εγώ το αντέγραψα από το μπλογκ της φίλης Ευαγγελίας art & culture


16 Ιουν 2010

ΑΧΤΑΡΜΑΣ...

Εδώ ο κόσμος χάνεται βαρκούλες αρμενίζετε!
Υπάρχει καλύτερη παροιμία που να εκφράζει το γεγονός ότι όλη η Ελλάδα ασχολείται με το πάρτι των εφοπλιστών αντί για τα χάλια της χώρας μας;
Αρχικά δε με απασχολεί αν χόρεψαν ή έκαναν και όργια. Σε όλον τον κόσμο δίνονται τα πάντα για διάφορες εκδηλώσεις. Ακόμα και εκκλησίες.
Σημασία έχει το γεγονός ότι έδωσαν πέντε χιλιάδες ευρώ. Αυτό είναι ξεφτίλα. Δε νοικιάζεις ένα μουσείο με πέντε χιλιάδες. Δίνεις πενήντα και κάνεις ντραγκ σόου!  Κακώς που ο υπουργός γύρισε πίσω τις πέντε χιλιάδες. Έπρεπε να ζητήσει και τις υπόλοιπες 97.000 ευρώ. (Ένα απλό νυχτερινό κέντρο στοιχίζει τόσα, ένα μουσείο λίγο παραπάνω. Το Αβέρωφ διπλά!). Ακόμα και βιβλιοθήκες δίνονται για εκδηλώσεις. Το άσχημο είναι ότι ο ναύαρχος απλώς επιβεβαίωσε, ότι το ναυτικό, μόνο για δεξιώσεις είναι!
Το προσέξατε ότι η Μαριέτα πήγε στο νοσοκομείο με κρίση πανικού; Και είναι μόνο μιας βδομάδας νύφη! Σε δυο χρόνια τι θα έχει πάθει; Σχιζοφρένεια;;; κρίμα το καημένο το ψωνισμένο κοριτσάκι!
Εδώ οι μαθητές που μια χρονιά ξεσκίστηκαν στο διάβασμα δεν ξέρουν αν θα βαθμολογηθούν τα γραπτά τους και τα κανάλια ασχολούνται με το πάρτι και τις ξεβράκωτες καλεσμένες!
Άσχετο. Την πεθερά την είδατε;;; έχει εκθέσει όλους τους πλαστικούς χειρουργούς με το να εμφανίζεται! Ένα κανάλι την έβαλε δίπλα στην Ντονατέλα Βερσάζε! Σα δυο σταγόνες νερό μοιάζουν! Ας της θυμίσει κανείς ότι την αρχοντιά δεν την αποκτάς με λεφτά, την έχεις μέσα σου. Και όσοι είδαμε τα βίντεο της πεθεράς, μόνο αρχόντισσα δεν την είπαμε… Αρχοντας ήταν ο μακαρίτης ο Διονύσης Παπαγιανόπουλος. Δεν ήξερε κανείς ότι αυτός που προίκισε και βοήθησε οικονομικά πολλά νέα παιδιά ορφανά από το Διακοφτό, ήταν ο αγαπητός ηθοποιός! Άρχοντας είναι αυτός που βοηθά τον άνεργο της πολυκατοικίας του και μετά το ξεχνά. Που προσλαμβάνει όλους αυτούς που η πεθερά απέλυσε και ας ήθελαν δυο και τρία χρόνια για να βγουν στη σύνταξη. Το όνομά του δεν το ξέρω. Ξέρω όμως ότι είναι ο ιδιοκτήτης της ΙΟΝ, ναι αυτής με τις σοκολάτες, την πρώτη μας αγάπη και παντοτινή! Αυτός είναι άρχοντας. Όχι αυτός που πετάει ψίχουλα για να ξεπλύνει την ντροπή του.
Αλλά πολύ δεν ασχολήθηκα με τη μαριγούλα;
Φιλιά και τα λέμε σύντομα. 




14 Ιουν 2010

ΚΛΑΙΩ ΚΑΙ ΠΟΝΩ...

Το τραγούδι το άκουσα πρώτη φορά σε ένα τηλεοπτικό χορευτικό σόου.
Μου αρέσει εκπληκτικά και το μοιράζομαι μαζί σας!





Στίχοι: Σάνυ Μπαλτζή
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Ελεωνόρα Ζουγανέλη


Πήρα το αυτοκίνητο μες στη μαύρη νύχτα
Δε σου είπα τίποτα, δε σου πήρα τίποτα, ούτε καληνύχτα
Έφυγα μονάχη μου, κανείς δε με κρατούσε
Στο πρόσωπο μια βίδα, τα δάκρυα συγκρατούσε

Κλαίω κι οδηγώ στην Αττική οδό
και κάτω απ' τη ζακέτα φοράω νυχτικό
Το ξέρω σ' αγαπώ, το ξέρω σε έχω χάσει
Στην έξοδο 7 το τέλος μας πετάς

Κλαίω κι οδηγώ στην Αττική οδό
και κάτω απ' τη ζακέτα φοράω νυχτικό
Μακάρι να χαθώ, μακάρι να επιζήσω
Στην έξοδο 8 τρέχω να σωθω

Ήμουν τόσο μόνη μου μες στην αγκαλιά σου
Που όσο εσύ κοιμόσουνα πήρα την απόφαση κι έφυγα μακριά σου
Έίναι το καλύτερο που πια μπορώ να κάνω
Λίγη αξιοπρέπεια, λίγο από το τίποτα σε άλλο λάθος φτάνω

Κλαίω κι οδηγώ στην Αττική οδό
και κάτω απ' τη ζακέτα φοράω νυχτικό
Μακάρι να χαθώ, μακάρι να μη ζήσω
Στην έξοδο 9 τα ονειρα μπουνιά

Κλαίω κι οδηγώ στην Αττική οδό
και κάτω απ' τη ζακέτα φοράω νυχτικό
Το ξέρω σ' αγαπώ, το ξέρω σ' έχω χάσει
Στην έξοδο 16 με έχεις πια ξεχάσει

Στην Αττική οδό φοράω νυχτικό
ίσως και να είναι όνειρο και πίσω να βρεθώ








13 Ιουν 2010

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ? ΟΕΟ!

Γιατί στους δρόμους δεν κυκλοφορούν αυτά τα όντα που για να αντισταθμίσουν τις ανασφάλειές τους ή το μέγεθος του πέους τους αγοράζουν γρήγορα αυτοκίνητα και οδηγούν σαν πιλότοι της φόρμουλα 1.

Γιατί, παρότι ήταν Σάββατο μεσημέρι  και ο καιρός απαιτούσε θάλασσα, όλα τα αυτοκίνητα ήταν παρκαρισμένα και δεν έβρισκες να βάλεις ποδήλατο έξω από το σπίτι σου;

Γιατί τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν τα οδηγούν μόνο γυναίκες;;;
(Δεν έχω παράπονο. Έκανα 34 χιλιόμετρα που χωρίζουν το σπίτι μου από το μελλοντικό δημιουργό μου -πρώτος ξάδερφος πλαστικός χειρουργός και με εμπειρία και άριστες δεξιότητες-, μόνο σε 20 λεπτά και σταμάτησα και στο δρόμο να αγοράσω τσιγάρα!)

Ησυχίααααααα, πολύ μου άρεσε.

Που είναι οι άντρες;;;;; Οέο!

Στον καναπέ, στο καφενείο, στον κολλητό τους.

Αλλά, οπωσδήποτε, στο δρόμο δεν ήταν.

Ναι, δεν αστειεύομαι. Για μια διαδρομή που υπό κανονικές συνθήκες θέλω τουλάχιστον μια ώρα, την έκανα σήμερα στις τρεις και μισή, μόνο είκοσι λεπτά.
Συνάντησα 14 αυτοκίνητα και ένα ταξί. Στα 13 οδηγούσαν γυναίκες και στο ταξί ταξιτζού!!!

Χθες ήταν το πρώτο παιχνίδι της εθνικής στο μουντιάλ. Οι άντρες εξαφανίστηκαν από τους δρόμους.

Μήπως να ζητήσουμε οι γυναίκες, να γίνεται δυο φορές το χρόνο αυτή η διοργάνωση; Ωραία είναι.

Η Αθήνα είναι υπέροχη τώρα που έχει ποδοσφαιρικό μαραθώνιο.

Οι πιτσαρίες και οι σουβλακερί, κάνουν χρυσές δουλειές. Τσιγάρα δε βρίσκεις, έχουν όλα εξαφανιστεί από τα περίπτερα. Στα φανάρια άκουγα τον αγώνα από τις τηλεοράσεις και τις ιαχές του κόσμου. Στην προκειμένη περίπτωση, τον ήπιαμε (τον καφέ της παρηγοριάς με τα δυο γκολάκια που εισπράξαμε, τρία λεπτά έπαιξαν τα βλαστάρια μας και έκαναν δυο επιθέσεις. Αν έπαιζαν έτσι από την αρχή, θα είχαμε κερδίσει. Άπαιχτος ο Σαλπιγγίδης), αυτός ο Τζόρβας, ούτε τυφλός να ήταν. Στις αρχές των ημιχρόνων πέτυχε να εξαφανίσει όλες τις ελπίδες της εθνικής για να περάσουμε στον επόμενο γύρο. Φανταστείτε πόσα θα φάμε από την Αργεντινή! (άγριο σεξ θα είναι το παιχνίδι με τους αργεντίνους). Εμ, άμα ο μέσος όρος ηλικίας των παιχτών ξεπερνά τα 30, τι περιμένεις;;; εδώ χρειάζονται πιπίνια!!! Αλλά ας κλείσω τη φωνή του Διακογιάννη που ξυπνά μέσα μου. 

Σημασία έχει η συμμετοχή, όπως λένε όλοι οι αποτυχημένοι του κόσμου. Εμείς όχι κότινο δε θα πάρουμε, αλλά ούτε τρίχα από μουστάκια καλαμποκιού!

Πάντως για μας τις γυναίκες, ήταν θεόσταλτο δώρο το μουντιάλ. Ξέρουμε που είναι οι άντρες μας. Δε χρειάζεται να μαγειρεύομε, φαίνεται στον αντρικό εγκέφαλο, μπάλα και πίτσα πάνε μαζί. Φεύγουμε για τα μαγαζιά και ζητάμε την πιστωτική τους την ώρα που βλέπουν αγώνα. Τη δίνουν χωρίς γκρίνιες, χωρίς δισταγμούς, μη σας πω και χωρίς να καταλάβουν τι δίνουν!

Γυρνάμε αργά από τον κινηματογράφο ή το μπαράκι και δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι λείπουμε. Ξέρουν ότι δε γίνεται πρακτικά να τους απατήσουμε γιατί και ο γκόμενος, μουντιάλ θα βλέπει!

Δεν τους νοιάζει τι κάνουμε μέσα στο σπίτι, αρκεί να μην περνάμε μπροστά από την τηλεόραση. Δεν τους νοιάζει αν υπάρχει σκόνη στο σκρίνιο, αρκεί να υπάρχουν παγωμένες μπύρες. Δεν τους νοιάζει αν έχουμε καλέσει τη μαμά τη θεία και την κουμπάρα της πρωτοξαδέλφης του κουνιάδου, αρκεί να μην τους εμποδίζουμε να ακούν τους αγώνες και τις βουβουζέλες.

Καλά, αυτό δεν είναι αγώνας ποδοσφαίρου, διακοπές για τις γυναίκες είναι. Μια χαρά μας μπήκε το καλοκαίρι!!!!!!!



11 Ιουν 2010

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ


Δε φταίει κανείς για το χάλι μας. Μόνοι μας τα κάναμε σαν τα μούτρα μας.

Εδώ και ένα χρόνο έχει χαλάσει το πλυντήριο πιάτων. Λόγω του ότι δε μαγειρεύω, δε μου χρειάστηκε καινούργιο, αλλά επειδή τώρα έχουν αρχίσει να μου μένουν και λεφτά, πήρα ένα καινούργιο. Τους λέω στην εταιρεία ότι θέλω να κάνω και απόσυρση στο παλιό. Έχω την έκπτωση και έρχονται να μου βάλουν το καινούργιο. Το βάζουν αλλά επειδή δεν ήξεραν, δεν κατάλαβαν, δεν ενδιαφέρθηκαν να ρωτήσουν, το καινούργιο έχει μια γκρί σουρί επένδυση μπροστά.
Ζητώ από τους τεχνικούς να βγάλουν το γκρι και να βάλουν το λευκό που έχει το παλιό. Εσείς το κάνατε;;; το ίδιο και αυτοί. Δεν ήξεραν, δεν ήθελαν, δεν τους το είπαν, δεν το έκαναν. Πάνε να πάρουν το παλιό, δεν αφήνω να το πάρουν μέχρι να έρθει ο ξυλουργός να αλλάξεις τις ξύλινες προθέσεις. Δε μου λένε τίποτα. Και φεύγουν.

Έρχεται ο ξυλουργός, τρία λεπτά υπόθεση ήταν, πήρε και ένα 20ευρω και έφυγε. Τηλεφωνώ στην εταιρεία να έρθει να πάρει το παλιό που θεωρητικά το είχα πουλήσει (είχα 120 ευρώ έκπτωση στο καινούριο). Ναι θα έρθουμε. Έχουν περάσει 3 μήνες και ακόμα έρχονται!

Τελικά το κατέβασα με τη βοήθεια των γειτόνων στο δρόμο αφού πρώτα τηλεφώνησα να έρθει ο δήμος να το πάρει. Με διαβεβαίωσαν ότι σε δυο ώρες θα ήταν εκεί. Εσείς τους είδατε;;; όχι. Το ίδιο και εγώ. Μια βδομάδα τώρα, το πλυντήριο είναι στο δρόμο, έξω από τον κάδο σκουπιδιών!
Δε μας φταίει κανείς. Η μαλακία στον εγκέφαλό μας ευθύνεται για τα πάντα. Γιατί όπως έγραψα και σε ένα σχόλιο, είμαστε υβρίδια μεταξύ ανατολής και δύσης. Και τα υβρίδια δεν έχουν τη δυνατότητα διαιώνισης του είδους τους. Ανατολίτες στη νοοτροπία, ευρωπαίοι (ευρωπέη σωστότερα), στο κοινωνικό στάτους! Ίσως η οικονομική κατάντια μας είναι ο μόνος τρόπος να εκσυγχρονιστούμε ως λαός και να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας.

Από το Blogger.

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ

ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ
ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΙΝΕΨΕΙΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΛΑΚΩΝΕΙ

Αναγνώστες